عاشورا با مجاهدت حضرت زینب(س) و امام سجاد(ع) جوشان و زنده است

پایگاه خبری حوزه هنری – به مناسبت حرکت نمادین کاروان اسرای کربلا از میدان انقلاب تا حوزه هنری بخشی از بیانات مقام معظم رهبری را در باب تبین و تفسیر نقش حضرت زینب کبری و امام سجاد در زنده نگاه داشتن فلسفه وجودی عاشورا را جهت بازخوانی و بهره مندی از این نکات ارزشمند در ادامه سلسله درسهای" مدرسه هنر در مکتب ولایت" برای مطالعه و بازآموزیی اندیشه های ولایی ارائه می نماییم .
" امروز، به‌مناسبت نزدیک شدن به شب اربعین حضرت سیّدالشّهداء (علیه‌الصّلاةوالسّلام) که ارتباط تام و تمامى با همین تلاش با ارزشى که در روزگار ما براى احیاى یاد و نام شهیدان انجام مى‌گیرد، دارد، مطالبى را مطرح مى‌کنم.
اساساً اهمیت اربعین در آن است که در این روز، با تدبیر الهى خاندان پیامبر(ص)، یاد نهضت حسینى براى همیشه جاودانه شد و این کار پایه‌گذارى گردید. اگر بازماندگان شهدا و صاحبان اصلى، در حوادث گوناگون - از قبیل شهادت حسین‌بن‌على(علیه‌السّلام) در عاشورا - به حفظ یاد و آثار شهادت کمر نبندند، نسلهاى بعد، از دستاورد شهادت استفاده‌ى زیادى نخواهند برد.
درست است که خداى متعال، شهدا را در همین دنیا هم زنده نگه مى‌دارد و شهید به طور قهرى در تاریخ و یاد مردم ماندگار است؛ اما ابزار طبیعى‌یى که خداى متعال براى این کار - مثل همه‌ى کارها - قرار داده است، همین چیزى است که در اختیار و اراده‌ى ماست. ما هستیم که با تصمیم درست و بجا، مى‌توانیم یاد شهدا و خاطره و فلسفه‌ى شهادت را احیا کنیم و زنده نگهداریم.
اگر زینب‌کبرى‌(سلام‌اللَّه‌علیها) و امام سجّاد(صلوات‌اللَّه‌علیه) در طول آن روزهاى اسارت-چه در همان عصر عاشورا در کربلا و چه در روزهاى بعد در راه شام و کوفه و خود شهر شام وبعد از آن در زیارت کربلا و بعد عزیمت به مدینه و سپس در طول سالهاى متمادى که این بزرگواران زنده ماندند - مجاهدات و تبیین و افشاگرى نکرده بودند و حقیقت فلسفه‌ى عاشوراو هدف حسین‌بن‌على و ظلم دشمن را بیان نمى‌کردند، واقعه‌ى عاشورا تا امروز، جوشان و زنده و مشتعل باقى نمى‌ماند.
چرا امام صادق(علیه‌الصّلاةوالسّلام) - طبق روایت - فرمودند که هر کس یک بیت شعر درباره‌ى حادثه‌ى عاشورا بگوید و کسانى را با آن بیت شعر بگریاند خداوند بهشت را بر او واجب خواهد کرد؟ چون تمام دستگاههاى تبلیغاتى، براى منزوى کردن و در ظلمت نگهداشتن مسأله‌ى عاشورا و کلاً مسأله‌ى اهل‌بیت، تجهیز شده بودند تا نگذارند مردم بفهمند چه شد و قضیه چه بود. تبلیغ، این‌گونه است. در چنین فضایى، مگر ممکن بود قضیه‌ى عاشورا - که با این عظمت در بیابانى در گوشه‌یى از دنیاى اسلام اتفاق افتاده - با این تپش و نشاط باقى بماند؟ یقیناً بدون آن تلاشها، از بین مى‌رفت. آنچه این یاد را زنده کرد، تلاش بازماندگان حسین‌بن‌على(علیه‌السّلام) بود.
به همان اندازه که مجاهدت حسین‌بن‌على(علیه‌السّلام) و یارانش به عنوان صاحبان پرچم، با موانع برخورد داشت و سخت بود،به همان اندازه نیز مجاهدت زینب (علیه السلام )و و مجاهدت امام سجّاد(علیه‌السّلام) و بقیه‌ى بزرگواران، دشوار بود البته صحنه آنها، صحنه‌ى نظامى نبود؛ بلکه تبلیغى و فرهنگى بود. ما به این نکته‌ها باید توجه کنیم."
تهران 29/6/68 دیدار با اقشار مختلف مردم