نشست پژوهشی ادبیات پایداری و انقلاب اسلامی به مناسبت روز هنر انقلاب اسلامی برگزار شد

هستی و شان وجودی حوزه هنری در هنر انقلاب اسلامی خلاصه می شود

در ابتدای این نشست علیرضا کمره ای گفت: ما در پنجاهمین سالگرد نهضت اسلامی به رهبری امام خمینی بر حسب اتفاقاتی که از سال 42 صورت گرفته است، قرار داریم. این مبنایی برای فعالیت های خاص در حوزه هنر و اندیشه است. یادی می کنیم از گذشتگانی که در حوزه هنر و اندیشه و فرهنگ کار کرده اند اما نامشان مهجور ماند.
وی ادامه داد: البته سید شهید اهل قلم، شهید آوینی شناخته شده است. همچنین یادی می کنیم از مرحوم مددپور که این روزها نامی از او برده نشده است. شخصیت متفکری که دغدغه اصلی او هنر و انقلاب بود. از ابوالفضل عالی، قیصرامین پور، مرحوم حسن حسینی هم باید نام برد.
این نویسنده افزود: من نام حوزه هنر و اندیشه که نام اسبق حوزه هنری بود را بایسته تر می دانم. به گمان من هستی و شان وجودی حوزه هنری در 4 چیز خلاصه می شود. هنر دینی، هنر اسلامی، هنر انقلابی و در مجموع هنر انقلاب اسلامی.
کمره ای بیان کرد: مقصود من از هنر صرفا هنر تجسمی و سینما نیست بلکه مشتمل بر ادبیات نیز است. چهار نوع عمل برای حوزه هنری می توان نام برد. مهمترین آن تولید متن است. متن تنها کتاب و مقاله نیست بلکه اثر هم است. تولید متن در حوزه هنری باید انگاره ساز یا معیار ساز باشد.
این پژوهشگر با اشاره به اینکه دومین حیطه از عملکرد حوزه هنری گستره فعالیت های علمی تحقیقاتی و پژوهشی است اذعان کرد: در این حیطه با تولید نظر سروکار داریم که در حوزه مطالعات قرار می گیرد. وجه اندیشه آن در همین رویکرد نمود پیدا می کند.
وی با بیان اینکه سومین حیطه فعالیت های آموزشی است خاطرنشان کرد: این حیطه بسیار مهم است و چهارمین حیطه که بسیار مهم است، حوزه عملیات اطلاعاتی یا اطلاع شناختی که همان شناسایی و گردآوری در حوزه هنر است.حوزه هنری از این نظر کمترین ورود را داشته است.
کمره ای با اشاره به اینکه از پنجمین حیطه هم می شود نام برد گفت: حیطه پنجم توزیع و انتشار این فعالیت ها در بیرون حوزه و مرتبط کردن بیرون به داخل حوزه است. که این ارتباط را از روابط عمومی و انتشارات حوزه توقع داریم. انتشارات حوزه ویترین حوزه است. اگر در حوزه هنری نطنز هسته ای فرهنگی بخواهد شکل بگیرد باید این چهار عملیات را در نظر داشته باشد.
این محقق افزود: حوزه هنری باید در سه قلمرو داخلی، منطقه ای و جهانی از نو خود را بازنگری کند و در پنجاهمین سال به مطالعات عمیق و دقیق در زمینه مطالعات جدی که تا به حال نشده است نیاز دارد.
-------------------------------

ادبیات مقاومت می تواند تا سالها رهگشا در زمینه ادبیات باشد
حمیدرضا شاه آبادی مدیر تولید معاون هنری حوزه هنری در نشست پژوهشی ادبیات پایداری و هنر انقلاب با رد این مطلب که دوران ادبیات مقاومت گذشته، گفت: درس های این نوع ادبیات تا سال های سال می تواند در ادبیات ما خود را نشان دهد و رهگشا باشد.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری، آخرین نشست از سلسله نشست های پژوهشی ویژه روز هنر انقلاب اسلامی با عنوان نشست پژوهشی ادبیات پایداری و هنر انقلاب اسلامی امروز چهارشنبه 28 فروردین با حضور محسن مومنی شریف، علیرضا کمره ای، حمیدرضا شاه آبادی، احد گودرزیان، علی داوودی و محمود حبیبی برگزار شد.
