زنجان
← همه اخبار
مٌهر خاموشی / نیره ابدالی ده چناری
۱ آبان ۱۳۹۳کد خبر: 33108۲
از برگزیده اشعار نخستین جشنواره قرآنی (گناهان زبانی)
بسم الله الرحمن الرحیم
پروردگارا، آن دم که نعمتی را بر ما ارزانی داشتی بی صبرانه شکایت کردیم، غافل از حکیم بودنت.
آنگاه که نعمتی را به واسطه دعای بی شمار بر ما بخشیدی و با آن مرتکب گناه شدیم، باز هم غافل بودیم از رحیم بودنت.ای رحیم و رحمان من برهان مرا از آتش قبل از اینکه دامن گیرم شود. من از سنگینی بار گناهانم و سیاهی چهره ام شرمگینم.
باز هم منم، بنده پریشان حال تو پس به رسم همان اهدناالسراط المستقیم روزانه ام راه را از بی راه نشانم بده و لذت پوچ دنیایی را از دلم برگیر تا به واسطه تکه گوشتی بی جان بر ریسمان پوسیده و متصل به باتلاق جهنم چنگ نزنم و از شیاطین انس و جن بر تو پناه می آورم.
براستی چه ریسمانی محکم تر از ریسمان الهی؟!
پس هدایت کن مرا که در عصر حاضر بیشترین گناهم به وسیله زبان غافل صورت می گیرد.
معبودا، در عجبم از این زبان فتنه گر که این چنین آبروی مخلوق را در پیشگاه خالق می برد ، پس بواسطه ستار العیوب بودنت مگذار نزد دیگر مخلوقات خوار و حقیر شوم و نزد تو که معشوق محبوبم هستی سرافکنده.
خداوندا، بگیر از دل من شیرینی غیبت را و کامم تلخ گردان که اگر برایم شیرینش بداری به یکباره کلبه ایمانم ویران خواهد شد.
بار الها، زبانم را روا مدار بربستن دروغ و تهمت به دیگران و مهر خاموشی بر دهان گنه کارم بزن که من درآن لحظه تقاضای لال شدن خویشتن را از درگاه تو دارم،چرا که من تاب و توان مجازات این گناهان بزرگ را ندارم وتاب شرمندگی در برابر تو که یگانه خالق منی!
خداوندگارا، قلبم را به راهی هدایت کن تا شیرینی این گناهان به زهری جگر سوز برایم تبدیل شود و آن را از ژرفای وجودم حس کنم تا بچشم مزه خوردن گوشت برادر مرده را وسختی تهمت روا داشته بر دیگران را. آری، شاید لال بودن از این باب هم نعمتی باشد نیکو و حکمتی بزرگ!
معبودا، من درمانده ام و عاجز از این جسم کوچک و فریفتکار که تا دودمان ایمانم را بر باد ندهد رهایم نمی کند .
پس برهان مرا از این آتش سوزناک که تلخ ترین شکنجه ها هم به پایش نمی رسد و بخوان مرا به واسطه رحیم و رحمانیتت.
خداوندگارا، مرا به راهی هدایت فرما که ذکر زبانم یا رب باشدوتنها الا بذکر الله قلبم را آرام گرداند، ای بنده خطاکار نزد پروردگار خویش بازگرد و بنده شیطان رجیم نشو اینجا بی شک کسی منتظر توست که تطمئن القلوب همه قلبهای خسته است.
معبودا التماس این بنده حقیر و پریشان حال را بپذیر که همواره عاجزانه صدایت می زند: رب یسر و لا تعسر سهل علینا یا رب العالمین، بگیر نعمتی را که اسباب گناهی است خطیر.
اشتراک‌گذاری:لینک کوتاه: https://zanjan.hozehonari.ir/s/SXVFCZG
نظرات
در حال بارگذاری…
منبع: zanjan.hozehonari.ir