مراسم اختتامیه هشتمین جشنواره "رویش" در مشهد مقدس با سخنرانی محسن مومنی شریف برگزار شد

به گزارش پایگاه خبری حوزه هنری، متن کامل سخنان رئیس حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی به این شرح است:
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله جشنواره رویش مدام در رشد است و روز به روز به اهداف خویش و کمال خودش نزدیک تر می شود.
این جشنواره با فاصله گرفتن از تعریف هنر مسیحی رایج ، در بیان موضوعات به گستره ای دست یافته است که نشان می دهد حوزه دین و قلمرو فعالیت در این حوزه بسیار فراگیر است.
اگر کسی در دینی بودن شاهنامه تردید داشته باشد، قطعا یا شاهنامه را نفهمیده است و یا با نهج البلاغه بیگانه است. اگر دیباچه این کتاب شریف هم نبود ما به راحتی با عقاید دینی و شیعی این شاعر آشنا می شدیم.
واقعیت این است که اگر از دید جهان بینی الهی به هستی نگاه کنیم چشم انداز ما بسیار وسیعتراز چشم انداز آن کسی است که نگاهش به جهان مادی و وابسته حواس مادی است. هنرمندی که از جهان بینی اسلامی می نگرد می تواند به مرزهای شگفت آوری برسد که به اعجاز می ماند.
دریغم می آید در مشهد و سرزمین توس از هنرمندی که اسوه ای شایسته برای هنرمند دین باور در همه روزگاران است، نام نبرم. ادیبی که با سیر در بحر ولایت علی ابن ابیطالب (علیه السلام) و در بستر معارف اسلامی و با الهام از آیات قران کریم به مرزهایی شگفت دست یافت. اگر کسی در دینی بودن شاهنامه تردید داشته باشد، قطعا یا شاهنامه را نفهمیده است و یا با نهج البلاغه بیگانه است. اگر دیباچه این کتاب شریف هم نبود ما به راحتی با عقاید دینی و شیعی این شاعر آشنا می شدیم.
این نشان می دهد وقتی هنرمند ما در فضای معارف دینی رشد می کند اگر در باره پیش از اسلام هم صحبت کند اثر او متأثر از جهان بینی اش است.
ما هم در هویت ملی مان بسیار وامدار فردوسی هستیم. اثر او در شناخت هویت مردم ایران از چنان جایگاهی برخوردار است که محققان معتقدند بدون تعمق در شاهنامه هر شناختی از این ملت ناقص است. محقق بزرگ و نام آشنا مرحوم محیط طباطبایی می گوید: فردوسی به تمامی کلمه،
فردوسی حکومت بر مردم را شایسته خداوند می داند و لذا در نگاه او، تنها کسی می تواند بر مردم حکمرانی کند که مؤید به تأیید الهی باشد. هر گاه که او ظلم و ستم پیشه کند آن "فره ایزدی" و تأیید الهی از او زائل می شود. این مترقی ترین شکل حکومت در جهان امروز است.
شاعر ملی ماست. آمال ما، افکار ما، دین و مذهب ما، زبان ما و بیان ما، همه از شاهنامه نیرو می گیرد.
ارکان اسلام و اجزاء هویت ایرانی چنان در هم آمیخته اند که جدایی آنها ناممکن است. لذا حکیم توس با شناخت این مهم در سرتاسر شاهنامه به تبیین و تصویر سازی این حقیقت پرداخته است.
عبرت آموزی و توجه به مبدا و معاد از عناصر اساسی هنر اسلامی است که ملهم از قرآن کریم است.
روش فردوسی در روایت مانند آیات قرآن کریم است. تنها داستان سرایی نمی کند بلکه در فراز و فرود داستان هایش مخاطب را متوجه سنن الهی حاکم بر طبیعت و عبرتهای تاریخ می کند:
جهان سر به سر حکمت و عبرت است چرا بهر من زو، همه غفلت است؟
او به مرگ آگاهی و ادامه زندگی در سرای دیگر نیز توجه ویژه دارد. فردوسی جدایی دین از سیاست را رد می کند و به سنت همبستگی دین و سیاست در اندیشه ایرانی می پردازد. او در وصایای اردشیر بابکان به عنوان چهره خردمند شاهنامه، می آورد:
چو بر دین کند شهریار آفرین برادر شود شهریاری و دین
نه بی تخت شاهی است، دینی به پای نه بی دین بود شهریاری به جای
او بالاتر از این، حکومت بر مردم را شایسته خداوند می داند و لذا در نگاه او تنها کسی می تواند بر مردم حکمرانی کند که مؤید به تأیید الهی باشد و براساس دین او رتق و فتق امور کند. هر گاه که او ظلم و ستم پیشه کند و از عدالت خارج شود آن "فره ایزدی" و تأیید الهی از او زائل می شود. مانند جمشید که چنین سرنوشتی پیدا کرد. این مترقی ترین شکل حکومت در جهان امروز است.
ما در هویت ملی مان وامدار فردوسی هستیم. اثر او در شناخت هویت مردم ایران از چنان جایگاهی برخوردار است که محققان معتقدند بدون تعمق در شاهنامه هر شناختی از این ملت ناقص است.
دیگر این که از نگاه فردوسی مردم ایران مردمی سلحشور و فداکارند که به طور طبیعی دارای روحیه ضداستبدادی و ضد استعماری اند.
از نظر فنی نیز شاهنامه برای هنرمندان ما مخصوصا داستان نویسان و فیلمنامه نویسان درسهایی فراوان دارد.البته فردوسی گاهی به علت جهل و گاهی هم کینه دشمنان مورد ظلم قرار گرفته است.
در پایان جا دارد از همه دست در کاران جشنواره، خصوصا دبیر سختکوش آن، آقای سهیل جهان بیگلری که در شرایطی سخت، هشتمین دوره این جشنواره را به نحو مطلوب برگزار کردند، تشکرکنم.
مچنین از مسوولین محترم استان خراسان رضوی، هیات محترم داوران بحش های مختلف و عزیزان هنرمندی که در جشنواره حاضر شدند، متشکرم.