در این نشست پژوهشی شاه آبادی با ابراز خوشحالی از حضور در این جمع گفت: ما در مولفه های ادبیات مقاومت با دو مفهوم کلی ادبیات و مقاومت روبرو هستیم. ادبیات شکل فرهیخته کلام است و زمانی که زبان از سطح معمول خود فراتر رفته و احساس ایجاد کند کلام شکل ادبیات به خود می گیرد. در اینجا صناعات ادبی شکل می گیرد و با شکل فرهیخته کلام، کلمات معانی چندگانه خواهند داشت و تاویل پذیری با معانی متفاوت کلام خلق می شود.
شاه آبادی افزود: در زمینه ادبیات مقاومت، در کنار ادبیات با موضوع مقاومت نیز روبرو هستیم . مقاومت در ایستادگی در برابر تغییر و اتفاق جدیدی که با آن مخالف هستیم، معنی می یابد، اتفاقی که منافع ما را به خطر می اندازد و آرامش ما را بر هم می زند و عکس العمل افراد در مقابل عملی که از بیرون تحمیل شده، مقاومت نام می گیرد.
وی با بیان اینکه ادبیات مقاومت کلام مصنوع و تاویل پذیری است، ادامه داد: ادبیات مقاومت به دو شاخه تقسیم می شود؛ اول شاخه ای که در آن ادبیات در حین جنگ آفریده می شود، زیرا در زمان جنگ هم کسانی که به جبهه ها رفته و جنگیده اند و هم افرادی که از قلم خود برای تهییج مردم استفاده کرده اند در حال جنگ هستند و فرقی بین یک نویسنده و یک سرباز در دوران جنگ نیست بلکه تنها سلاح آنها متفاوت است.
مدیر تولید معاون هنری حوزه هنری خاطر نشان کرد: نویسنده و رزمنده هر دو در یک راستا و در مقابل دشمن ایستاده و در برابر نیروی خارجی مقاومت می کنند، این ویژگی خاصی است زیرا در دل مقاومت موضوع وضع موجود، اصلی ترین موضوع است و کلام ها شعاری، تیز و یک سویه می شود. در دوران مقاومت دشمن نباید خاکستری دیده شود و حق این کار از ما سلب است زیرا این طرز تفکر منجر به فلج شدن نیروها می شود. در زمان حفظ وضعیت موجود نباید انتقادی صورت گیرد و این شکل خاص ادبیات مقاومت در دوران جنگ است.
شاه آبادی در ادامه سخنان خود تاکید کرد: بعد از جنگ نگاه نویسنده متفاوت می شود زیرا اسلحه ای در برابر دشمن ندارد و باید در این دوران موضوع جنگ و انسان های درگیر آن تحلیل شود.
وی در خصوص شکل گیری داستان گفت: داستان زمانی که اوضاع آشفته می شود شروع شده و حرکت در جهت به نظم درآوردن وضع آشفته داستان را می سازد و در این به هم ریختگی است که افراد چهره واقعی خود را نشان می دهند.
وی اضافه کرد: جنگ این امکان را می دهد که افراد و زندگی آنها را در وضعیت نامتعادل ببینیم که این گنجینه ای برای یک نویسنده محسوب می شود، وقایع جنگ در طول تاریخ آزمایشگاه هایی برای انسان شناسی است.
شاه آبادی با اشاره به اینکه جنگ به مردم درس های زیادی می آموزد، افزود: ما می توانیم حرف های زیادی از جنگ در قالب ادبیات بیان کنیم. تمام ملت هایی که با جنگ مواجه شدند از آن به عنوان میراث تاریخی خود نام می برند.
وی در پایان گفت: بعضی ها می گویند دوران ادبیات جنگ گذشته است اما درس های این نوع ادبیات تا سال های سال می تواند در ادبیات ما خود را نشان دهد و رهگشا باشد.
