تاریخ از دو دست تو تکرار میشود

تاریخ از دو دست تو تکرار میشود
وقتی سزای گفتن حق دار می شود

خون می چکد به دامن این دشت منجمد
صحرا به داغ تازه گرفتار می شود

مهتاب سیرتی و به ایینه می روی
رود از جنون نام تو سرشار می شود

ای ریشه ات زمینی و دستت به آسمان
زخم تبر نسیب سپیدار می شود

آماده ای که آب بریزی به کام مشک
تیر و کمان حرمله بیدار می شود

چشمانت اشک می شود و خیمه روبرو
یکباره هر چه رود عزادار می شود

آخر علی کجاست که ببیند به جای آب
خون قسمت برادر سالار می شود

گفتند خون و معجزه... اعجاز بیش از این
مردی بدون دست علمدار می شود

 

ساجده جبارپور