زنجان
← همه اخبار
فیلم 100 ثانیه‌ای یک غزل تصویری در زیباترین شکل و نهایت ایجاز است
۸ اسفند ۱۳۹۲کد خبر: 32508۲
به گزارش پایگاه خبری حوزه هنری؛ به بهانه برگزاری جشنواره فیلم 100،به سراغ طراح و اولین دبیر این جشنواره رفتیم. حسینعلی شوندی، نمایشنامه نویس و کارگردان تئاتر، که از سالهای 1378 تا 1383 مدیر حوزه هنری کرج بوده است، در چند دوره دبیری جشنواره تئاتر ماه و داوری جشنواره‌هایی نظیر سوره، فجر، دفاع مقدس و سوره ماه را نیز عهده‌‌دار بوده است؛ ما حصل این گفت و گو که بکوشش هیات تحریریه پرتال حوزه هنری است را در زیر می خوانید:
جرقه طرح جشنواره فیلم 100 از کجا زده شد و مسیر رسیدن طرح و ایده اولیه به طرح عملیاتی چگونه طی شد؟
حوزه هنری کرج در سالهای 1378 تا 1383 یک الگو بود. یک مزرعه نمونه که دست به تولید آثار و برگزاری رویدادهایی که تکراری نبود می‌زد. یکی از مهمترین دلایل این جریان و اتفاق، وجود اتاق فکر خلاق و نوآور حوزه هنری کرج بود که افتخار حضور اشخاصی مثل تورج زاهدی (پژوهشگر هنر دینی)، مصطفی کیایی (کارگردان سینما)، علی کوچکی (روزنامه‌نگار سینمایی)، مهدی جواهر پور(نویسنده)، بهنام بهادری (روزنامه نگار سینمایی) کوروش خزایی(نویسنده و کارگردان تئاتر) و وحید مبشری (از مدیران شبکه رادیویی البرز) و صاحبنظرانی که بر اساس نیاز دعوت می شدند را داشت.
ما فرصت فکر کردن و تولید یا برگزاری برنامه‌های تکراری را نداریم
شعار همیشه این بود که: ما فرصت فکر کردن و تولید یا برگزاری برنامه‌های تکراری را نداریم. جشنواره تئاتر تک در سال 1380، تولید و اجرای نمایش ردای سرخ خورشید (تعزیه بدون کلام) در سال 1381 با آن استقبال گسترده و نمونه‌هایی از این دست که باعث شد ما قدمهای بعدی را با اعتماد بنفس بیشتری برداریم و با روحیه و انگیزه صدچندان به فکر برگزاری جشنواره فیلم کوتاه ترغیب شویم .
در سال 1382 درباره نحوه برگزاری، اطلاعات فراوانی از جشنواره‌ها جمع‌آوری شد . نشست های موثری برگزار کردیم . از 200 ثانیه تا 100 ثانیه فکر کردیم. زمان 100 ثانیه برای من فوق العاده جذاب و کارا بود. دوستان اتاق فکر، بحث این را داشتند که به عنوان 100 ثانیه توسط چند فیلمساز بزرگ برای صد سالگی سینما فیلم‌هایی تولید شده است؛ پس عنوان تکراری است. ولی علت تاکید من به این زمان، قابلیتی بود که می‌شد برای آن متصور شد. یک قالب خلاقانه‌ای که با قرار گرفتن در آن، شما می‌توانید در کوتاهترین زمان ممکن، موجزترین مفهوم را به مخاطب ارائه کنید. فیلم 100 ثانیه‌ای یک غزل تصویری در زیباترین شکل و نهایت ایجاز است به عبارت دیگر، فیلم 100 ثانیه‌ای یک غزل تصویری در زیباترین شکل و نهایت ایجاز است . مجموعه‌ای از خلاقیت، زیبایی، ایجاز و بالندگی که براحتی می توانست با حداقل امکانات تولید شود. امکان فراگیر شدن و تبدیل به جریان عمیق فرهنگی برایش فراهم بود. لطفاً