-----------------------------------

در زمینه ادبیات انقلاب و دفاع مقدس در وضعیت تبلیغی مانده ایم
احد گودرزیان از اهالی عرصه ادبیات در نشست پژوهشی ادبیات پایداری و هنر انقلاب که چهارشنبه 28 فروردین برگزار شد، نقد و بررسی آثار در زمینه ادبیات مقاومت و پایداری را کم دانست و وضعیت این ادبیات را بیشتر تبلیغی دانست.
گودرزیان پژوهشگر عرصه ادبیات در سخنانی گفت: گستره ادبیات پایداری بسیار وسیع است و این نه تنها در کشور ما بلکه در سراسر جهان معانی زیادی را تولید کرده است.
گودرزیان ادامه داد: در کشور ما هنگامی که صحبت از ادبیات پایداری می شود، ذهن به سمت ادبیات انقلاب و دفاع مقدس سوق می یابد و در این راستا دامنه ادبیات انقلاب از سال های 42 تا 57 و ادبیات دفاع مقدس در بازه زمانی سال های 59 تا 67 قرار می گیرد.
این پژوهشگر خاطر نشان کرد: آثار در حوزه ادبیات مقاومت و پایداری کم نیست اما در عین حال تعداد آنها زیاد هم نبوده و باید بیش از این تعداد آثار تولید داشته باشیم. تا اواخر دهه 70 آثار در این حوزه به آرامی تولید می شود و کمتر نویسندگان به سمت تولید اثر با این مضمون جذب می شوند اما در اوایل دهه 80 تجربه ناشران و نویسندگان این حوزه بیشتر شده و میل رسانه ها به سمت آشنایی با ادبیات مقاومت زیادتر می شود و این به دلیل دیده شدن بیشتر این نوع ادبیات از اوایل دهه 80 به بعد است زیرا ادبیات بایستی دیده و قضاوت شود تا امکان رشد داشته باشد.
وی خاطر نشان کرد: در این زمان جامعه آشنایی بیشتری با ادبیات انقلاب و دفاع مقدس پیدا کرده و نام کتاب های مطرح در این حوزه را شنیده است و بایستی در جاهایی همچون حوزه هنری مسئله پژوهش در ادبیات انقلاب و دفاع مقدس به عنوان زیر مجموعه ادبیات پایداری در جلساتی مورد نقد و بررسی قرار گیرد.
احد گودرزیان با بیان این که نقد کتاب ها بیشتر نقد توصیفی است، گفت: ما در زمینه ادبیات انقلاب و دفاع مقدس در وضعیت تبلیغی مانده ایم که البته تبلیغات در زمینه چاپ و انتشار آثار و معرفی آنها عملکرد خوبی است اما میزان نقد و بررسی در این حوزه بسیار کم است و اگر ما قصد ماندگاری این نوع ادبیات را داریم به وجود نقد و بررسی این آثار نیازمندیم.
-------------------------------

در حوزه ادبیات انقلاب اسلامی گم بود اطلاعات داریم
علیرضا کمره ای با بیان این که در حوزه ادبیات کهن و کلاسیک ایران نیاز به یک بازتحقیق و بازتحلیل جامع از موضع اکنونی نسبت به ادبیات گذشته نیاز داریم، گفت: در حوزه ادبیات انقلاب اسلامی گم بود اطلاعات داریم نه کمبود اطلاعات.
کمره ای با بیان این که وقتی می گوییم ادبیات انقلاب اسلامی باید شرح اسم و شرح لفظ کنیم، گفت: خود کلمه ادبیات متشکل از کلمه ادب است، ادبیات متاخر در گذشته است و در گذشته ذیل ادب بوده است و خود کلمه ادب معانی و مفاهیم زیادی دارد. ادبیات سخنی است تحلیل پذیر که معنای مصلح یگانه نداشته باشد منتها ما در گذشته در تعریف ادب داشته ایم که نظر داشته اند به ادبیات یعنی بحث ادب نفس و ادب دست توامان بوده است.
