سجده بر آستان عشق / امیر نعمتی

بارالها ؛ زبانم قاصر از این همه الطافی است که تو بر من ارزانی داشتی و خجل از خوان گسترده نعماتت که هیچگاه نتوانسته ام آن گونه که باید شکرگزار تو باشم.
بارالها ؛ سر تعظیم بر آستانت می نهم و طلب عفو و بخشایش می نمایم اگر ظلمی در حق بندگانت کرده ام .
بارالها ؛ نگاه پر مهرت را از من مگیر و دست نوازش و عطوفتت را از من دریغ مدار.
بارالها ؛ توانم ده تا بر صحنه نمایش که به وسعت صحنه زندگیست، جز حدیث عشق و معرفت و راستی و صداقت سخنی نگویم و این صحنه را همواره صحنه تاخت و غلبه نور و روشنایی و زلالی اندیشه بر تاریکی درون و نفس های شیطانی ام قرار ده.
چه زیبا تعبیریست ؛(تئاترآئینه زندگی است ...) براستی که تئاتر آئینه تمام نمای زندگی است.
جایی که می توان زشت را هم زیبا دید، جایی که می توان به حق و عدالت اندیشید، جایی که هم می توان گریست و هم خندید و گریه و خنده را درهم آمیخت و به تزکیه و پالایش نفس رسید.
بارالها ؛ توانم ده تا بر این صحنه، نقش اولیاء را تجلی نمایم و از اشقیاء نهی ام کن.
بارالها ؛ هنر را برایم وسیله ای گردان تا جز در خدمت تو و خدمت برای خلق تو بکار نگیرم.
بارالها ؛ مرا از نقاب داران صحنه های تزویر و ریا و دروغ قرار مده که صورتکهاشان رنگ دیگریست و در پس نقاب هاشان چهره ای دیگر.
بارالها ؛ ظلمات صحنه را با نور هدایت گر خود چنان برایم روشن کن که پایم بر این صحنه مقدس نلرزد و به خطا نروم.
بارالها ؛ بر این صحنه مقدس خرقه درویشی و حجاب شرم و حیا و عفت برتنم کن که هم حجاب روحم باشد و هم حجب درون.
بارالها ؛ بر صحنه مقدست پیشانی بر سجده می نهم و دو رکعت نماز عشق می خوانم تا صلای دوستی هامان در عرصه فرهنگ و هنر این خاک که به خون دلباختگان مطهرش رنگین است و به وسعت تمام این گیتی بپیچد و اتحاد و یکپارچگی را برایم به ارمغان آورد.
خاضعانه و خالصانه سر تعظیم بر آستان متبرکت می نهم و بر پیشگاهت سجده می کنم و طلب آمرزش می نمایم تا یاریم کنی.

امیر نعمتی