دست حق این چنین ورق زد تا، آخرین برگ دفترش باشی

دست حق این چنین ورق زد تا، آخرین برگ دفترش باشی
در میان غریو کفتاران، یکه سردار لشکرش باشی
گر چه دل داده بود بر تقدیر، از تماشای تو نمی شد سیر
بر لب "امن یجیب"که تو آگه از حال "مضطرش" باشی
لخته شد خون درون رگ هایش بس که همخونی اش به جوش آمد
گفت لبیک "وا اخایت" را، خواست تا تو برادرش باشی
آب چشمت چو آبرو شده بود، در کفت دست آب رو شده بود
باورش هم نبود شط عطش، اینچنین ساده ازبرش باشی
قصد کردی به خون اقامه کنی: "اشهد انک ولی الله"
بسته ای روی نیزه قد قامت، تا قیام مصورش باشی
از حرم تا حرم به تکثیر است در آن آیه خداوندی
روبرویش نهاده آینه ات تا حدیث مکررش باشی
عاشقان تا ز عشق دم زده اند، نام "عباس را رقم زده اند"
داعیان وفا قلم زده اند، بر دواتی که جوهرش باشی
خود سرودی سرود ایثارت،خود کشیدی به صف رستن را
صرف کردی "ز خود گذشتن" را در "وفا" یی که مصدرش باشی

وحید شمس