زنجان
← همه اخبار
خودنمایی شاعران، زنگ خطر شعر آیینی است
۹ دی ۱۳۹۳کد خبر: 33190۵
به گزارش پایگاه خبری حوزه هنری، یکی دیگر از سلسله نشست‌های انجمن شعر آیینی حوزه هنری با حضور یوسفعلی میرشکاک، علی انسانی، ناصر فیض، جواد محقق، محمود حبیبی کسبی، قادر طراوت پور، محسن عرب خالقی و جمعی از شاعران مطرح آیینی کشور، روز یک شنبه هفتم دی ماه در سالن سلمان هراتی حوزه هنری برگزار شد.
در ابتدای این نشست یوسفعلی میرشکاک دو غزل از دیوان بیدل دهلوی برای حضار خواند و سپس به اختصار به تفسیر این غزل‌ها پرداخت.
میرشکاک در این نشست با اشاره به قدرت بی‌نظیر بیدل در زبان و بیان مضامین شاعرانه، خاطرنشان کرد: حضرت ابوالمعانی را به جرئت می‌توان دلیر‌ترین شاعر در کاربرد زبان دانست و هیچ شاعری مثل او به این اندازه از مهارت در زبان دست پیدا نکرده است. بیدل دهلوی به درجه اجتهاد در زبان رسیده است و بد نیست بدانید که خود او معتقد است این موهبت را حضرت امیر المومنین به او اعطا فرموده‌اند.
میرشکاک در پاسخ یکی از شاعران که پرسیده بود آیا می‌توان همه واژه‌ها را در شعر امروز استعمال کرد، تصریح کرد: نه تنها واژه‌ها، بلکه عبارات و مضامین و به طور کلی همه چیز را نیز در شعر می‌توان به کار برد و استفاده از آن‌ها هیچ مشکلی نخواهد داشت، به شرطی که در شعر جا بیفتند و از این لحاظ بیدل دهلوی، صائب و مولانا در رتبه‌های نخست قرار دارند؛ چرا که هر واژه‌ای را در رابطه با هر مضمونی که اراده می‌کردند می‌توانستند به بهترین شکل ارائه دهند.
این شاعر در ادامه این جلسه و با شنیدن شعر‌های حضار، در نقد عده‌ای از شعرای آیینی امروز که بیشتر برای رقابت با شاعران دیگر شعر می‌گویند تا عرض ارادت به اهل بیت، ابراز داشت: متاسفانه بعضی از دوستان برای نشان دادن قدرت سخنوری خود با ردیف‌های بکر دست به سرایش شعر می‌زنند که بیشتر برای خودنمایی و جلب توجه است تا جلب توجه خدا و اهل بیت پیامبر اعظم (ص) و این یکی از زنگ خطرهای شعر آیینی است که شعرا باید به آن توجه بیشتری داشته باشند. بهتر است شعرا برای مدح و منقبت اولیای خدا بیشتر سراغ قوافی راحت‌تر بروند تا از آُسیب بعضی از قوافی سخت شعرشان را در امان نگه دارند. به طور کل هر چه ما در شعر آیینی دست به صنعتگری بزنیم ناموفق تریم و در این جور عوالم شاعر هر اندازه عشق بیشتری داشته باشد، بیشتر توفیق پیدا خواهد کرد.
شاعر کتاب «زخم بی‌بهبود» همچنین با اشاره به شعر یکی از حضار که در مدح امیرالمومنین سروده شده بود، تصریح کرد: شاعر آیینی باید تواضع به حضرت معصوم داشته باشد و نباید به هر عبارت ناصحیحی در رابطه با این دلایل خلقت اشاره کند. شاعر آیینی باید به استثنا توجه کند نه به قاعده و این از اصول سرایش شعر آیینی است.
در ادامه این جلسه علی انسانی، پس از قرائت شعر تازهٔ خود در مدح امام رضا، تصریح کرد: به تازگی روایتی را از امام صاق (ع) شنیده‌ام مبنی بر این که: «هیچ کس حق ندارد نام مادر ما را در انگشتر خود حک کند!» که حدود یک هفته است مرا عجیب به فکر فرو برده که تا چه اندازه اهل بیت نسبت به حضرت زهرا (س) غیرت دارند و ما چگونه برای آن بانوی بزرگوار بدون نیت خالص شعر می‌گوییم و فکر می‌کنیم کاری کرده‌ایم!
وی تصریح کرد: باید خدا و ائمه اذن و توفیق بدهند که بتوانیم عرض ارادتی به اهل بیت (ع) بکنیم و الا ما در مدح و مرثیه این عزیزان نمی‌توانیم به تنهایی راه به جایی ببریم و اگر مدد امام زمان (عح) نباشد، همین قطره‌های اشک ما نیز در خورشان حضرت اباعبدالله نیست!
گفتنی است، در پایان این نشست علی انسانی با اشاره به اهمیت مطالعه آثار قدما ابراز داشت: همهٔ دوستان را به مطالعه متون کهن و حفظ آثار قدما دعوت می‌کنم و باید دانست که هر چه در این امر اهتمام بورزیم قدرت سخنوری خود را در سرایش شعر بالا برده‌ایم.
یادآور می‌شود نشست شعر آیینی هر هفته، یک شنبه‌ها با حضور اساتیدی چون یوسفعلی میرشکاک، علی انسانی و دیگر شاعران آیینی در سالن سلمان هراتی حوزه هنری برگزار می‌شود و شرکت در این نشست برای شعرا و علاقه مندان به شعر آیینی آزاد است.
اشتراک‌گذاری:لینک کوتاه: https://zanjan.hozehonari.ir/s/9XHQWND
نظرات
در حال بارگذاری…
منبع: zanjan.hozehonari.ir