زنجان
← همه اخبار
ضرورت برگزاری جشنواره هنری «ایران آینده در چشم انداز 1404» از سوی حوزه هنری/ در کدام ایستگاه سند 1404 هستیم؟
۳۱ فروردین ۱۳۹۴کد خبر: 33554۴
شاید بتوان گفت در عرصه های علمی، اقتصادی و سیاسی گام هایی برای رسیدن به اهداف سند مذکور برداشته شده است؛ اما به نظر می رسد حوزه توسعه فرهنگی سند چشم انداز مورد غفلت واقع شده و آنچنان که باید این سند برای مردم به درستی تبیین نشده است.
پایگاه خبری حوزه هنری- علی آقایاری:
«توسعه‌یافته، متناسب با مقتضیات فرهنگی، جغرافیایی و تاریخی خود و متکی بر اصول اخلاقی و ارزش های اسلامی، ملی و انقلابی با تأکید بر: مردم‌سالاری دینی، عدالت اجتماعی، آزادی های مشروع، حفظ کرامت و حقوق انسان ها و بهره‌مند از امنیت اجتماعی و قضایی.»
مطلب فوق اولین بند از بندهای 8 گانه سند چشم انداز ایران در افق 1404 است که در سال 1384 در قالب چهار برنامه 5 ساله توسط مجمع تشخیص مصلحت نظام تدوین یافته است و دیگر بندها نیز به توسعه ایران در تمامی عرصه های اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و علمی تا سال 1404 تاکید دارد.
بنا به فرموده مقام معظم رهبری «سند چشم¬انداز به عنوان برنامه کلان ۲۰ ساله، سندی فرادولتی و محصول کار متراکم و صحیح کارشناسی است و باید به عنوان یک میثاق در همه قانون¬ گذاری¬ها، برنامه¬ریزی¬ها و فعالیت¬ها مورد توجه کامل قرار گیرد و هر برنامه و فعالیتی که در جهت سند چشم¬انداز نیست، اصلاح شود.»
اما حال با گذشت 9 سال از زمان تدوین این سند بایستی بررسی شود که با توجه به چشم اندازی که ترسیم شده است در کدام ایستگاه سند فوق هستیم.
شاید بتوان گفت در عرصه های علمی، اقتصادی و سیاسی گام هایی برای رسیدن به اهداف سند مذکور برداشته شده است اما به نظر می رسد حوزه توسعه فرهنگی سند چشم انداز مورد غفلت واقع شده و آنچنان که باید این سند برای مردم به درستی تبیین نشده است.
در صورت کلی عدم آشنایی طبقات مختلف جامعه با سند چشم انداز، عدم تبیین دقیق مناسبات همه دستگاه های اجرایی با سند مذکور، عملیاتی نشدن چشم انداز در ساختار اجرایی کشور، نبود ارتباط مشخص و تعریف شده میان بخش خصوصی با سند و عدم مشارکت قابل توجه و موثر مردم در شکل گیری و عملیاتی شدن سند چشم انداز از جمله مواردی هستند که کارشناسان به عنوان دلایل مغفول ماندن سند فوق به صورت عمومی بیان داشته اند.
تحقق چشم‌انداز، مستلزم این است که همه واحدها و بخش‌ها خود را سهیم و مؤثر در تحقق چشم‌انداز بدانند. چشم‌انداز، قطعاً به صورت دستوری و بخشنامه‌ای تحقق پیدا نخواهد کرد و تنها از طریق مشارکت، همفکری و همدلی همه واحدها می توان به اهداف آن دست پیدا کرد. نکته مهمی که نباید از نظر دور داشت این است که چشم‌انداز، باید همسو با سیاست‌های کلی، خط مشی‌ها و سایر برنامه‌های اجرایی کشور باشد. اگر در یازده سال باقی مانده از عمر این سند 20 ساله برنامه‌ریزان، چشم‌انداز را در اجرای برنامه‌های کوتاه‌مدت و میان‌مدت خود لحاظ نکنند و کمافی‌السابق، راه خود را بروند و چشم‌انداز را مورد غقلت قرار دهند، راه به جایی نمی بریم.
بی گمان نقش و جایگاه مردم در تحقق چشم‌انداز نیز اهمیت حیاتی دارد. تحقق برنامه چشم‌انداز نیاز به سختکوشی، وجدان کاری و انضباط اجتماعی دارد و الا چشم انداز در حد یک شعار باقی خواهد ماند.
بر همین اساس است که همراهی و مشارکت مردم، حضور موثر دولت و حضور تعریف شده و مشخص بخش خصوصی به عنوان شرایط اصلی تحقق سند چشم انداز عنوان شده است و برای این کار جشنواره ای هنری تحت عنوان جشنواره هنری ایران آینده در چشم انداز 1404 طراحی شده است تا در میان بخش های مختلف نظام وحدت و همدلی ایجاد نماید و با ترویج و عمومی سازی سند فوق حس امید به آینده در میان تک تک افراد جامعه افزایش یابد.
