زنجان
← همه اخبار
درباره جایگاه و اهمیت فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای
۷ اردیبهشت ۱۳۹۴کد خبر: 33574۲
در سال‌های اخیر، سینمای کوتاه حرفه‌ای، بُعدی از صنعت فیلم سازی جهان در قالب‌هایی چون داستانی، مستند و انیمیشن و آثاری با موضوعات جدی مفهومی و عمیق را در بر گرفته است. سینمای کوتاه حرفه‌ای در قرن بیست و یکم با ساختار کاملا صنعتی و حرفه‌ای از سینمای آموزشی آماتوری که در جهان از آن به عنوان سینمای دانشگاهی یاد می‌شود، متمایز شده است.
پایگاه خبری حوزه هنری:
در جهان امروز با فراگیر شدن رسانه‌های گوناگون برای ارائه اطلاعات و مفاهیم فرهنگی، هنری، سیاسی و عقیدتی برای همگام شدن با رسانه‌های جدید باید زبان ایجاز را جست و جو کنیم. با سرعت گرفتن ریتم زندگی در جهان کنونی تماشاگران سینمای آینده، شاید برای دیدن فیلم‌های طولانی و یا خواندن رمان‌های چند جلدی فرصت کافی نداشته باشند. در چنین شرایطی فیلم‌های کوتاه دیجیتالی حرف اول را خواهند زد.
در سال‌های اخیر، سینمای کوتاه حرفه‌ای، بُعدی از صنعت فیلم سازی جهان در قالب‌هایی چون داستانی، مستند و انیمیشن و آثاری با موضوعات جدی مفهومی و عمیق را در برگرفته است. سینمای کوتاه حرفه‌ای در قرن بیست و یک با ساختار کاملا صنعتی و حرفه‌ای، از سینمای آموزشی آماتوری که در جهان از آن به عنوان سینمای دانشگاهی یاد می‌شود، متمایز شده است.
در فیلم سازی کوتاه، اصل کلی بر آن است که در حداقل زمان ممکن، به بهترین و رسا‌ترین شیوه، قصه تعریف شده و پیام رسانده شود. در فیلم نامه‌های آثار کوتاه بر خلاف فیلم نامه‌های بلند مبتنی بر ساختارهای سه پرده‌ای، فیلم ساز در اندک زمانی، تماشاگران را با موقعیت دراماتیک، داستان، فضا و شخصیت‌ها آشنا می‌سازد، چرا که شکل پرداخت در فیلم‌های کوتاه به گونه‌ای است که می‌توان در دقایق اولیه، خطوط داستانی اثر را درک نمود. اما از طرفی، فیلم کوتاه معمولا توام با تعلیق است و تماشاگر در یک کنش و کشش دراماتیکی، با خط اصلی فیلم همراه شده و برای پی بردن به راز نامشکوف و قصد و غرض فیلم ساز باید تا پایان داستان، فیلم کوتاه را دنبال نماید.
یکی از شاخه‌های نوظهور فیلم‌های کوتاه، فیلم ۱۰۰ ثانیه‌ای است که در سال‌های اخیر بسیار مورد استقبال سینما دوستان و کارگردانان جوان قرار گرفته و در کشورهای دارای صنعت سینما، جشنواره‌های متعدد و معتبر فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای برگزار می‌شوند. برگزاری جشنواره بین المللی فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای در کشور ما نیز یکی از جوان‌ترین رویدادهای سینمایی است که همه ساله به همت حوزه هنری میسر می‌شود.
فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای برخلاف تصور عمومی، کلیپ، نماهنگ، فیلم‌های موبایلی یا پیام‌های آموزشی نیستند. این فیلم‌ها که می‌توانند در قالب‌های داستانی، انیمیشن یا مستند ارائه شوند، هویت کامل یک فیلم مستقل را دارند و گروهی حرفه‌ای با طرح و ایده ابتدایی و موجز شروع به ساخت آن‌ها می‌کنند. برای مثال در فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای داستانی که از ساختار خوبی برخوردار باشند، معمولا با ایده‌هایی غافلگیر کننده و جذاب رو به رو هستیم که در کوتاه‌ترین زمان ممکن، قصه‌ای کامل را برای مخاطب تعریف کرده و حتی همانند یک فیلم کوتاه با زمان ده یا بیست دقیقه، اوج و فرود داستانی داشته و در نقطه پایانی می‌توانند مخاطب را کاملا هیجان زده، غافلگیر و یا مغموم کرده و یا به خنده بیندازند.
همچنین فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه برخلاف آنچه تصور می‌شود، فیلم‌های آماتوری نیستند و قرار نیست مثلا دانشجویان سینما با ساخت این دست از فیلم‌ها مشق فیلم کوتاه یا بلند کرده و از تجربه ساختشان برای کارهای مهم‌تر در آینده استفاده کنند؛ چرا که ساخت فیلم‌های کوتاه ۱۰۰ثانیه‌ای خود نیاز به تبحر و تجربه دارد. اینکه کارگردانی بتواند در کمتر از تنها دو دقیقه پیام خود را از طریق یک داستان، ایده خلاقانه و یا طرحی تخیلی و فانتزی به مخاطب برساند، قطعا کاری دشوار‌تر از ساخت فیلمی با زمان بالا است و نیاز به کوشش و وسواس و دقت بیشتری نیز دارد. یعنی تنها به صرف داشتن زمان کوتاه نمی‌توان فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای را در دسته فیلم‌های تجربی یا آماتوری قرار داد.
فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای معمولا ایده‌هایی انفجاری دارند، به این معنا که ایده و طرح ابتدایی این دسته از فیلم‌ها بر مبنای غافلگیر کردن مخاطب چیده می‌شوند. مثلا کودکی فقیر با کفش‌های کهنه آرزو می‌کند به جای پسری ثروتمند که با کتانی‌های گران قیمت روی نیمکت پارک نشسته و بسیار خوشحال به نظر می‌رسد باشد و این آرزو محقق می‌شود و ناگهان می‌بینیم پسر ثروتمند با کتانی‌های کهنه و پاره می‌دود و از شادی فریاد می‌کشد و اینجاست که کارگردان با شیوه‌ای غافلگیر کننده به مخاطب می‌فهماند پسر ثروتمند در واقع فلج مادرزاد بوده و حالا که جایش با پسرک فقیر عوض شده، بدنی سالم دارد. این دست موقعیت‌های کوبنده و جذاب و ابتکاری در فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای که اغلب توسط کارگردان‌های جوان ساخته می‌شوند، به وفور دیده می‌شود. فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای این مزیت را دارند که در کمترین زمان ممکن بیشترین تاثیر را بر مخاطب خود بگذارند و در ذهن وی باقی بمانند.
دیگر حُسن بزرگ فیلم‌های کوتاه و به خصوص فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای که اغلب با فناوری نوظهور دوربین‌های دیجیتال تولید می‌شوند، در این است که کمیت بالایی دارند و این کمیت در نهایت، کیفیت را نیز به دنبال خواهد داشت. به این معنا که سهولت در ساخت فیلم‌های کوتاه ۱۰۰ ثانیه‌ای و کم خرج بودن تولیدشان می‌تواند طیف وسیعی از کارگردانان، دانشجویان فیلم سازی و حتی علاقه مندان به ساخت فیلم را جذب نموده و از بین تعداد بالای تولیدات این نوع فیلم‌ها در جهان می‌توان انتظار آثار درخشان و شاهکارهای بیشتری را نیز داشت.
