زنجان
← همه اخبار
مصائب حضرت زهرا(س) سراسر درس است
۲۶ اسفند ۱۳۹۳کد خبر: 33487۲
به گزارش پایگاه خبری حوزه هنری، به مناسبت ایام شهادت بانوی دو عالم حضرت فاطمه زهرا(س) نمایش «بانوی بی نشان» نوشته سید حسین فدایی حسین با کارگردانی کورش زارعی به همت حوزه هنری یزد و با همکاری سپاه الغدیر، اداره کل اوقاف و امور خیریه استان و سازمان فرهنگی ورزشی شهرداری یزد از 17 تا 23 اسفندماه 93 در امامزاده سید جعفر محمد(ع) یزد به روی صحنه رفت.
کارگردان «بانوی بی نشان» درباره این اثر گفت: ما در این نمایش مذهبی که کاری از گروه نمایش «آیین» است، تلاش کردیم گوشه‌هایی از زندگی، سیره، شخصیت و مصائب حضرت زهرا(س) را که سراسر درس است برای نسل‌های امروز و آینده روایت کنیم و به سهم خود در زمینه نشر و انتقال فرهنگ فاطمی گام برداریم.
کورش زارعی با اشاره به استقبال بسیار خوب مردم یزد از این نمایش افزود: این اثر در 10 سئانس به روی صحنه رفت که در هر سئانس حدود هزار نفر به تماشای آن نشستند و این استقبال نشان داد که مردم این نوع کارها را دوست دارند و می‌پسندند.
وی با بیان این که این جنس کار، ظرفیت عظیمی به لحاظ مخاطب دارد و می‌تواند برای سایر گونه‌های نمایشی نیز مخاطب تربیت کند، از هنرمندان و فعالان تئاتر یزد خواست با تولید آثاری از این دست، از این سرمایه خیلی خوب استفاده نموده و مخاطبانی را برای تئاتر‌های دیگر با موضوعات و رویکردهای متفاوت در استان پرورش دهند.
بازیگر و کارگردان نمایش «بانوی بی‌نشان» به شانزدهمین سال اجرای متوالی این اثر اشاره کرد و موفقیت آن را نتیجه همدلی، همفکری و اعتقاد گروه به این نمایش دانست.
زارعی با بیان این که در تئاتر دنیا مرسوم است پرونده نمایشی که تولید می‌شود هیچ وقت بسته نمی‌شود و نمایش «بینوایان» ویکتور هوگو پس از حدود 60 سال همچنان در فرانسه و کشورهای اروپایی در حال اجراست، گفت: متأسفانه این فرهنگ غلط در تئاتر ایران وجود دارد که یک نمایش بعد از تولید و صرف هزینه های زیاد، پس از اجرای چند ماهه باید خاتمه یابد و به فراموشی سپرده شود و دکور و وسایل آن نیز از بین برود.
وی در همین زمینه خاطرنشان کرد: ما درصددیم کار جدیدی درباره حضرت زهرا(س) تولید کنیم اما پرونده نمایش «بانوی بی نشان» هیچ وقت بسته نمی‌شود؛ زیرا مخاطب خاص خودش را دارد و در این سال‌ها سعی کرده‌ایم هر سال با طراوت و تازگی اجرا شود.
کارگردان «بانوی بی‌نشان» با اشاره به همکاری 25 نفر در اجرای این نمایش تصریح کرد: پایه فنی و هنری مانند عوامل و بازیگران نمایش را همان گروه اصلی سال های اولیه تشکیل می‌دهند و تغییرات چندانی در آن صورت نگرفته، مگر این که برخی در پروژه‌ای یا فیلمی حضور داشته‌اند و نتوانستیم از آن‌ها استفاده کنیم اما سعی کرده‌ایم از افراد گروه جایگزین کنیم.
زارعی با بیان این که به لحاظ متن، نویسنده دست ما را باز گذاشته افزود: این کار نسبت به سال 78 تفاوت کرده و از بیش از دو ساعت به 70 دقیقه کاهش یافته و سعی کرده‌ایم هر سال چیزهای جدیدی به آن اضافه کنیم تا تازگی و جذابیت داشته باشد.