این پژوهشگر ادبیات انقلاب اسلامی و دفاع مقدس با اشاره به این که این مفهوم در ادبیات انقلاب اسلامی یا دفاع مقدس مد نظر است، عنوان کرد: یکی از شاخصه های این ادبیات آموزه های تعلیمی و اخلاقی است. ادبیات مقاومت در تفسیر و توضیح جدا از ادبیات پایداری است، اگر چه واژه پایداری معادل المقاوم عربی است.
وی با اشاره به این که ادبیات انقلاب اسلامی ائم از مفهوم مصداقی انقلاب اسلامی رخ داده در 22 بهمن است، اظهار کرد: ادبیات انقلاب اسلامی دارای مفهوم گسترده ایی است که از خرداد 42 می توانیم برایش مفهومی را در نظر بگیریم و این تقسیم بندی تاریخی در این مصداق معین از حدود خرداد 42 تا ماجراهایی است که اولین زمزمه ها را ایجاد می کند برای بروز انقلابی که در بتن جامعه وجود دارد.
کمره ای ادامه داد: اینجا دوره ایی داریم که حتما دوره سکوت و سکون نیست یعنی در ماجرای 15 خرداد ادبیات شفاهی انقلاب شکل می گیرد که تحت عنوان شعار ها و سروده های شفاهی از آن ها می توان یاد کرد و بر روی آن ها کار شده و مطالعاتی صورت گرفته است.
وی گفت: کسانی در این دوره هستند که این ها از زبان ادبی یا از شیوه گفتار ادبی برای منویاتشان که جنبه برانگیزانندگی و آگاهی بخشی دارد استفاده می کنند و به طور مثال نمی توانیم نقش علی شریعتی را در اینجا ندیده بگیریم، اگر چه شریعتی کارش ادبیات به ما هو ادبیات نیست، اما زبان او در استخدام آموزه های انقلاب کاملا ادبی است، تحصیلات اولیه اش هم ادبی است و یکی از چیزهایی که محل بحث هم بوده این است که خیلی از چیزهایی که شریعتی مطرح می کند ساخت ادبی دارد. یعنی نگاه عاطفی، احساسی و برانگیزاننده با آموزه های دینی دست مایه او برای سخنانش است.
این محقق و پژوهشگر اظهار کرد: در تقسیم بندی زمانی ادبیات انقلاب اسلامی حدود و حوالی رخ داد پیروزی انقلاب اسلامی تا خود پیروزی که 22 بهمن است خیلی اتفاق ها رخ داد، مجالس شعر انجمن ادبی ایران و آلمان در آن زمان زمزمه های نوعی از پیدایی ادبیات بوده است. حتی به گمانم پاره ایی ازمکتوبات و منشوراتی که در آن فاصله داشته ایم که در حوزه آثار امثال پرویز خرسند و محمود حکیمی و ... بی بهره نبوده اند و خود محمود حکیمی از جمله کسانی است که اندک اندک زمینه انگیزش و بیداری را در ذهن ما بیدار کرد، و خیلی ایجاد زمینه و انگیزه کرد و حتی در تربیت نسلی که بعدها برای ادبیات انقلاب اسلامی کار کردند موثر بود.
وی با بیان این که از 22 بهمن که پیروزی انقلاب است تا مهر ماه 59 یک مقطع است، ادامه داد: از مهر ماه 59 که جنگ تحمیلی آغاز می شود تا خرداد ماه سال 67 دوره ایی داریم که دوره جنگ است و دفاع مقدس و اینجا هم بنده و هم بسیاری نویسندگان در تحقق این ادبیات حضور داشتیم.
کمره ای افزود: داستان انقلاب اسلامی از سال 67 تا الان هم به 3 دوره قابل تقسیم است، اتفاقا در این مقطع با شکل گیری دفتر ادبیات و هنر مقاومت یک کار مبنایی ایجادی ایجابی تاثیرگذار و بلامثال اتفاق افتاد.
این محقق و پژوهشگر با اشاره به این که مبنای تاریخ ادبیات نویسی کشورمان مبنای ایرانی خالص نیست، اظهار کرد: اولین کسی که تاریخ ادبیات می نویسد در ایران ادوراد براون انگلیسی است، منتها مبنای ادوراد براون در نگرش به تاریخ بعدا تداوم پیدا می کند در نوع تاریخ ادبیات نویسی مرحوم زبیع الله صفا، که کار ارزنده ایی هم هست.
