مثنوی عشق/ علی اصغر ارداقیان

عشق را تفسیر ها بسیار شد وزیکی منصورها بر دارشد
عشق را باید ز شمع آموختن همچو پروانه به پایش سوختن
عشق در معنی نمی گنجد بدان عشق را اندر کلام حق بخوان
ما حدیث عشق را کی گفته ایم سالها در حرف عینش مانده ایم
عشق یعنی مصطفی یعنی نبی (ص) عشق یعنی فاطمه یعنی علی(ع)
عشق تفسیری زنام احمد است عشق نوری از لوای سرمد است
عشق یعنی کعبه دلها علی (ع) عشق با نام علی شد منجلی
عشق یعنی مرتضی با ذولفقار عشق یعنی شاه گردون اقتدار
عشق یعنی فاطمه یعنی حسن (ع)عشق یعنی لحظه های پر محن
عشق یعنی کربلا یعنی حسین (ع) عشق یعنی نینوا در شور شین
عشق زینب دختر شیر خدا عشق یعنی کاروان کربلا
عشق یعنی با وفای تشنه لب عشق یعنی معدن جود و ادب
عشق سوز ناله ها اندر حرم عشق عباس است و دریای کرم
عشق آخر این چنین تفسیر شد عشق یعنی اصغر بی شیر شد
ما که میلادیم کی دانیم عشق عشق را او می شناسدداد عشق