پخش فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای نیز با توجه به گسترش شبکه‌های اجتماعی و اینترنت در دنیا بسیار آسان شده است. حتما طی یکی دو سال اخیر که شبکه‌های اجتماعی بر روی تلفن‌های همراه هوشمند فراگیر شده، شما هم با فیلم‌های خلاقانه ۱۰۰ثانیه‌ای که علاقه مندان به سینما بر روی این شبکه‌ها قرار می‌دهند، رو به رو شده‌اید و چندتایی از آن‌ها را دیده‌اید. این فیلم‌ها را می‌توانید در اتوبوس، محل کار، زمان استراحت، بین کلاس‌های مدرسه و دانشگاه، هنگام صرف غذا و حتی پشت چراغ قرمز تماشا کنید. اهمیت فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای دقیقا در همین مطلب نهفته است. اینکه با زندگی سریع و پرشتاب دنیای امروز آداپته شده و نبض زندگی پر شده از فناوری را در دستان خود گرفته است.
در سال‌های اخیر، سینمای کوتاه حرفه‌ای، بُعدی از صنعت فیلم سازی جهان در قالب‌هایی چون داستانی، مستند و انیمیشن و آثاری با موضوعات جدی مفهومی و عمیق را در برگرفته است. سینمای کوتاه حرفه‌ای در قرن بیست و یک با ساختار کاملا صنعتی و حرفه‌ای، از سینمای آموزشی آماتوری که در جهان از آن به عنوان سینمای دانشگاهی یاد می‌شود، متمایز شده است.
در فیلم سازی کوتاه، اصل کلی بر آن است که در حداقل زمان ممکن، به بهترین و رسا‌ترین شیوه، قصه تعریف شده و پیام رسانده شود. در فیلم نامه‌های آثار کوتاه بر خلاف فیلم نامه‌های بلند مبتنی بر ساختارهای سه پرده‌ای، فیلم ساز در اندک زمانی، تماشاگران را با موقعیت دراماتیک، داستان، فضا و شخصیت‌ها آشنا می‌سازد، چرا که شکل پرداخت در فیلم‌های کوتاه به گونه‌ای است که می‌توان در دقایق اولیه، خطوط داستانی اثر را درک نمود. اما از طرفی، فیلم کوتاه معمولا توام با تعلیق است و تماشاگر در یک کنش و کشش دراماتیکی، با خط اصلی فیلم همراه شده و برای پی بردن به راز نامشکوف و قصد و غرض فیلم ساز باید تا پایان داستان، فیلم کوتاه را دنبال نماید.
یکی از شاخه‌های نوظهور فیلم‌های کوتاه، فیلم ۱۰۰ ثانیه‌ای است که در سال‌های اخیر بسیار مورد استقبال سینما دوستان و کارگردانان جوان قرار گرفته و در کشورهای دارای صنعت سینما، جشنواره‌های متعدد و معتبر فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای برگزار می‌شوند. برگزاری جشنواره بین المللی فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای در کشور ما نیز یکی از جوان‌ترین رویدادهای سینمایی است که همه ساله به همت حوزه هنری میسر می‌شود.
فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای برخلاف تصور عمومی، کلیپ، نماهنگ، فیلم‌های موبایلی یا پیام‌های آموزشی نیستند. این فیلم‌ها که می‌توانند در قالب‌های داستانی، انیمیشن یا مستند ارائه شوند، هویت کامل یک فیلم مستقل را دارند و گروهی حرفه‌ای با طرح و ایده ابتدایی و موجز شروع به ساخت آن‌ها می‌کنند. برای مثال در فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای داستانی که از ساختار خوبی برخوردار باشند، معمولا با ایده‌هایی غافلگیر کننده و جذاب رو به رو هستیم که در کوتاه‌ترین زمان ممکن، قصه‌ای کامل را برای مخاطب تعریف کرده و حتی همانند یک فیلم کوتاه با زمان ده یا بیست دقیقه، اوج و فرود داستانی داشته و در نقطه پایانی می‌توانند مخاطب را کاملا هیجان زده، غافلگیر و یا مغموم کرده و یا به خنده بیندازند.