او خاطرنشان کرد: متن تاریخی یا تاریخ نگاری موضعی است در زمان نسبت به گذشته و به همین علت هیچ متن پیش بوده ایی قابل استفاده تام و تمام برای اکنون مطالعه کننده نیست و ما حتی در حوزه ادبیات کهن و کلاسیک ایران نیاز به یک بازتحقیق و بازتحلیل جامع از موضع اکنونی نسبت به ادبیات گذشته نیاز داریم. بنده شاگرد مع الواسطه مرحوم زبیع الله صفا هستم در حوزه ادبیات اما نسبت به برخی از نگاه ها و مواضع این مرد عالم جامع دوران خودش ممکن است حسب منظر و اطلاعات اکنونی نظر داشته باشیم.
کمره ای با تاکید بر این در حوزه ادبیات انقلاب اسلامی گم بود اطلاعات داریم نه کمبود اطلاعات، تصریح کرد: باید به سمت تالیف مجموعه های مرجع علمی روشمند دقیق مبتنی بر اطلاعات و دست مایه ها و منابعی که نمی شناسیم برویم.
وی با اشاره به این که در رابطه با ادبیات انقلاب اسلامی سه نوع موضوع گیری و اظهار نظر وجود دارد، گفت: یکی از طرف ناحیه باورمندان و کنش گران درون متنی ادبیات انقلاب اسلامی صورت می گیرد که قالب آن وجه حماسی و عاطفی و احساسی دارد و وقتی به مفاهیم و تعاریف می رسیم خودشان بیشتر گذاره های ادبی هستند چرا که میان خلق اثر ادبی یا درباره ادبیات سخن گفتن تفاوت وجود دارد و در همین اظهار نظرهای احساسی گذاره های شایع نادرست گفته می شود و به طور مثال اخیرا کسی جمله ایی گفته بود مبنی بر این که "هنوز هم طراز انقلاب اسلامی آثار ادبی خلق نشده است" که نادرست است و ادبیات حسب خاستگاه و موقعیت تاریخی و اجتماعی و دینی خود شکل می گیرد و طبیعی است که ما هیچ گاه به طور مثال به جنگ و صلح تولستوی نمی رسیم.
او افزود: دومین موضع گیری ایی که در حوزه ادبیات انقلاب اسلامی و شناخت این ادبیات صوت گرفته است در 3 دهه گذشته یا ندید بوده است و نگفت و یا نهفت بوده است به عمد. یعنی وقتی سوال می کنی می گویند ما چیزی ندیده ایم، خوب این حرف هم که از حوزه آکادمیک سنتی و بعضا روشنفکری صادر و ظاهر می شود صحیح و علمی نیست، مگر ممکن است جریان ادبی را در این مملکت نبینید ولو که بر آن نقد وارد باشد.
وی گفت: یک گروه دیگر که محل توجه و رجوع و ارجاع هستند ورود کرده اند به ادبیات انقلاب اسلامی منتها ورودی که بسیار با خارداشت همراه بوده است، ما کتاب مرجع در حوزه ادب شناسی داریم که اسم نمی برم با هزینه همین نظام تالیف شده است و مدخل ادبیات انقلاب اسلامی در آن وجود ندارد و کتاب تالیف شده است در حوزه ادبیات معاصر و در 6، 7 صفحه دوره تقریبا 20، 25 ساله را به اشاره و اجمال از کنارش گذشته است.
کمره ای با تاکید بر این که کارهای اساسی در این زمینه هم انجام شده است، گفت: به طور مثال مرحوم قیصر امین پور در کتاب سنت و نوآوری در شعر معاصر ورود کاملا روشمندانه و علمی و خارج از تعصب در شناخت این حوزه به خرج داده اند یا در همین حوزه بحث و بررسی های تجربی مثل کاری که محمد کاظم کاظمی شاعر مشهد انجام داده است با ارزش است.
