نگاهى به نهمین جشنواره بین المللى پویانمایی تهران/ جشنواره ای متنوع و پر انرژی

۲۵ اسفند ۱۳۹۳کد خبر: 33479۲

نهمین جشنواره بین المللى پویانمایی تهران از تاریخ ١٧ تا ٢١ اسفندماه ١٣٩٣ در سالن هاى کانون پرورش فکرى کودکان و نوجوانان و سالن یک سینما فلسطین برگزار شد. این جشنواره با اعلام برگزیدگان خود در دو بخش ایران و بین الملل در مراسم اختتامیه اى که شب ٢١ اسفند ٩٣ در سالن شهید بهنام محمدى واقع در مجموعه کانون پرورش فکرى در خیابان حجاب اجرا شد، به کارش پایان داد. این جشنواره بi صورت دوسالانه برگزار مى شود.

در سال 1377 بعد از سالیان زیاد تاخیر بالاخره انیمیشن ایران صاحب جشنواره مستقلى شد و اولین جشنواره پویانمایى - انیمیشن تهران آغاز به کار کرد و از آن زمان هر دو سال یک بار، در آخرین ماه سال برگزار مى شود. جشنواره دوسالانه انیمیشن تهران را به جرئت مى توان یکى از بهترین جشنواره هاى موجود دانست که در چند روز پایانى سال انرژى از دست رفته را به مخاطبانش باز مى گرداند و تمدد اعصابی است زیر فشار انجام کارهاى عقب افتاده یک سال گذشته. شاید به جز علاقه شخصى نگارنده به انیمیشن یکى از مهم ترین دلایل دلپذیرى این جشنواره، این است که به دلیل هزینه بالاى تولید، خالق اثر براى هر ثانیه انیمیشن ناگزیر است به خوبى فکر کرده باشد و بالطبع از زیاده گویى ها یا گم شدن در حواشى، چنان که متاسفانه در بسیارى از فیلم هاى بلند و کوتاه شاهدش هستیم، به دور است. البته این نقطه قوت گاه و بى گاه در انیمیشن هایى نادیده گرفته مى شود ولى به طور عام انیمیشن ها روى حرفى که مى خواهند بگویند، متمرکزند و این امر براى مخاطب کم حوصله این زمان بسیار با ارزش است. جشنواره امسال نیز مطابق معمول از بخش هاى متنوعى برخوردار بود که بنا به روال هر ساله در دو بخش اصلى ایران و بین الملل تفکیک شده و این دو بخش هم هر کدام دربرگیرنده بخش هاى دیگرى بودند. از جمله بخش هاى قابل توجه این دوره بخش آثار دانشجویى ایران و بین الملل بود که اگرچه در قضاوت اول بخشى غیر حرفه اى به نظر مى آمد، اما بعد از دیدن آثار این بخش خلافش ثابت شد. اکثر آثار دانشجویى چه در بخش بین الملل و چه در بخش ایران، آثار حرفه اى، خوش ساخت و با ایده هاى تازه و جالب بودند که این توقع را در مخاطبین ایجاد مى کردند که در بخش هاى غیر دانشجویى باید شاهد آثار چشمگیرترى باشیم، حال آن که اگر از نظر کمى بسنجیم، واقعا این چنین نبود. البته آثار بسیار خوبى در تمامى بخش ها به چشم مى خوردند اما شاید به دلیل تعداد کمتر انیمیشن هاى دانشجویى انتخاب شده و تعداد زیاد آثار خوب بین آن ها این برترى بیشتر به چشم مى آمد و خودنمایى مى کرد. به جرئت مى توان گفت بخش دانشجویى غافلگیرى اصلى این دوره از جشنواره بود و نوید ادامه داشتن ایده هاى نو و صبر و حوصله و خلاقیت و نوآورى در پرداخت هاى خوب در جشنواره