این کارشناس هنرهای نمایشی به پیوند ناگسستنی تئاتر با دین و مذهب اشاره کرد و گفت: تئاتر از مراسم و مناسک آینی در رم و یونان باستان آغاز شد و در دوران گذشته برای آموزش، انتقال و گسترش باورها و آیین ها به مردم از تئاتر بهره می گرفتند. از این رو از دیرباز تاکنون همواره دین و مذهب و باورهای اعتقادی با هنر نمایش عجین بوده است. حال عده‌ای ممکن است این دو مقوله را مجزا بدانند اما من فکر می‌کنم این گونه نیست؛ به دلیل این که در تئاتر درباره مسائل اخلاقی و ارزش‌های انسانی بحث می‌شود و پیامبر اکرم(ص) هم فرمودند من برای تکامل مکارم اخلاق مبعوث شدم و به نظرم تئاتر هم چیزی به جز پرداختن به مسائل انسانی و مکارم اخلاق نیست.
وی نمایش‌های مذهبی مانند «بانوی بی‌نشان» را متضمن تئاتر کشور دانست و گفت: هر نمایشی که به ارزش‌ها و اخلاق می‌‌پردازد تئاتر دینی است. ما یک تئاتر مذهبی هم داریم که به واسطه اسلام و تاریخ شیعه و اتفاقات تاریخی که پیرامون آن رخ داده خلق می‌شود و می‌توانیم به شکلی آن را به صورت تاریخ مستند و با نگاه امروزی به روی صحنه بیاوریم.
این کارگردان به تفاوت تئاتر دینی با غیر دینی اشاره کرد و اظهار داشت: اخیرا در جامعه این طور جا افتاده که آثاری که به طور مستقیم به اسلام و تاریخ شیعه بپردازد می‌گویند تئاتر دینی است و کارهایی که راجع به مسائل اجتماعی و ... باشد غیر دینی است. اما یک نمایش اجتماعی و حتی یک تئاتر کودک که بخواهد درباره حجاب حرف بزند و آموزش بدهد نیز می‌تواند در زمره کارهای دینی قرار بگیرد. فکر می‌کنم در دنیای پیچیده امروز به هر موضوع اخلاقی و ارزش‌های انسانی که پرداخته شود آن اثر یک کار دینی است.
زارعی مهم ترین ویژگی تئاتر دینی و مذهبی را اعتقاد و باور قلبی نویسنده و شناخت عمیق وی از موضوع دانست و مطالعه، پژوهش و درس گرفتن امروزی از تاریخ را از دیگر شاخصه های تئاتر دینی برشمرد.
وی در همین زمینه افزود: باید بتوانیم دیدگاه امروزی خودمان را در اثر تاریخی لحاظ کنیم به نحوی که و وقتی مخاطب با آن روبه رو می شود زندگی و مسائل گوناگون پیرامون خودش را در آن اثر ببیند. این‌ها ویژگی‌هایی است که میسر نمی‌شود مگر این که فرد هم علم و تخصص‌اش را داشته باشد و هم به لحاظ قلبی و اعتقادی به آن باور داشته باشد و در این عرصه قلم بزند؛ آن گاه می تواند نمایشنامه قابل توجهی را ارائه کند.
مدیر دفتر تئاتر بچه های مسجد حوزه هنری وضعیت فعلی تئاتر کشور را نامطلوب خواند و گفت: متأسفانه تئاتر چند وقتی است حال و روز خوبی ندارد. نزدیک دو سال است که تئاتر متولی نداشته و فقط یک عنوان و تشکیلاتی بوده که قرار است از تئاتر حمایت کند اما هیچ اتفاقی در این زمینه نیفتاده است.
زارعی اظهار داشت: ما به تئاتر این پدیده تأثیرگذار که رهبر معظم انقلاب در جایی آن را فراتر از منبر می‌دانند، بی توجه‌ایم. ایشان سال 93 را سال اقتصاد و فرهنگ با عزم ملی و مدیریت جهادی نامیدند و این نشان می‌دهد که مقام معظم رهبری برای فرهنگ ارزش قائلند و در این باره احساس خطر کرده‌اند ولی متأسفانه مسئولان و سیاست گذاران فرهنگی و هنری متوجه این امر مهم نیستند.