همچنین فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه برخلاف آنچه تصور می‌شود، فیلم‌های آماتوری نیستند و قرار نیست مثلا دانشجویان سینما با ساخت این دست از فیلم‌ها مشق فیلم کوتاه یا بلند کرده و از تجربه ساختشان برای کارهای مهم‌تر در آینده استفاده کنند؛ چرا که ساخت فیلم‌های کوتاه ۱۰۰ثانیه‌ای خود نیاز به تبحر و تجربه دارد. اینکه کارگردانی بتواند در کمتر از تنها دو دقیقه پیام خود را از طریق یک داستان، ایده خلاقانه و یا طرحی تخیلی و فانتزی به مخاطب برساند، قطعا کاری دشوار‌تر از ساخت فیلمی با زمان بالا است و نیاز به کوشش و وسواس و دقت بیشتری نیز دارد. یعنی تنها به صرف داشتن زمان کوتاه نمی‌توان فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای را در دسته فیلم‌های تجربی یا آماتوری قرار داد.
فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای معمولا ایده‌هایی انفجاری دارند، به این معنا که ایده و طرح ابتدایی این دسته از فیلم‌ها بر مبنای غافلگیر کردن مخاطب چیده می‌شوند. مثلا کودکی فقیر با کفش‌های کهنه آرزو می‌کند به جای پسری ثروتمند که با کتانی‌های گران قیمت روی نیمکت پارک نشسته و بسیار خوشحال به نظر می‌رسد باشد و این آرزو محقق می‌شود و ناگهان می‌بینیم پسر ثروتمند با کتانی‌های کهنه و پاره می‌دود و از شادی فریاد می‌کشد و اینجاست که کارگردان با شیوه‌ای غافلگیر کننده به مخاطب می‌فهماند پسر ثروتمند در واقع فلج مادرزاد بوده و حالا که جایش با پسرک فقیر عوض شده، بدنی سالم دارد. این دست موقعیت‌های کوبنده و جذاب و ابتکاری در فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای که اغلب توسط کارگردان‌های جوان ساخته می‌شوند، به وفور دیده می‌شود. فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای این مزیت را دارند که در کمترین زمان ممکن بیشترین تاثیر را بر مخاطب خود بگذارند و در ذهن وی باقی بمانند.
دیگر حُسن بزرگ فیلم‌های کوتاه و به خصوص فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای که اغلب با فناوری نوظهور دوربین‌های دیجیتال تولید می‌شوند، در این است که کمیت بالایی دارند و این کمیت در نهایت، کیفیت را نیز به دنبال خواهد داشت. به این معنا که سهولت در ساخت فیلم‌های کوتاه ۱۰۰ ثانیه‌ای و کم خرج بودن تولیدشان می‌تواند طیف وسیعی از کارگردانان، دانشجویان فیلم سازی و حتی علاقه مندان به ساخت فیلم را جذب نموده و از بین تعداد بالای تولیدات این نوع فیلم‌ها در جهان می‌توان انتظار آثار درخشان و شاهکارهای بیشتری را نیز داشت.
پخش فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای نیز با توجه به گسترش شبکه‌های اجتماعی و اینترنت در دنیا بسیار آسان شده است. حتما طی یکی دو سال اخیر که شبکه‌های اجتماعی بر روی تلفن‌های همراه هوشمند فراگیر شده، شما هم با فیلم‌های خلاقانه ۱۰۰ثانیه‌ای که علاقه مندان به سینما بر روی این شبکه‌ها قرار می‌دهند، رو به رو شده‌اید و چندتایی از آن‌ها را دیده‌اید. این فیلم‌ها را می‌توانید در اتوبوس، محل کار، زمان استراحت، بین کلاس‌های مدرسه و دانشگاه، هنگام صرف غذا و حتی پشت چراغ قرمز تماشا کنید. اهمیت فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای دقیقا در همین مطلب نهفته است. اینکه با زندگی سریع و پرشتاب دنیای امروز آداپته شده و نبض زندگی پر شده از فناوری را در دستان خود گرفته است.
اشتراک‌گذاری:لینک کوتاه: https://zanjan.hozehonari.ir/s/UD5QN7E
نظرات
در حال بارگذاری…
منبع: zanjan.hozehonari.ir