هاى آینده مى دهد. نکته قابل توجه در بخش مسابقه دانشجویى ایران این بود که از میان هجده اثر به نمایش درآمده در این بخش، پانزده اثر ساخته خانم ها بود و آقایان تنها با سه انیمیشن حضور داشتند. البته این موضوع شاید بیش از هرچیز به مسائل مالى پروژه ها بر مى گردد که چون غالبا بازگشت سرمایه اى درکار نیست، آثار با سرمایه هاى شخصى سازندگان ساخته می شود. اینجا نمى خواهیم بحث ضعف فرهنگیمان در مورد اکران فیلم هاى کوتاه هنرى و یا انیمیشن هاى کوتاه را مطرح کنیم، اما پر واضح است که اگر آثار منتخب تماشاگران جشنواره انیمیشن و دیگر جشنواره هاى فیلم کوتاه و مستند در سئانس هایى حتى در ساعات صبح که ساعات مرده سینما هستند، اکران شوند با اقبال غیر قابل باورى از طرف مخاطبین علاقه مند، مخصوصا جوانان مشتاق رو به رو خواهند شد. در این سال ها که بیننده حرفه اى این جشنواره ها هستم یک آرزوى شخصى و یک سوال دائمى ام از مسئولین این است که چرا فکر مى کنند فیلم هاى برگزیده داوران و منتخب تماشاگران این جشنواره ها مخاطب ندارند و حداقل در بخش ایرانى اش تضمین بازگشت سرمایه سازندگان نخواهند شد؟ و چرا حمایت لازم از فیلم هاى مستقل یا نیمه مستقل نمى شود؟ مگر غیر از این است که چنین اکران هاى تضمین شده اى بازى دو سر برد است؟ هم مسئول محترم، سالن فرهنگیش پر و لبریز مى شود و مثل بسیارى از اکران هاى موجود خالى نخواهد بود و هم سازنده جوان و خوش فکرى که عاشقانه هرچه داشته را سرمایه فیلمش کرده به بازگشت سرمایه و نه سود، دلخوش مى شود و با فراغ بال به خلق اثر بعدیش مى پردازد؟ اگر چنین مجوعه هایى در قالب یک سئانس حتى در مدت یک هفته به صورت هفته هاى فرهنگى مثلا انیمیشن، فیلم کوتاه، فیلم مستند در سالن هاى سینماى ممتاز یا حتى درجه دو، به نمایش دربیایند مطمئنا هیچ گونه ضررى متوجه این تصمیم مسئولین نخواهد گردید مضاف بر این که مخاطبى که با تنوعى از فیلم هاى خوش ساخت و ایده هاى جذاب رو به رو مى شود، از آن استقبال خواهند کرد. تجربه اى تازه و دلچسب که هم زمان سطح فرهنگ و سلیقه را نیز به خوبى بالا مى برد. با امید به تجدید نظر مسئولینى که دلسوز فرهنگ این مرز و بوم اند. در نهمین جشنواره بین المللى پویانمایى تهران آثار بسیار خوب و خوش ساختى بودند که پیشنهاد نگارنده این است که اگر جایى نمایشى داشتند، از دست ندهید. آثار ایرانى نظیر: «درخت» ساخته ساره شفیعى پور، «تمام زمستان هایى که ندیده ام» ساخته امید خوش نظر، «پسرک» ساخته مونا عبداله شاهى، «مال من است!» ساخته مریم کشکولى نیا و «بومى بر رسانه هاى ترکیبى» ساخته جلال ماقوت از دمشق، همگى با مضمون ضد جنگ و انیمیشن هایى با ایده هاى جالب و تازه و پرداخت هاى خوب نظیر: «مرد پروانه اى» ساخته امیر مهران، «اینرو اونرو» ساخته مهدى على بیگى، «١٩٢١» ساخته نوشین خائفى اشکذرى، «قلب مترسک» ساخته غلامرضا کزازى، «دخترک