این کارگردان نمایش افزود: تئاتر زمانی در جامعه اتفاق می‌افتد که به اجرای عمومی برسد و مردم آن را ببینند. مردم باید مرتب تابلوهای تبلیغاتی، بیلبوردها و پوسترهای نمایش را در شهر ببینند و آنقدر در معرض آن قرار بگیرند تا خواه ناخواه علاقه‌مند شوند و اگر این اتفاق رخ دهد و مسئولان هم نسبت به اعتلای فرهنگ همت گمارند تئاتر هم تأثیر خودش را بر جامعه خواهد گذاشت؛ زیرا تئاتر زنده است و مخاطب با هنرمند ارتباط مستقیم و گفتمان رو در رو دارد و هر پیامی که در این قالب ارائه شود می تواند بر اندیشه و احساس او اثر بگذارد.
وی به نقش سازنده هنرمندان شهرستانی در عرصه تئاتر اشاره و اظهار کرد: هنرمندان باید کاری تولید کنند که تداوم داشته باشد و منجر به اجرای عمومی متعدد گردد. باید این مهم نهادینه شده و تئاتر به عنوان یک کالای فرهنگی در سبد خانواده ها قرار بگیرد.
این کارشناس هنرهای نمایشی بخش دیگر ضعف در عرصه هنرهای نمایشی را متوجه خود هنرمند دانست و با بیان این که ما هنرمندان هم باید تغییرات روشن تری در زمینه اجرای نمایش در خود ایجاد کنیم، گفت: بخشی از این مشکل متوجه برخی از ما هنرمندان است که ژست های روشنفکری به خود می‌گیریم و با این ژست‌های روشنفکر‌مآبانه می‌خواهیم بگوییم ما هنرمندیم. نه، ما هنرمندیم از این جهت که در حرفه خود یک تخصصی پیدا کرده‌ایم و حالا باید بتوانیم نفع آن را به جامعه و قشرهای مختلف مردم برسانیم. باید آثاری ارائه کنیم که دغدغه مردم و جامعه باشد. مردم پای تئاتر یا فیلمی می نشینند که مسئله شان باشد و وقتی این طور باشد بلیت هم می خرند.
زارعی به راکد بودن فعالیت های تئاتر در شهرستان‌ها هم اشاره و اضافه کرد: اگر کورسویی هم در این عرصه وجود دارد به واسطه عشق و علاقه تعدادی از هنرمندانی است که برای دلشان کار می کنند.
کورش زارعی با اشاره به استقبال بسیار خوب مردم یزد از این نمایش افزود: این اثر در 10 سئانس به روی صحنه رفت که در هر سئانس حدود هزار نفر به تماشای آن نشستند و این استقبال نشان داد که مردم این نوع کارها را دوست دارند و می‌پسندند.
وی با بیان این که این جنس کار، ظرفیت عظیمی به لحاظ مخاطب دارد و می‌تواند برای سایر گونه‌های نمایشی نیز مخاطب تربیت کند، از هنرمندان و فعالان تئاتر یزد خواست با تولید آثاری از این دست، از این سرمایه خیلی خوب استفاده نموده و مخاطبانی را برای تئاتر‌های دیگر با موضوعات و رویکردهای متفاوت در استان پرورش دهند.
بازیگر و کارگردان نمایش «بانوی بی‌نشان» به شانزدهمین سال اجرای متوالی این اثر اشاره کرد و موفقیت آن را نتیجه همدلی، همفکری و اعتقاد گروه به این نمایش دانست.
زارعی با بیان این که در تئاتر دنیا مرسوم است پرونده نمایشی که تولید می‌شود هیچ وقت بسته نمی‌شود و نمایش «بینوایان» ویکتور هوگو پس از حدود 60 سال همچنان در فرانسه و کشورهای اروپایی در حال اجراست، گفت: متأسفانه این فرهنگ غلط در تئاتر ایران وجود دارد که یک نمایش بعد از تولید و صرف هزینه های زیاد، پس از اجرای چند ماهه باید خاتمه یابد و به فراموشی سپرده شود و دکور و وسایل آن نیز از بین برود.
