زنجان
← همه اخبار

نگاهی به هنر انقلاب اسلامی/ حوزه هنری پایگاه رشد و توسعه هنر متعهد انقلاب اسلامی است
۱۵ فروردین ۱۳۹۴کد خبر: 33492۳
عمار احمدی، نویسنده و از فعالان ادبیات پایداری معتقد است، ماهیت خاص هنر و ادبیات در ایران از جنس دینی و انقلابی است.
به گزارش پایگاه خبری حوزه هنری، عمار احمدی آثار متعددی در حوزه ادبیات دارد؛ جلد اول و دوم «ساوالان ایگیدلری»، قصه ها و حکمت ها، جلد اول و دوم «اوخشامالار»، کورپهلوان، سردار سبلان (زندگی پرافتخار سردار سرلشگر داور یسری)، قارداش (سروده ها و دلنوشته های خواهر آزاده)، شب برفی (مجموعه خاطرات)، عمار مرید علی (زندگی پرافتخار صحابه بزرگ پیامبر و یار وفادار حضرت علی)، خنیاگران آذربایجان (حماسه خوانی و حماسه نوازی عاشیقهای آذربایجان از جنگ چالدران تا هشت سال دفاع مقدس) از شاخص ترین این آثار به شمار می رود.
وی چندین اثر با موضوعات دفاع مقدس، تاریخ و سنت های بومی آذربایجان از جمله تاجداران ایران: بیانگر نقش تاریخی عشایر شاهسون در پاسداری از مرزها در حمله روسها به ایران، داستانهای حماسی و اسطورهای آذربایجان ایران، ادبیات حماسی مردم آذربایجان و ... را در زیر چاپ دارد.
تحقیق، پژوهش و نگارش مقالههای با موضوعات متنوع و چاپ آن ها در کتب و نشریات برتر استانی و کشوری بخش دیگری از فعالیت های ادبی و هنری این هنرمند است.
برگزیده سیزدهمین دوره انتخاب بهترین کتاب سال دفاع مقدس درسال 1389، برگزیده بهترین کتاب در جشنواره فرهنگی هنری غدیر در سال 1390، برگزیده بخش خاطره از کنگره سراسری نهمین یادواره شهدا و نکوداشت جلوه های ایثار، دانشجوی کشور در دانشگاه شیراز سال1384 گوشه هایی از افتخارات این نویسنده است.
با عمار احمدی پیرامون هنر انقلاب اسلامی به گفت و گو نشستیم. وی معتقد است ماهیت خاص هنر و ادبیات در ایران از جنس دینی و انقلابی است.
این پزوهشگر در تشریح سطح ادبیات پایداری استان اردبیل در کشور گفت: اگر از نظر کمی نگاه کنیم نسبت به دو سه سال گذشته بسیار خوب است؛ چرا که زمانی در این استان به تعداد انگشتان یک دست هم نویسنده، خاصه در این حوزه نداشتیم. اما امروزه نویسندگان مرد و زن زیادی در این حوزه فعالیت میکنند که قابل ستایش هستند. اما از نظر کیفی به جز دو سه نفر... هنوز نویسندگان به سطح حرفهای که حرفی برای گفتن داشته باشند نرسیدهاند و جای بسی تلاش و کار دارند.
احمدی در تحلیل چالش های پیش روی ادبیات پایداری گفت: انقلاب اسلامی و دفاع مقدس هشت ساله ما در نگاه اول چیزی جدا و تافته و بافته از انقلابها و جنگهای دیگر دنیا نیست. اما در نگاه ژرف و عمیق به مقوله انقلاب و جنگ ایران میتوان رنگ، نگاه، سوژه مختص خودش را یافت که این رنگها، نگاهها و سوژهها، آن را با همنوعانش در دنیا متفاوتتر خواهد کرد. به نظر بنده همین تفاوتهاست که مهمترین چالشها را در ذهن ایجاد میکند. حضور پررنگ مردم و حضور فرهنگ و آیین و مذهب در ادبیات پایداری ایران میتواند قابل تعمل و بسیار مهم باشد که از کنارش نمیتوان بیتفاوت رد شد.
