هنرمند بد نداریم!

چرا آخوند بد نداریم. آخوندهایی که آخوند بودند، ملا و مجتهد هم بودند و اصلا درس خوانده بودند، عمله ی ارباب قدرت و استعمارگرها شدند و پدر مردم را درآورند؛ پدر خود ما را هم در آوردند! مگر کم داشتیم از اینها؟!
من یک وقت از مشهد نامه یی از سر دردل به امام نوشتم که از چند طرف زیر فشاریم: یکی از طرف ساواک، یکی از طرف فلان مساله، یکی هم از طرف بعضی از هم لباسهای خودمان. این نامه را با زحمت زیادی برای ایشان فرستادم، ایشان در جواب، نامه ی مختصری نوشته بودند که بعد از دو سه مورد که جواب داده بودند، بعد نوشته بودند؛ اما آن مساله ی سه چیزی که ذکر کردید: "این جا هم همان طور هست!" مساله، این طوری است.
نمی شود گفت هنرمند بد هم داریم، بلکه هنرمندهای خائن و بدخواه هم داریم. من در شرح حال این «جان اشتاین بک» نویسنده ی امریکایی، که اول «خوشه های خشم» و آن کارهای کذایی را بیروان داره، خواندم که در همین اواخر_ چهار پنج سال پیش یا ظاهرا در قضیه ی جنگ ویتنام یا جای دیگر_ رفته و بعد از آن که همه انتظار داشتند آثاری با همان روح کارهای قدیمی اش عرضه کند، درست عکس آن را عرضه کرده است! بعد معلوم شد که کمپانی ها دیده اندش و پول و این حرفها. ما خودمان هم از این قبیل داشتیم، این طور نبوده که نداشته باشیم.
ما آدمهایی در وادی هنر داشتیم که آن چنان دینی و تند بودند که ما ها می گفتیم «یا لیتنا کنا معک!» بعد ناگهان دیدیم که اصلا طور دیگری شدند و صد و هشتاد درجه چرخش داشتند! هنرمند خوب، هنرمند بد، همه جور داریم. مهم این است که جهت هنر حفظ و رعایت شود.
منبع: بیانات در دیدار با اصحاب فرهنگ و هنر 5/3/1382