وی در همین زمینه خاطرنشان کرد: ما درصددیم کار جدیدی درباره حضرت زهرا(س) تولید کنیم اما پرونده نمایش «بانوی بی نشان» هیچ وقت بسته نمی‌شود؛ زیرا مخاطب خاص خودش را دارد و در این سال‌ها سعی کرده‌ایم هر سال با طراوت و تازگی اجرا شود.
کارگردان «بانوی بی‌نشان» با اشاره به همکاری 25 نفر در اجرای این نمایش تصریح کرد: پایه فنی و هنری مانند عوامل و بازیگران نمایش را همان گروه اصلی سال های اولیه تشکیل می‌دهند و تغییرات چندانی در آن صورت نگرفته، مگر این که برخی در پروژه‌ای یا فیلمی حضور داشته‌اند و نتوانستیم از آن‌ها استفاده کنیم اما سعی کرده‌ایم از افراد گروه جایگزین کنیم.
زارعی با بیان این که به لحاظ متن، نویسنده دست ما را باز گذاشته افزود: این کار نسبت به سال 78 تفاوت کرده و از بیش از دو ساعت به 70 دقیقه کاهش یافته و سعی کرده‌ایم هر سال چیزهای جدیدی به آن اضافه کنیم تا تازگی و جذابیت داشته باشد.
این کارشناس هنرهای نمایشی به پیوند ناگسستنی تئاتر با دین و مذهب اشاره کرد و گفت: تئاتر از مراسم و مناسک آینی در رم و یونان باستان آغاز شد و در دوران گذشته برای آموزش، انتقال و گسترش باورها و آیین ها به مردم از تئاتر بهره می گرفتند. از این رو از دیرباز تاکنون همواره دین و مذهب و باورهای اعتقادی با هنر نمایش عجین بوده است. حال عده‌ای ممکن است این دو مقوله را مجزا بدانند اما من فکر می‌کنم این گونه نیست؛ به دلیل این که در تئاتر درباره مسائل اخلاقی و ارزش‌های انسانی بحث می‌شود و پیامبر اکرم(ص) هم فرمودند من برای تکامل مکارم اخلاق مبعوث شدم و به نظرم تئاتر هم چیزی به جز پرداختن به مسائل انسانی و مکارم اخلاق نیست.
وی نمایش‌های مذهبی مانند «بانوی بی‌نشان» را متضمن تئاتر کشور دانست و گفت: هر نمایشی که به ارزش‌ها و اخلاق می‌‌پردازد تئاتر دینی است. ما یک تئاتر مذهبی هم داریم که به واسطه اسلام و تاریخ شیعه و اتفاقات تاریخی که پیرامون آن رخ داده خلق می‌شود و می‌توانیم به شکلی آن را به صورت تاریخ مستند و با نگاه امروزی به روی صحنه بیاوریم.
این کارگردان به تفاوت تئاتر دینی با غیر دینی اشاره کرد و اظهار داشت: اخیرا در جامعه این طور جا افتاده که آثاری که به طور مستقیم به اسلام و تاریخ شیعه بپردازد می‌گویند تئاتر دینی است و کارهایی که راجع به مسائل اجتماعی و ... باشد غیر دینی است. اما یک نمایش اجتماعی و حتی یک تئاتر کودک که بخواهد درباره حجاب حرف بزند و آموزش بدهد نیز می‌تواند در زمره کارهای دینی قرار بگیرد. فکر می‌کنم در دنیای پیچیده امروز به هر موضوع اخلاقی و ارزش‌های انسانی که پرداخته شود آن اثر یک کار دینی است.
زارعی مهم ترین ویژگی تئاتر دینی و مذهبی را اعتقاد و باور قلبی نویسنده و شناخت عمیق وی از موضوع دانست و مطالعه، پژوهش و درس گرفتن امروزی از تاریخ را از دیگر شاخصه های تئاتر دینی برشمرد.