«توسعه‌یافته، متناسب با مقتضیات فرهنگی، جغرافیایی و تاریخی خود و متکی بر اصول اخلاقی و ارزش های اسلامی، ملی و انقلابی با تأکید بر: مردم‌سالاری دینی، عدالت اجتماعی، آزادی های مشروع، حفظ کرامت و حقوق انسان ها و بهره‌مند از امنیت اجتماعی و قضایی.»
مطلب فوق اولین بند از بندهای 8 گانه سند چشم انداز ایران در افق 1404 است که در سال 1384 در قالب چهار برنامه 5 ساله توسط مجمع تشخیص مصلحت نظام تدوین یافته است و دیگر بندها نیز به توسعه ایران در تمامی عرصه های اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و علمی تا سال 1404 تاکید دارد.
بنا به فرموده مقام معظم رهبری «سند چشم¬انداز به عنوان برنامه کلان ۲۰ ساله، سندی فرادولتی و محصول کار متراکم و صحیح کارشناسی است و باید به عنوان یک میثاق در همه قانون¬ گذاری¬ها، برنامه¬ریزی¬ها و فعالیت¬ها مورد توجه کامل قرار گیرد و هر برنامه و فعالیتی که در جهت سند چشم¬انداز نیست، اصلاح شود.»
اما حال با گذشت 9 سال از زمان تدوین این سند بایستی بررسی شود که با توجه به چشم اندازی که ترسیم شده است در کدام ایستگاه سند فوق هستیم.
شاید بتوان گفت در عرصه های علمی، اقتصادی و سیاسی گام هایی برای رسیدن به اهداف سند مذکور برداشته شده است اما به نظر می رسد حوزه توسعه فرهنگی سند چشم انداز مورد غفلت واقع شده و آنچنان که باید این سند برای مردم به درستی تبیین نشده است.
در صورت کلی عدم آشنایی طبقات مختلف جامعه با سند چشم انداز، عدم تبیین دقیق مناسبات همه دستگاه های اجرایی با سند مذکور، عملیاتی نشدن چشم انداز در ساختار اجرایی کشور، نبود ارتباط مشخص و تعریف شده میان بخش خصوصی با سند و عدم مشارکت قابل توجه و موثر مردم در شکل گیری و عملیاتی شدن سند چشم انداز از جمله مواردی هستند که کارشناسان به عنوان دلایل مغفول ماندن سند فوق به صورت عمومی بیان داشته اند.
تحقق چشم‌انداز، مستلزم این است که همه واحدها و بخش‌ها خود را سهیم و مؤثر در تحقق چشم‌انداز بدانند. چشم‌انداز، قطعاً به صورت دستوری و بخشنامه‌ای تحقق پیدا نخواهد کرد و تنها از طریق مشارکت، همفکری و همدلی همه واحدها می توان به اهداف آن دست پیدا کرد. نکته مهمی که نباید از نظر دور داشت این است که چشم‌انداز، باید همسو با سیاست‌های کلی، خط مشی‌ها و سایر برنامه‌های اجرایی کشور باشد. اگر در یازده سال باقی مانده از عمر این سند 20 ساله برنامه‌ریزان، چشم‌انداز را در اجرای برنامه‌های کوتاه‌مدت و میان‌مدت خود لحاظ نکنند و کمافی‌السابق، راه خود را بروند و چشم‌انداز را مورد غقلت قرار دهند، راه به جایی نمی بریم.
بی گمان نقش و جایگاه مردم در تحقق چشم‌انداز نیز اهمیت حیاتی دارد. تحقق برنامه چشم‌انداز نیاز به سختکوشی، وجدان کاری و انضباط اجتماعی دارد و الا چشم انداز در حد یک شعار باقی خواهد ماند.
بر همین اساس است که همراهی و مشارکت مردم، حضور موثر دولت و حضور تعریف شده و مشخص بخش خصوصی به عنوان شرایط اصلی تحقق سند چشم انداز عنوان شده است و برای این کار جشنواره ای هنری تحت عنوان جشنواره هنری ایران آینده در چشم انداز 1404 طراحی شده است تا در میان بخش های مختلف نظام وحدت و همدلی ایجاد نماید و با ترویج و عمومی سازی سند فوق حس امید به آینده در میان تک تک افراد جامعه افزایش یابد.
اشتراک‌گذاری:لینک کوتاه: https://zanjan.hozehonari.ir/s/KJETAK7
نظرات
در حال بارگذاری…
منبع: zanjan.hozehonari.ir