روایت یک شاهد عینی از زنجانِ پیش و پس از انقلاب
به گزارش روابط عمومی حوزه هنری استان زنجان، مسعود بابازاده يكي از شاهدان عینی روزهای منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی، با بازخوانی خاطرات خود، تصویری روشن از فضای اجتماعی، فرهنگی و سیاسی زنجان پیش و پس از انقلاب ارائه داد.
مسعود بابازاده، خبرنگار فعال انقلابی زنجانی، فضای حاکم بر جامعه زنجان در سالهای پیش از انقلاب را بسته، سرکوبزده و آمیخته با ترس توصیف کرد و گفت: مردم در آن دوران در بیخبری نسبت به سیاست و کشورداری به سر میبردند و سلطه ساواک، امکان هرگونه گفتوگوی آزاد سیاسی را از جامعه گرفته بود.
به گفته وی، حوالی چهارراه پهلوی سابق زنجان، در آخرین روزهای عمر رژیم شاه با حضور مردم انقلابی به «میدان انقلاب» تغییر نام یافت.
بابازاده با اشاره به وضعیت فرهنگی و اقتصادی پیش از انقلاب، از فقر، تبعیض و ترویج ابتذال سخن گفت و افزود: کتابخوانی بسیار محدود بود و رسانهها، مذهب و افراد مذهبی را با نگاه تمسخرآمیز معرفی میکردند.
او همچنین به فشارهای واردشده بر خانوادههای مذهبی اشاره کرد و گفت دانشآموزان، بهویژه دختران محجبه، در مدارس با تهدید و حتی محرومیت از تحصیل مواجه بودند.
این فعال انقلابی، نقش مساجد زنجان را در آگاهیبخشی و هدایت مبارزات مردمی بسیار مؤثر دانست و مسجد حضرت ولیعصر(عج) را یکی از مهمترین پایگاههای انقلابی شهر معرفی کرد؛ مکانی که به گفته او، بسیاری از تصمیمگیریها و تجمعات مردمی در آن شکل میگرفت.
نوسنده كتاب «خبرنگار نيمه جنگي» با تأکید بر نقش نوجوانان، دانشآموزان و دانشجویان در جریان انقلاب اسلامی تصریح کرد: این قشر از ارکان اصلی مبارزه با رژیم پهلوی بودند و بسیاری از آنان پیش از اوجگیری اعتراضات عمومی، در جلسات مخفی و پرخطر انقلابی حضور داشتند.
شنیدن خبر فرار شاه در ۲۶ دی ۱۳۵۷، ضبط صدای راهپیماییهای مردمی و روزهای پرالتهاب زمستان ۵۷ از خاطرات ماندگار این نويسنده انقلابی است.
وی در پایان با توصیه به نسل جوان برای مطالعه تاریخ معاصر، هنر را زبان ماندگار انقلاب اسلامی دانست و تأکید کرد که پیامهای بزرگ تاریخی تنها از مسیر هنر بهدرستی به نسلهای آینده منتقل میشوند.