وی در همین زمینه افزود: باید بتوانیم دیدگاه امروزی خودمان را در اثر تاریخی لحاظ کنیم به نحوی که و وقتی مخاطب با آن روبه رو می شود زندگی و مسائل گوناگون پیرامون خودش را در آن اثر ببیند. این‌ها ویژگی‌هایی است که میسر نمی‌شود مگر این که فرد هم علم و تخصص‌اش را داشته باشد و هم به لحاظ قلبی و اعتقادی به آن باور داشته باشد و در این عرصه قلم بزند؛ آن گاه می تواند نمایشنامه قابل توجهی را ارائه کند.
مدیر دفتر تئاتر بچه های مسجد حوزه هنری وضعیت فعلی تئاتر کشور را نامطلوب خواند و گفت: متأسفانه تئاتر چند وقتی است حال و روز خوبی ندارد. نزدیک دو سال است که تئاتر متولی نداشته و فقط یک عنوان و تشکیلاتی بوده که قرار است از تئاتر حمایت کند اما هیچ اتفاقی در این زمینه نیفتاده است.
زارعی اظهار داشت: ما به تئاتر این پدیده تأثیرگذار که رهبر معظم انقلاب در جایی آن را فراتر از منبر می‌دانند، بی توجه‌ایم. ایشان سال 93 را سال اقتصاد و فرهنگ با عزم ملی و مدیریت جهادی نامیدند و این نشان می‌دهد که مقام معظم رهبری برای فرهنگ ارزش قائلند و در این باره احساس خطر کرده‌اند ولی متأسفانه مسئولان و سیاست گذاران فرهنگی و هنری متوجه این امر مهم نیستند.
این کارگردان نمایش افزود: تئاتر زمانی در جامعه اتفاق می‌افتد که به اجرای عمومی برسد و مردم آن را ببینند. مردم باید مرتب تابلوهای تبلیغاتی، بیلبوردها و پوسترهای نمایش را در شهر ببینند و آنقدر در معرض آن قرار بگیرند تا خواه ناخواه علاقه‌مند شوند و اگر این اتفاق رخ دهد و مسئولان هم نسبت به اعتلای فرهنگ همت گمارند تئاتر هم تأثیر خودش را بر جامعه خواهد گذاشت؛ زیرا تئاتر زنده است و مخاطب با هنرمند ارتباط مستقیم و گفتمان رو در رو دارد و هر پیامی که در این قالب ارائه شود می تواند بر اندیشه و احساس او اثر بگذارد.
وی به نقش سازنده هنرمندان شهرستانی در عرصه تئاتر اشاره و اظهار کرد: هنرمندان باید کاری تولید کنند که تداوم داشته باشد و منجر به اجرای عمومی متعدد گردد. باید این مهم نهادینه شده و تئاتر به عنوان یک کالای فرهنگی در سبد خانواده ها قرار بگیرد.
این کارشناس هنرهای نمایشی بخش دیگر ضعف در عرصه هنرهای نمایشی را متوجه خود هنرمند دانست و با بیان این که ما هنرمندان هم باید تغییرات روشن تری در زمینه اجرای نمایش در خود ایجاد کنیم، گفت: بخشی از این مشکل متوجه برخی از ما هنرمندان است که ژست های روشنفکری به خود می‌گیریم و با این ژست‌های روشنفکر‌مآبانه می‌خواهیم بگوییم ما هنرمندیم. نه، ما هنرمندیم از این جهت که در حرفه خود یک تخصصی پیدا کرده‌ایم و حالا باید بتوانیم نفع آن را به جامعه و قشرهای مختلف مردم برسانیم. باید آثاری ارائه کنیم که دغدغه مردم و جامعه باشد. مردم پای تئاتر یا فیلمی می نشینند که مسئله شان باشد و وقتی این طور باشد بلیت هم می خرند.
زارعی به راکد بودن فعالیت های تئاتر در شهرستان‌ها هم اشاره و اضافه کرد: اگر کورسویی هم در این عرصه وجود دارد به واسطه عشق و علاقه تعدادی از هنرمندانی است که برای دلشان کار می کنند.
اشتراک‌گذاری:لینک کوتاه: https://zanjan.hozehonari.ir/s/YEABD8Y
نظرات
در حال بارگذاری…
منبع: zanjan.hozehonari.ir