محصول عصر گسسته، شعر گسسته است

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری در کنار شعرخوانی و نقد و بررسی های معمول این نشست، رونمایی و بررسی کتاب «با کاروان نیزه» اثر علیرضا قزوه نیز صورت گرفت.  در شعرخوانی ابتدای این کارگاه، ادامه منظومه شاهدنامه سروده « الهامی کرمانشاهی» که از ابتدای آغاز به کار انجمن خوانده شده و به نیمه های جلد اول اثر رسیده است، توسط محمدی و علی انسانی قرائت شد.  انسانی در باب این منظومه گفت: اثر شاهدنامه یکی از نزدیک ترین ها به شاهنامه فردوسی است. الهامی کرمانشاهی، پدر ابوالقاسم لاهوتی، با سرایش این منظومه ابتدا موحد بودن، دوم تشیع و سوم رجعت خود را ثابت می کند.  در قسمت بعدی نشست، شعرای حاضر در نشست به خوانش آثار خود پرداختند. طالبی در این باره به خواندن یکی از اشعار خود در خصوص حضرت زهرا(س) که استقبالی از غزل زنده یاد حسین منزوی با مطلع «زنی که صاعقه وار آمد» است ،پرداخت.  میرشکاک در خصوص این شعر و در حالت کلی اشعار آیینی که با نگاهی به اشعار دیگر شعرا سروده می شود، اظهار داشت: بین این اشعار باید هم سنخی وجود داشته باشد، از هر شعری نمی توان اشعار آئینی درآورد. اگر بخواهیم در استقبال اشعار عاشقانه و زمینی همچون اشعار مرحوم حسین منزوی، شعری برای ائمه (ع) بسراییم مغفول خواهیم شد. برای سرودن شعر آیینی بهتر است از شعر آیینی استقبال شود. 
در ادامه قادر طراوت پور ، مسئول دفتر شعر وزارت فرهنگ ارشاد، به خواندن غزلی که شک قصیده بودن آن توسط برخی حضار می رفت، پرداخت. قزوه در این خصوص گفت: غزل سرا بیت به بیت پیش می رود اما قصیده سرا به دنبال مفهومی در شعر خود می گردد.  در بخش نقد و بررسی « با کاروان نیزه» نیز، انسانی، با بیان اینکه محتشم کاشانی در منظومه خود حسی دارد که نوعی رستاخیز پنهان است، گفت: متاسفانه شاعران با ردیف، قافیه و بحر ترکیب بند محتشم کاشانی اشعار یکسان سروده اند ، اما در «با کاروان نیزه» قزوه در ترکیب بند ها بحر و ردیف تازه ای قرار داده و قوافی ابداعی آورده اند.  این شاعر آیینی و مداح اهل بیت (ع) گفت: شاعر مذهبی برای سرایش اشعار آیینی مذهبی منسجم تر و قابل استناد بهتر است یا به مقتل ها، تاریخ و متونی که در این رابطه نوشته شده رجوع کند و دوم اینکه در جامعه، هیات ها و مجالس مذهبی پا بگذارد و یافته های ذهن خود را با بافته های ذوقی اش عجین کند تا در شعر آیینی موفق شود.  علیرضا قزوه مدیر مرکز آفرینش های ادبی حوزه هنری نیز بعد از خواندن بخش هایی از ترکیب بند «با کاروان نیزه»، گفت: برخی تصاویری که در این اشعار توصیف کرده ام پیش تر جایی ندیده ام و تکیه بر ذهنیات خودم بوده است.  وی ادامه داد: ترکیب بند این اشعار غزل و قصیده نیست و به به شکل عزل مرثیه یا مرثیه سوگ است.  میرشکاک نیز با اشاره به مقدمه و موخره کتاب گفت: با این مقدمه و موخره موافق نیستم. از زمانیکه فضای شعر کلاسیک عوض شده شاعران از یک منظر گسسته به موضوعات نگاه می کنند. اینکه بخواهیم مسیر شعر آیینی را به عصر پیوستگی برسانیم محال است، زیرا از عصر گسسته و ذهن شاعران این دوره ، شعر گسسته به وجود می آید.  وی در ادامه عنوان داشت: کاش می شد قزوه برگردد به اشعار نیمایی یا سپید چون به این نیمایی ها توجه بیشتری دارم. متاسفانه ایشان منظر نو و پسا نیمایی را به ترکیب بند برده است و مشکلات همه از این جا می آید.  گفتنی است این نشست با شعر خوانی و نقد و بررسی این اشعار پایان یافت.