هنر جهانی مدیون سرزمین ماست

هنر خصوصیتش این است. زبان هنر یعنی چه؟ یعنی توصیف با عکس، با فیلم، با مجسمه، با شعر، با رمان.
این که شما می بینید سیاست های استعماری، علیه انقلاب و علیه همه ی ارزشهایی که آنها با آن بدند، این قدر روی هنر سرمایه گذاری میکنند، به علت همین کارایی هنر است . . . پس بدانید که ما این سلاح را آن چنان که باید، درست به دست نگرفته ایم. البته کشور و سرزمین ما، سرزمین هنر است؛ یعنی هنر جهانی از هزار سال پیش به این طرف، در مجموع مدیون سرزمین ماست، مدیون زبان فارسی است، مدیون هنرمندان ایرانی است؛ لیکن ما این سلاح را در اختیار نگرفته ایم. علت هم این است که عده یی بودند، هنرمند هم بودند، صاحب جوهر هم بودند، اما نتوانستند خودشان را با انقلاب تطبیق بدهند؛ چون هنرمندی به معنای بقیه ی خصال خوب که نیست.
ای بسا هنرمندی که هنرش خیلی بالاست، اما آدم پست و حقیر و بد و فاسق و فاسد و خیانتکاری است. از این قبیل زیاد داشتیم، الان هم داریم و جلوی چشممان فراوان قرار دارند.
انقلاب آن وقتی می تواند خودش را در قالب هنر بیاورد، که هنرمندخوبی داشته باشد و خودش هنرمند را پرورش بدهد. البته یک عده از جوانان دارند این کارها را می کنند؛ خیلی هم خوب است؛ شما هم در هر جا و به هر شکل هستید، این کار را بکنید. به برایی این سلاح توجه کنید. به بهره وری فراوان دشمن انقلاب از این سلاح توجه کنید. به این که مفاهیم انقلاب، خوب می توانید در قالب هنرهای گوناگون واقع بشوند، توجه کنید و احساس نمایید که این یک ارزش است.
منبع: بیانات در دیدار با اعضای کنگره ی شعر حوزه 15/7/1370