توضیحی از اولین دوره‌های برگزاری و دست اندرکاران دیگری که همراه شما بودند ارائه فرمایید. اولین فراخوان در اوایل سال 1382 منتشر شد . مجله عکس اولین نشریه تخصصی بود که فراخوان را بصورت آگهی چاپ کرد . روزنامه‌های سراسری هم بصورت خبر پوشش دادند. استقبالی که صورت گرفت، عالی بود . از سراسر کشور و حتی کشور عراق آثار متنوعی به‌دستمان رسید . آقایان نادر شیخ‌الاسلامی (فیلمساز)، کریم عظیمی (فیلمساز) و آقای بهادری هم نماینده حوزه هنری در گروه انتخاب بودند که از میان 465 اثر رسیده به دبیرخانه تعداد 73 فیلم را به بخش مسابقه فرستادند . جشنواره از روز 11 آذر آغاز شد و 13 آذر به پایان رسید. در حقیقت گسترش فیلم 100 ثانیه‌ای از این تاریخ آغاز شد . آغازی از قطره به دریا شدن . استاد مهرداد اسکویی کارگردان خلاق و نوآور، آقای حسن نجفی و آقای بهزاد خداویسی بازیگر و فیلمساز، داوران گران‌قدر ما در آن دوره بودند که از میان 73 فیلم انتخاب شده تعداد 16 فیلم برتر را در روز افتتاحیه معرفی کردند. جالب‌ترین نکته در اولین جشنواره، برگزیده شدن فیلمی از یک کارگردان کرد عراقی بود که از شهر سلیمانیه عراق فرستاده شده بود. در این فیلم طنابی به لوله یک تانک T 72 بسته شده بود و کودکی سوار بر آن طناب تاب بازی می‌کرد . در کجا و در چه قالبی می‌توان به این زیبایی و اختصار خشونت را نفی کرد، از صلح حرف زد و اولویت زندگی و ارامش را برای انسان تعریف کرد؟ در بخش جنبی اولین جشنواره نیز، سمینار تخصصی فیلمنامه‌نویسی فیلم کوتاه با حضور اساتید سینمایی آقایان علی اکبر قاضی‌نظام و دزفولی مدیر امور استان‌های انجمن سینمای جوان و علاقه مندان برگزار شد . همکاران برگزاری در واقع همان همکاران حوزه‌ای بودند که از سال 78 در کنار هم برنامه‌ها را پیش می‌بردیم . علی کوچکی (روزنامه نگار سینمایی) و آچار فرانسه حوزه هنری ، مصطفی کیایی (کارگردان سینما) مسؤل فعالیتهای تصویری حوزه هنری، علیرضا ناظری (روزنامه نگار) مسؤل روابط عمومی حوزه هنری و مهدی فلاح که امور مالی و اداری را انجام می‌دادند. بهنام بهادری و علی قربانی نیز به تازگی در مجموعه حوزه هنری همکار ما شده بودند. زحمات زیاد و مفیدی که همه همکارانم کشیده‌اند شایسته بالاترین تقدیرهاست . برنامه توسعه و پیشرفت چگونه طراحی شده بود؟ از نظر ما اصطلاح فیلم 100 ثانیه‌ای باید به یک جریان تصویری و پویا تبدیل می شد و گرنه در همان برگزاری ابتدایی به نقطه پایان می‌رسید و از خاطره‌ها حذف می‌شد . تمام امکانات محدودمان را بسیج کردیم تا ابتدا در رسانه‌ها حضور پیدا کنیم . نقد اولین جشنواره 100 ثانیه ای در هر شکل آن یعنی نقد مثبت یا منفی هر دو برای ما نعمت الهی محسوب می‌شد. در طول فعالیت در حوزه هنری کرج منتقدینی که بیشتر از ضعف‌های اجرایی ما می‌گفتند بیشتر مورد احترام ما بودند. چرا که آنها چشم بینای ما می‌شدند