این فعال ادبیات پایداری در بیان تصور خود از هنر و ادبیات دینی و انقلابی افزود: اگر نگاه جهان شمولی به هنر و ادبیات داشته باشیم یک ماهیت عام دارد و یک ماهیت خاص. درخصوص ماهیت عام هنر سخنهای بسیار از بزرگان هنر و ادبیات گفته و شنیده شده است و سخن من در این وادی حرفی برای گفتن نخواهد داشت. اما ماهیت خاص هنر و ادبیات با توجه به فرهنگها و محیطهای مختلف متفاوتند. در کشور عزیزمان ایران این ماهیت خاص را میتوان در دینی و انقلابی بودن هنر و ادبیات تعریف کرد.
احمدی معتقد است که حوزه هنری پایگاه بسیار مناسبی برای رشد و توسعه هنر متعهد انقلاب اسلامی ایران بوده و میتواند در رشد و شکوفای این هنر ارزشمند حتی در گستره جهانی تلاش و کوشش نماید؛ این رسالت بزرگی است که بر عهده حوزه هنری گذاشته شده است. بدین خاطر، حوزه هنری نباید به سمت هنرسازی و هنرمندسازی حرکت نماید. بلکه باید با انگیزه خلق آثار فاخر هنری و آموزش و تربیت هنرمندان واقعی در این حوزه به شکوفایی هنر متعهد و انقلابی مدد برساند.
این نویسنده راهکار مناسب برای کیفی سازی تولیدات هنری و ادبی در حوزه انقلاب را این گونه بیان می کند که پرهیز از هر گونه سفارشات هنری که جز کلیشه محتوایی ندارند؛ و راهنمایی هنرمندان به این حوزه با احترام به آزادی اندیشه و سلیقههای مختلف هنری هنرمندان امکان پذیر است.
فعال ادبیات پایداری در بررسی زوایای مغفول مانده انقلاب اسلامی از دید هنرمندان و نویسندگان افزود: هنوز زوایای زیادی باقی مانده است که حتی هنرمندان بدان فکر هم نکردهاند؛ برای مثال بحث جامعه شناختی و مردمشناختی انقلاب و دفاع مقدس ایران هنوز باز نشده و هنوز حرفی در این حوزه زده نشده است. اما درخصوص خاطرهنگاری، آثار مناسب و درخور توجهی خلق شده است.
احمدی در پایان، هفته هنر انقلاب اسلامی را تبریک گفت و اضافه کرد: نام گذاری 21 فروردین به روز هنر انقلاب اسلامی و آغاز هفته هنر انقلاب اسلامی به خاطر سالروز شهادت هنرمند فرهیخته سید مرتضی آوینی زیبنده شخصیت والای ایشان است.
------------------------------------------------
انقلاب اسلامی ایران پایههای مستحکمی برای معماری بنا کرد
نادیه ایمانی، کارشناس معماری و مدرس دانشگاه، در گفت و گو با خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری بیان کرد: پس از پیروزی انقلاب اسلامی، با توجه به این که نظام آموزشی دانشگاهها تغییر کرد، قدم های مثبتی برای اعتلای هنر معماری و ارتباط آن با هویت ایرانی و اسلامی برداشته شد و این حرکت مردمی، پایههای مثبت و مستحکمی برای معماری بنا کرد.
وی ادامه داد: با آموزشهایی که به دانشجویان این رشته داده شده و هنوز هم این آموزشها ارائه میشود میتوان امیدوار بود که آینده درخشانی از معماری در پیش داشته باشیم؛ چرا که ایدههای جوانان به آموزههای پیشینیان افزوده شده است. با این حال نمیتوان از آسیبهایی که معماری در این سالها به خود دیده است غافل ماند.