این محقق و پژوهشگر با بیان این که حوزه هنری پایگاه و مقر اصلی هنر و ادبیات انقلاب اسلامی است، یا باید باشد، یا بشود، عنوان کرد: حوزه هنری باید به سمت کارهای جدی و روش مند برود با توجه به این که استعدادهای زیادی در این زمینه وجود دارد.
کمره‌ای در ادامه به گونه ادبی خاطره اشاره کرد و گفت: خاطره نوعی ادبیات است که در مرز میان شعر و داستان مانده است. خاطره گویی و خاطره نویسی در ادبیات ما آبشخورهای زیادی دارند و همان سوابق تاریخ و علاقه ما به روایت شفاهی است که امروزه هم ما را به این نوع آثار علاقه‌مند کرده است. به نظر می‌رسد بتوان گفت که بعد از شعر، خاطره مطرح‌ترین گونه ادبی قابل طرح در حوزه ادبیات دفاع مقدس باشد که از منظر محتوا و ظاهر و زیباشناختی قابل توجه قرار گرفته است. از سوی دیگر به دلیل اینکه خاطره متنی است که خوانش آن میان عوام و خواص در ایران با اقبال روبرو بوده است، آثار خاطره‌گون نیز توانسته میان صنوف مختلف علاقه‌مندان به خاطره پیوند برقرار کند.
وی همچنین با اشاره به آثار شاخص ادبیات خاطره در گونه دفاع مقدس گفت: کتاب‌هایی مانند «دا» به این خاطر مورد اقبال قرار می‌گیرد که با زیرساخت‌های ژانری که متعلق به آن هستند، بیگانه نیستند و در واقع متن کتاب با زیرساخت‌های فکری، فرهنگی و دینی مخاطبانش پیوند دارد. از سوی دیگر چون اثری مانند «دا» توانست جنبه‌های متعدد مواجهه انسان با یک بحران را به تصویر بکشد و خرمشهر را مانند نمادی برای همه ما ترسیم کند، مورد اقبال و حتی توجه برای ترجمه قرار می‌گیرد.
----------------------------------

ادبیات دفاع مقدس همان ادبیات انقلاب اسلامی است
حمید رضا شاه آبادی در تشریح ادبیات انقلاب اسلامی گفت: ادبیات دفاع مقدس همان ادبیات انقلاب اسلامی است.
شاه آبادی، مدیر تولید حوزه هنری با بیان این که بعضی از نویسندگان ما به جنگ در ادبیات، نگاه توریستی دارند، گفت: یعنی ساحت و روساخت آن را برداشته‌اند و سعی دارند تنها با تصویرسازی و شگفت کردن مخاطبشان او را به سمت خود بکشانند.
وی ادامه داد: ادبیات انقلاب به نظر من یک جریان در نهایت پیوسته است، ما در ادبیات انقلابی سال‌های پیش از انقلاب با رگه هایی از اعتراض روبروییم که در سال‌های 56 و 57 مردم را تهییج می‌کند که انقلاب کنند، اما پس از پیروزی انقلاب اسلامی چهره ادبیات انقلاب کمی تغییر کرد و حتی یادم هست وقتی چاپ نخست کتاب «لحظه‌های انقلاب» مرحوم گلابدره‌ای منتشر شد، سیمین دانشور در ابتدای این اثر نوشت که ادبیات انقلاب متولد شده است. با این حال پس از کمتر از دو سال وارد ماجرای جنگ شدیم و امکان شکل گیری ادبیات انقلاب از ما گرفته شد.
شاه‌آبادی با اشاره به این که نکته مهم در ادبیات پایداری این بوده است که این ادبیات با اندیشه پیش‌برنده ناشی از حرکت مردم و رهبری انقلاب به ویژه اندیشه واحد و روحیه شهادت‌طلبی حاکم در جامعه که پیش از این در ادبیات انقلاب شکل گرفت، متولد شد، گفت: ادبیات دفاع مقدس همان ادبیات انقلاب اسلامی است.