برای رفع کاستی‌ها . از دوستانم آقای علی کوچکی، بهنام بهادری و مصطفی کیایی خواهش کردم تا از خبر نگاران آشنا دعوت کنند به کمک ما بیایند و قرار شد برای هر مصاحبه ای که با صاحبنظران درباره اهمیت و ارزش فیلم 100 ثانیه ای انجام دهند مبلغ پنج هزار تومان به خبرنگاران پرداخت شود نتیجه زحمات همکارانم خیلی عالی بود. مصاحبه و چاپ دهها اظهار نظر درباره جایگاه و ضرورت فیلم 100 که ما را برای تثبیت جایگاه این رویداد بالنده سینمایی در اولین گام یاری کرد. از حمایتهای بی‌دریغ آقای ترکاشوند شهردار کاردان و فرهنگدوست وقت کرج نیز بهتر است یادی کنیم که پشتوانه ارزشمندی بودند تا ما کارهایمان را بدون نگرانی پیش ببریم . یقین دارم اگر ما ایده های نو داشته باشیم بطور قطع از حمایت مدیران هم برخورددار خواهیم بود . پیش بینی شما از ابتدا برای سیستم حمایتی از برگزیدگان چه بود ؟ به‌طور طبیعی با امکانات بسیار محدودی که ما داشتیم، قادر نبودیم حمایت اثرگذاری در ابتدا داشته باشیم . ولی برنامه‌ریزی شده بود که در آینده و گام‌های بعدی، از ابتدا و همزمان با اعلام فراخوان، کارگاه‌های حمایتی مشاوره ای و تخصصی برای تولید فیلم 100 ثانیه ای شامل فیلمنامه نویسی فیلم کوتاه، کار با دوربین، کارگردانی، امکانات فنی و صفحه را در حوزه های هنری استانها برای هنرمندان علاقمند برگزار شود. اعتقاد ما این بود که وقتی می‌توانی یک برداشت ایده ال داشته باشی، که خوب کاشته باشی و برای این موضوع باید با یک برنامه ریزی اصولی و کارآمد تمام مراکز حوزه هنری در سراسر کشور را تبدیل به مزارع نمونه تولیدات آثار ارزشی خلاق و ویژه کنیم که پاسخگوی نیازهای حقیقی ما باشد. این اتفاق نمی‌افتد مگر با حمایت مستمر هنرمندان سراسر کشور در کنار برنامه ای عملی و علمی از جانب مدیران عاشق و علاقمند . شرایط و ساز و کار دریا شدن فراهم نشده و صرفاً یک برگزاری تقویمی ولی با شکوه و جلال را شاهد هستیم با روند فعلی شما چشم انداز این جشنواره را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ تلاش و زحمات زیادی تا به حال انجام شده تا جشنواره فیلم 100 ثانیه ای پا بگیرد و تداوم پیدا کند . قابل تقدیر است ولی هنوز هدف اولیه‌ای که ما داشتیم مورد توجه قرار نگرفته، قطره‌هایی که باید دریا بشوند هنوز شرایط و ساز و کار دریا شدن فراهم نشده و صرفاً یک برگزاری تقویمی ولی با شکوه و جلال را شاهد هستیم . در تاریخ ادبیات ایران نیز میبینیم که اکثر شاعران نامدار ما در کنار اشعار فراوان خود، غزل هم گفته‌اند . این یعنی ارزش و اهمیت غزل در نزد شاعران ایرانی.خب غزل تصویری فیلم سازان بزرگ و صاحب سبک ما کجا است؟ باید روند برگزاری جشنواره به گونه ای پیش برود که کارگردانان سینمای ما هم افتخارشان تنها به فیلم های بلند سینمایی‌شان نباشد بلکه نگاه حرف قلبی خود را در تولید فیلم 100 ثانیه ای تعریف کنند .