آت آشغالى» ساخته محمد زارع، «اختیار» ساخته شکیبا شعبانى و انیمیشن هاى به یادماندنى بخش بین الملل نظیر: «باد» ساخته رابرت لوبل، «کیوسک» (که به اشتباه باجه تلفن ترجمه شده است) ساخته آنت ملیسه، «الوار» ساخته نیلز هدینگر، «جزیره فک ها» ساخته ادموندز جانسونز، «حس لامسه» ساخته جین چارلز امبوتى مالولو، یا انیمیشن هایى نظیر: «کمک» ساخته مهناز یزدانى همچنین «فانگوپولیس» ساخته جواناکازوچ که تلنگرى به یکى از بیمارى هاى اجتماع معاصر مى زنند و توجه مخاطب را به خوبى به آن جلب مى کنند. همچنین رضا میرکریمی کارگردان سینما و خالق آثاری چون «زیر نور ماه»، «یک حبه قند» و «امروز» نیز با دو انیمیشن «عباس» و «مصطفی» در این جشنواره شرکت داشت که هر دو فیلم از مجموعه کمیک موشن «نام‌ها» محصول حوزه هنری است. فیلم پویانمایی «عباس» به عنوان بهترین فیلم در بخش ارزش‌های انقلاب اسلامی معرفی شد و تندیس طلایی همراه با جایزه نقدی، به دلیل روایت صحیح و شخصیت‌پردازی تأثیر‌گذار و قابل باور از زندگی شهید عباس دوران و جذابیت‌های بصری و برخورداری از مولفه‌های قابل تأمل آهنگ‌سازی و استفاده بجا و مناسب از تکنیک کامیک موشن را از آن او کرد. در این میان انیمیشن «تمام زمستان هایی که ندیده ام» از تولیدات مرکز مطالعات و تولیدات فیلم انیمیشن حوزه هنری که در دو بخش مسابقه ایران و بین الملل شرکت داشت موفق شد تا جایزه تندیس نقره‌ای فیلم دوم بخش بین الملل به خاطر محکومیت شدید جنایات جنگی توسط امید خوش نظر (کارگردان فیلم) و تندیس طلایی بخش مسابقه ایران همراه با جایزه نقدی به خاطر بهترین فضاسازی و تلفیق هنرمندانه نگاه واقع گرا در به تصویرکشیدن مصائب انسانی جنگ توسط آرش کریمی (نویسنده فیلم نامه اثر) را کسب کند. از دیگر نقاط قوت جشنواره امسال حضور الکساندر پتروف، کارگردان برنده جایزه اسکار بود که با برگزارى سه کارگاه به نام «جادوى انگشتان» براى علاقه مندان به اتفاقى به یاد ماندنى در عرصه این هنر تبدیل شد که یقینا براى سالیان سال در خاطره ها خواهند ماند. جادوى انگشتان او در بازى با رنگ ها چنان حیرت برانگیز بود و چنان هوش از سر مى ربود که متاسفانه حاضرین فرصت سوال از ایشان را به سادگى و بعضا با سوال هاى غیر تخصصى و غیر مفید از دست دادند. نکته مثبت دیگر اعلام تاریخ دقیق برگزارى جشنواره دهم است که براى برنامه ریزى به شرکت کنندگان و مخاطبین امکان بیشترى مى دهد. و سخن آخر با همکاران گرامی در رسانه های مختلف این است که جشنواره انیمیشن، اتفاق مبارکی است که متاسفانه آن طور که شایسته است از توجه و تقدیر و حمایت رسانه ها برخوردار نمى شود. امید است دهمین دوره این جشنواره که از 15 تا 19 اسفندماه 1395 برگزار خواهد شد را بیشتر دریابیم.

اشتراک‌گذاری:لینک کوتاه: https://zanjan.hozehonari.ir/s/3DECUZK

نظرات

در حال بارگذاری…

منبع: zanjan.hozehonari.ir