این نویسنده و پژوهشگر با اشاره به نوع مواجهه ادبیات روشنفکری با واقعه انقلاب اسلامی و دفاع مقدس اظهار کرد: اثری مانند «زمین سوخته» که نخستین و یکی از قوی‌ترین آثار موجود در حوزه دفاع مقدس است، یک استثناء از جریان ادبی بود که احمد محمود به آن وابسته بود. این جریان فکری در حقیقت و بر اثر حیرتی که از تفاوت نوع اندیشه جریان انقلاب اسلامی با خود داشت در مقابل انقلاب اسلامی و دفاع مقدس سکوت کرد. ولی دفاع مقدس توانست از همان ابتدا نویسنده خاص خودش را پیدا کند، نویسندگانی که حتی در راه آن به شهادت هم رسیدند.
وی همچنین با اشاره به جشنواره‌های برگزار شده درباره ادبیات دفاع مقدس، گفت: گاه می‌بینم که در یک جشنواره همه آثار تالیف شده در دفاع مقدس در طول 30 سال را باهم مقایسه می‌کنند که این از بن و پایه غلط است؛ چون شرایط و موقعیت تالیف اثر در سال‌های جنگ با امروز متفاوت است. ما امروزه با نویسنده‌هایی در ادبیات دفاع مقدس روبروییم که کارشان وزانت ادبی ندارد، اما جنگ را بستر و محملی قرار داده‌اند تا اثرشان قابلیت انتشار پیدا کند. از سوی دیگر برخی هم به جنگ در ادبیات نگاهی توریستی دارند؛ یعنی ساحت و روساخت آن را برداشته‌اند و سعی دارند تنها با تصویرسازی و شگفت کردن مخاطبشان او را به سمت خود بکشانند.
------------------------------

داستان کوتاه در ادبیات دفاع مقدس جایگاه خاصی دارد
احد گودرزیانی با بیان اینکه طی سال اخیر خاطره نویسی به نسبت شعر و رمان انقلاب اسلامی بیشتر مورد استقبال قرار گرفته است گفت: در حال حاظر حتی در روستایی در اصفهان که 3 شهید دارد خاطرات شهیدان نوشته و منتشر شده است.
وی ادامه داد: میل به خاطره نگاری و انتشار کتاب های خاطرات در سرزمین ما خیلی قوی شده است و این موضوع رابطه زیادی با فرهنگ شفاهی کشورمان دارد و در حال حاضر این توقع از ادبیات انقلاب اسلامی و دفاع مقدس می رود که این مواد خام را به زبان جهانی تر یعنی داستان در بیاورد.
این محقق و پژوهشگر با اشاره به استقبال فراوان از کتاب هایی همچون "دا" ، دختر شینا ، پایی که جا ماند و کتاب هایی از این دست گفت: فروش و تجدید چاپ این آثار نشان می دهد که قالب خاطره نویسی از دیگر گونه های ادبی در این حوزه جلوتر است.
گودرزیانی با بیان اینکه نگاه انسانی به جنگ تحمیلی و نگاه تبلیغی و تشریحی متاثر از فضای دوران دفاع مقدس بود تصریح کرد: با فاصله گرفتن از زمان جنگ تحمیلی و با توجه به اینکه با گذشت زمان برخی حقایق و اتفاقات دفاع مقدس منتشر می شود نگاه داستان نویس تحت تاثیر قرار می گیرد و نوع روایت دفاع مقدس نیز تغییر می کند و طبیعی است که زبان داستان نویس آرام تر خواهد بود.
وی اظهار کرد: در شرایط جدید ترفند های دیده شدن اثر در بازار هم وجود دارد و شاید داستان دفاع مقدس و انقلاب اسلامی هنوز معرف خوبی ندارد در حالیکه در زمینه خاطره نویسی می بینیم که آثار منتشر شده الگو قرار می گیرند.
گودرزیانی با تاکید بر اینکه داستان کوتاه نیز در ادبیات دفاع مقدس جایگاه خاصی دارد گفت: فکر می کنم ادبیات انقلاب اسلامی و دفاع مقدس طبقه بندی نشده و دیده نشده است چراکه ما داستان کوتاه های بسیار خوبی در زمینه دفاع مقدس داریم .