در سال 1382 درباره نحوه برگزاری، اطلاعات فراوانی از جشنواره‌ها جمع‌آوری شد . نشست های موثری برگزار کردیم . از 200 ثانیه تا 100 ثانیه فکر کردیم. زمان 100 ثانیه برای من فوق العاده جذاب و کارا بود. دوستان اتاق فکر، بحث این را داشتند که به عنوان 100 ثانیه توسط چند فیلمساز بزرگ برای صد سالگی سینما فیلم‌هایی تولید شده است؛ پس عنوان تکراری است. ولی علت تاکید من به این زمان، قابلیتی بود که می‌شد برای آن متصور شد. یک قالب خلاقانه‌ای که با قرار گرفتن در آن، شما می‌توانید در کوتاهترین زمان ممکن، موجزترین مفهوم را به مخاطب ارائه کنید. فیلم 100 ثانیه‌ای یک غزل تصویری در زیباترین شکل و نهایت ایجاز است به عبارت دیگر، فیلم 100 ثانیه‌ای یک غزل تصویری در زیباترین شکل و نهایت ایجاز است . مجموعه‌ای از خلاقیت، زیبایی، ایجاز و بالندگی که براحتی می توانست با حداقل امکانات تولید شود. امکان فراگیر شدن و تبدیل به جریان عمیق فرهنگی برایش فراهم بود. لطفاً توضیحی از اولین دوره‌های برگزاری و دست اندرکاران دیگری که همراه شما بودند ارائه فرمایید. اولین فراخوان در اوایل سال 1382 منتشر شد . مجله عکس اولین نشریه تخصصی بود که فراخوان را بصورت آگهی چاپ کرد . روزنامه‌های سراسری هم بصورت خبر پوشش دادند. استقبالی که صورت گرفت، عالی بود . از سراسر کشور و حتی کشور عراق آثار متنوعی به‌دستمان رسید . آقایان نادر شیخ‌الاسلامی (فیلمساز)، کریم عظیمی (فیلمساز) و آقای بهادری هم نماینده حوزه هنری در گروه انتخاب بودند که از میان 465 اثر رسیده به دبیرخانه تعداد 73 فیلم را به بخش مسابقه فرستادند . جشنواره از روز 11 آذر آغاز شد و 13 آذر به پایان رسید. در حقیقت گسترش فیلم 100 ثانیه‌ای از این تاریخ آغاز شد . آغازی از قطره به دریا شدن . استاد مهرداد اسکویی کارگردان خلاق و نوآور، آقای حسن نجفی و آقای بهزاد خداویسی بازیگر و فیلمساز، داوران گران‌قدر ما در آن دوره بودند که از میان 73 فیلم انتخاب شده تعداد 16 فیلم برتر را در روز افتتاحیه معرفی کردند. جالب‌ترین نکته در اولین جشنواره، برگزیده شدن فیلمی از یک کارگردان کرد عراقی بود که از شهر سلیمانیه عراق فرستاده شده بود. در این فیلم طنابی به لوله یک تانک T 72 بسته شده بود و کودکی سوار بر آن طناب تاب بازی می‌کرد . در کجا و در چه قالبی می‌توان به این زیبایی و اختصار خشونت را نفی کرد، از صلح حرف زد و اولویت زندگی و ارامش را برای انسان تعریف کرد؟ در بخش جنبی اولین جشنواره نیز، سمینار تخصصی فیلمنامه‌نویسی فیلم کوتاه با حضور اساتید سینمایی آقایان علی اکبر قاضی‌نظام و دزفولی مدیر امور استان‌های انجمن سینمای جوان و علاقه مندان برگزار شد . همکاران برگزاری در واقع همان همکاران حوزه‌ای بودند که از سال 78 در کنار هم برنامه‌ها را پیش می‌بردیم . علی کوچکی (روزنامه نگار سینمایی) و آچار فرانسه حوزه هنری ، مصطفی کیایی (کارگردان سینما) مسؤل فعالیتهای تصویری حوزه هنری، علیرضا ناظری (روزنامه نگار) مسؤل روابط عمومی حوزه هنری و مهدی فلاح که امور مالی و اداری را انجام می‌دادند. بهنام بهادری و علی قربانی نیز به تازگی در مجموعه حوزه هنری همکار ما شده بودند. زحمات زیاد و مفیدی که همه همکارانم کشیده‌اند شایسته بالاترین تقدیرهاست . برنامه توسعه و پیشرفت چگونه طراحی شده بود؟ از نظر ما اصطلاح فیلم 100 ثانیه‌ای باید به یک جریان تصویری و پویا تبدیل می شد و گرنه در همان برگزاری ابتدایی به نقطه پایان می‌رسید و از خاطره‌ها حذف می‌شد . تمام امکانات محدودمان را بسیج کردیم تا ابتدا در رسانه‌ها حضور پیدا کنیم . نقد اولین جشنواره 100 ثانیه ای در هر شکل آن یعنی نقد مثبت یا منفی هر دو برای ما نعمت الهی محسوب می‌شد. در طول فعالیت در حوزه هنری کرج منتقدینی که بیشتر از ضعف‌های اجرایی ما می‌گفتند بیشتر مورد احترام ما بودند. چرا که آنها چشم بینای ما می‌شدند برای رفع کاستی‌ها . از دوستانم آقای علی کوچکی، بهنام بهادری و مصطفی کیایی خواهش کردم تا از خبر نگاران آشنا دعوت کنند به کمک ما بیایند و قرار شد برای هر مصاحبه ای که با صاحبنظران درباره اهمیت و ارزش فیلم 100 ثانیه ای انجام دهند مبلغ پنج هزار تومان به خبرنگاران پرداخت شود نتیجه زحمات همکارانم خیلی عالی بود. مصاحبه و چاپ دهها اظهار نظر درباره جایگاه و ضرورت فیلم 100 که ما را برای تثبیت جایگاه این رویداد بالنده سینمایی در اولین گام یاری کرد. از حمایتهای بی‌دریغ آقای ترکاشوند شهردار کاردان و فرهنگدوست وقت کرج نیز بهتر است یادی کنیم که پشتوانه ارزشمندی بودند تا ما کارهایمان را بدون نگرانی پیش ببریم . یقین دارم اگر ما ایده های نو داشته باشیم بطور قطع از حمایت مدیران هم برخورددار خواهیم بود . پیش بینی شما از ابتدا برای سیستم حمایتی از برگزیدگان چه بود ؟ به‌طور طبیعی با امکانات بسیار محدودی که ما داشتیم، قادر نبودیم حمایت اثرگذاری در ابتدا داشته باشیم . ولی برنامه‌ریزی شده بود که در آینده و گام‌های بعدی، از ابتدا و همزمان با اعلام فراخوان، کارگاه‌های حمایتی مشاوره ای و تخصصی برای تولید فیلم 100 ثانیه ای شامل فیلمنامه نویسی فیلم کوتاه، کار با دوربین، کارگردانی، امکانات فنی و صفحه را در حوزه های هنری استانها برای هنرمندان علاقمند برگزار شود. اعتقاد ما این بود که وقتی می‌توانی یک برداشت ایده ال داشته باشی، که خوب کاشته باشی و برای این موضوع باید با یک برنامه ریزی اصولی و کارآمد تمام مراکز حوزه هنری در سراسر کشور را تبدیل به مزارع نمونه تولیدات آثار ارزشی خلاق و ویژه کنیم که پاسخگوی نیازهای حقیقی ما باشد. این اتفاق نمی‌افتد مگر با حمایت مستمر هنرمندان سراسر کشور در کنار برنامه ای عملی و علمی از جانب مدیران عاشق و علاقمند . شرایط و ساز و کار دریا شدن فراهم نشده و صرفاً یک برگزاری تقویمی ولی با شکوه و جلال را شاهد هستیم با روند فعلی شما چشم انداز این جشنواره را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ تلاش و زحمات زیادی تا به حال انجام شده تا جشنواره فیلم 100 ثانیه ای پا بگیرد و تداوم پیدا کند . قابل تقدیر است ولی هنوز هدف اولیه‌ای که ما داشتیم مورد توجه قرار نگرفته، قطره‌هایی که باید دریا بشوند هنوز شرایط و ساز و کار دریا شدن فراهم نشده و صرفاً یک برگزاری تقویمی ولی با شکوه و جلال را شاهد هستیم . در تاریخ ادبیات ایران نیز میبینیم که اکثر شاعران نامدار ما در کنار اشعار فراوان خود، غزل هم گفته‌اند . این یعنی ارزش و اهمیت غزل در نزد شاعران ایرانی.خب غزل تصویری فیلم سازان بزرگ و صاحب سبک ما کجا است؟ باید روند برگزاری جشنواره به گونه ای پیش برود که کارگردانان سینمای ما هم افتخارشان تنها به فیلم های بلند سینمایی‌شان نباشد بلکه نگاه حرف قلبی خود را در تولید فیلم 100 ثانیه ای تعریف کنند .
اشتراک‌گذاری:لینک کوتاه: https://zanjan.hozehonari.ir/s/J5SFKQT
نظرات
در حال بارگذاری…
منبع: zanjan.hozehonari.ir