ایمانی درباره تفاوت سایر رشتههای هنری و معماری گفت: در رشتههای دیگر میتوان تاثیرات را در مدت زمان کمتری مشاهده کرد اما در معماری این تغییر و تحولات درازمدت بوده و نیازمند دقت و حمایت بیشتری است. در سایر رشتهها هنرمندان میتوانند بدون دخالت کارفرما نیز تولید اثر کنند اما در رشتهای مانند معماری حضور و سلیقه کارفرما بسیار مهم و تعیینکننده محسوب میشود.
این مدرس دانشگاه تاکید کرد: با وجود بارقههای امیدی که در معماری به چشم میخورد، باید گفت مسائل اقتصادی در این زمینه دخیل بوده و گاهی اجازه نمیدهند متخصصان معماری در راستای اهداف و ارزشهایی که دارند حرکت کنند بلکه به دلیل گردش سرمایه مورد نظر معمار مجبور میشوند بسیاری از طرحهایی که بر فرهنگ و تمدن ما مبتنی نیستند را جایگزین کنند تا سود سفارشدهنده تامین شود.
وی درباره راهکارهای مقابله با این وضعیت گفت: رسانهها و مراکزی مانند حوزه هنری، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و شهرداری میتوانند در این زمینه فرهنگ سازی کنند، سلیقه مردم را به سمت بازگشت به تمدن ایرانی – اسلامی هدایت کنند و هنگامی که کارفرما ببیند سلیقه مردم این است که در خانهای مبتنی بر هویتشان زندگی کنند نه این که صرفا نمادی از تجمل و ثروت باشد، چنین بناهایی را سفارش میدهد، پرهیز از تجمل که از شعارهای انقلاب ما بود محقق شده و خانه به جای کالا به مکانی برای زندگی و رشد و اعتلا تبدیل میشود.
وی ادامه داد: با آموزشهایی که به دانشجویان این رشته داده شده و هنوز هم این آموزشها ارائه میشود میتوان امیدوار بود که آینده درخشانی از معماری در پیش داشته باشیم؛ چرا که ایدههای جوانان به آموزههای پیشینیان افزوده شده است. با این حال نمیتوان از آسیبهایی که معماری در این سالها به خود دیده است غافل ماند.
ایمانی درباره تفاوت سایر رشتههای هنری و معماری گفت: در رشتههای دیگر میتوان تاثیرات را در مدت زمان کمتری مشاهده کرد اما در معماری این تغییر و تحولات درازمدت بوده و نیازمند دقت و حمایت بیشتری است. در سایر رشتهها هنرمندان میتوانند بدون دخالت کارفرما نیز تولید اثر کنند اما در رشتهای مانند معماری حضور و سلیقه کارفرما بسیار مهم و تعیینکننده محسوب میشود.
این مدرس دانشگاه تاکید کرد: با وجود بارقههای امیدی که در معماری به چشم میخورد، باید گفت مسائل اقتصادی در این زمینه دخیل بوده و گاهی اجازه نمیدهند متخصصان معماری در راستای اهداف و ارزشهایی که دارند حرکت کنند بلکه به دلیل گردش سرمایه مورد نظر معمار مجبور میشوند بسیاری از طرحهایی که بر فرهنگ و تمدن ما مبتنی نیستند را جایگزین کنند تا سود سفارشدهنده تامین شود.
وی درباره راهکارهای مقابله با این وضعیت گفت: رسانهها و مراکزی مانند حوزه هنری، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و شهرداری میتوانند در این زمینه فرهنگ سازی کنند، سلیقه مردم را به سمت بازگشت به تمدن ایرانی – اسلامی هدایت کنند و هنگامی که کارفرما ببیند سلیقه مردم این است که در خانهای مبتنی بر هویتشان زندگی کنند نه این که صرفا نمادی از تجمل و ثروت باشد، چنین بناهایی را سفارش میدهد، پرهیز از تجمل که از شعارهای انقلاب ما بود محقق شده و خانه به جای کالا به مکانی برای زندگی و رشد و اعتلا تبدیل میشود.
اشتراکگذاری:لینک کوتاه: https://zanjan.hozehonari.ir/s/C6BJR2M
نظرات
در حال بارگذاری…
منبع: zanjan.hozehonari.ir
