به واسطه بومی‌نویسی می‌توان داشته‌های خود را به همگان معرفی کرد

به گزارش روابط عمومی حوزه هنری زنجان؛ در کارگاه داستان‌نویسی بومی‌نویسی که عصر روز چهارشنبه 5 مرداد ماه 1401 در ساختمان آموزشی شهید ابراهیم اصغری حوزه هنری استان زنجان برگزار شد، مجید قیصری، منتقد و مدرس داستان‌نویسی و نویسنده کتاب‌های «شماس شامی»، «سه دختر گل فروش»، «گورسفید» و «باغ تلو»، «شیر نشو»، «جشن همگانی» و چند کتاب دیگر به اهمیت توجه به موضوع بومی‌نویسی در داستان پرداخت و اظهار کرد: وقتی از بومی‌نویسی و اقلیم سخن به میان می‌آید، باید همه موضوعات از قبیل پوشش گیاهی، نوع تغذیه، لباس و زبان، آداب و رسوم و سنت‌ها و اسطوره و سبک زندگی آن زیست‌بوم در کار داستان دیده شود و مورد توجه قرار گیرد.

وی ادامه داد: نویسنده واقعی کسی است که قدر داشته‌های خود را بداند و آن چه که دارد را با نگاهی دقیق ببیند و نسبت به آن آشنازدایی کند و آن را در آثار خود به کار گیرد، در این صورت است که قطع به یقین می‌تواند حرفی برای گفتن داشته باشد.

این نویسنده با اشاره به برخی از ظرفیت‌های استان زنجان در زمینه «بومی‌نویسی» اظهار کرد: نویسندگان و شاعران بزرگ با امر بومی‌نویسی توانسته‌اند آن بوم و اقلیمی که خود در آن زیست داشته‌اند را به همگان معرفی کنند چنانچه ما شاهد هستیم «کوه حیدربابا» و «روستای کلیدر» به واسطه شهریار و محمود دولت آبادی به همگان شناسانده شده است.

نویسنده کتاب «شیرنشو»، افزود: وظیفه نویسنده است که ظرفیت‌ها و پتانسیل‌های اقلیم خود را شناسایی کند و در جهت به کار بستن آن در آثار خود اقدام نماید.