زنجان
← همه اخبار
به بهانه دومین سالگرد درگذشت مرحوم امیر حسین فردی / امیرحسین فردی و صدور انقلاب به زبان هنر
۶ اردیبهشت ۱۳۹۴کد خبر: 33569۳
امیرحسین فردی بیشترین زمان عمرش را به تربیت شاگردانی پرداخت که امروزه هر یک سکاندار گوشه‌ای از فرهنگ این مرز و بوم هستند و بدین علت کمتر به نوشتن و طبع اثر پرداخت؛ رمان‌ها و کتاب‌هایی همچون «آشیانه در مه» «سیاه چمن»، «اسماعیل»، «گرگ سالی» و… از وی به جا مانده.
پایگاه خبری حوزه هنری- علی آقایاری:
امیرحسین فردی در پنجمین روز مهرماه سال ۱۳۲۸ در روستای کوچک قره تپه اردبیل قدم به دنیا آمد. بعد از گذران آغازین سال‌های عمرش در روستا به خاطر نظامی بودن پدرش به شهر آمد و برای اولین بار در شهر دلیجان پا به کلاس درس گذاشت. امیرحسین در سنین نوجوانی «کلبه عموتم»، «بر باد رفته» و چند اثر از بالزاک و داستایوفسکی را برای اولین بار خواند. و با تشویق‌های معلم انشایش رمانی چهار صد صفحه‌ای به نام «زیر دیوار سبلان» را به رشته تحریر درآورد.
بعد‌ها با آثار جلال آل احمد و غلامحسین ساعدی آشنا شد و مطالعات جدی خود را در سنین جوانی آغاز کرد و همان زمان فعالیت‌های فرهنگی در مساجد باعث شد به عنوان هدایتگر جوانان و نوجوانان علاقه مند به کتابخوانی و قصه نویسی قرار گرفت.
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، در آبان ماه ۵۸، به حوزه اندیشه و هنر اسلامی پیوست. بخش ادبیات داستانی در حوزه را با همراهی شهید حسن جعفربیگلو بنیان گذاری کرد. در آن سال‌ها «سوره بچه‌های مسجد» که مرتبط با ادبیات کودکان و نوجوانان بود را راه اندازی و شش شماره از آن را منتشر کرد.
در شهریور ماه سال ۶۱ به کیهان بچه‌ها دعوت شد و به عنوان سردبیر، عهده دار هدایت قدیمی‌ترین نشریه کودکان و نوجوانان کشور شد. در سال ۶۸ «کیهان علمی» را راه اندازی کرد و با همکاری بزرگانی چون «استاد احمد بیرشک» جایگاه شایسته‌ای به عنوان اولین مجله علمی کودکان و نوجوانان پیدا کرد. در دهه ۶۰ «جلسات داستان نویسی مسجد جوادالائمه» را هر هفته به طور منظم در کتابخانه مسجد، تشکیل داد. در این جلسات که به صورت کارگاهی اداره می‌شد، رمان های بزرگ جهان و داستان های نوشته شده اعضا خوانده و مورد بحث و نقد قرار می‌گرفت. پس از تربیت شاگردانی چند، در سال ۱۳۷۵، به راه اندازی «جشنواره کتاب سال شهید حبیب غنی‌پور» همت گماشت.
او بعد از بیست سال جدایی از حوزه، با عنوان مدیر کارگاه قصه و رمان به خانه هنر انقلاب بازگشت. در سِمت جدید تلاش گسترده‌ای برای رونق دادن به ادبیات انقلاب اسلامی آغاز کرد که در ادامه منجر به شکل گیری «جشنواره داستان انقلاب اسلامی» شد.
وی که موفق به دریافت نشان درجه یک هنری از وزارت ارشاد شده بود، در شهریورماه سال ۱۳۸۹ به مدیریت دفتر آفرینش‌های ادبی حوزه هنری منصوب و تا پایان عمر – در کنار مدیرمسئولی کیهان بچه ها- در این مرکز مشغول خدمت به ادبیات انقلاب اسلامی بود.
در سال ۱۳۹۱ در اولین «جشنواره پیش نگاران مطبوعات» از وی به عنوان یکی از پیش کسوتان عرضه مطبوعات، تقدیر به عمل آمد.
امیرحسین فردی بیشترین زمان عمر گرانقدرش را به تربیت شاگردانی پرداخت که امروزه هر یک سکاندار گوشه‌ای از فرهنگ این مرز و بوم هستند و بدین علت کمتر به نوشتن و طبع اثر پرداخت؛ رمان‌ها و کتاب‌هایی همچون «آشیانه در مه» «سیاه چمن»، «اسماعیل»، «گرگ سالی» و… از وی به جا مانده که با ارائه قلمی پرتوان، نثری لطیف و پرمحتوا، نام وی را به عنوان امیر ادبیات انقلاب جاودان نموده است.
آخرین سخنرانی مرحوم امیر حسین فردی در جشنواره طریق حوزه هنری آذربایجان شرقی از سخنرانی‌های ماندگار جشنواره داستان کوتاه طریق حوزه هنری آذربایجان شرقی، سخنرانی مدیر مرکز آفرینش‌های ادبی حوزه هنری کل کشور، مرحوم امیرحسین فردی بود به طوری که وی آخرین سخنرانی رسمی خود را از تریبون این جشنواره بیان داشت و بعد از چند صباحی دار فانی را وداع گفت و حیاتی جاودان یافت. مرحوم امیرحسین فردی در آیین اختتامیه جشنواره سراسری داستان «طریق» در تبریز گفت: انقلاب باید مثل آب زلال جاری باشد و یکی از رسالت‌های حوزه هنری صدور انقلاب است. فردی ادامه داد: صدور انقلاب قالب می‌خواهد و این قالب باید یک زبان بشری و بین المللی و جهانی باشد که هنر همه این قابلیت‌ها را داراست. نویسنده رمان «اسماعیل» گفت: مسلمانان آن سوی مرز‌ها برای آشنایی با انقلاب نیاز به خوراک فرهنگی دارند و متأسفانه دست ما خالی است و از آن‌ها شرمنده‌ایم. وی ادامه داد: مسلمین دنبال الگو هستند و وظیفه حوزه هنری معرفی الگو دادن به مسلمین است و نباید حوزه هنری سرگرم حواشی شود. مدیر مسئول و سردبیر سابق «کیهان بچه‌ها» گفت: به عنوان قدیمی‌ترین عضو حوزه هنری اعلام می‌کنم در کنار سپاه و جهاد که وظیفه دفاع و بازسازی داشتند برای حوزه هنری در بدو تأسیس مسئولیت‌ها و اهداف بزرگی ترسیم گردیده بود. فردی گفت: انقلاب همه چیز ماست، نماز و روزه و عبادت ما با انقلاب معنا پیدا می‌کند و تمامی نهاد‌ها و ارگان‌ها در مسیر توسعه و معرفی انقلاب باید کمک حال حوزه هنری باشند. وی با اشاره به عبارت رایج اشتباهی که در مورد انقلاب فرانسه وجود دارد گفت: انقلاب نه تنها فرزندان خود را نمی‌خورد؛ بلکه به آن‌ها اعتماد به نفس می‌دهد. مدیرکل مرکز آفرینش‌های ادبی حوزه هنری کشور خطاب به جوانان و داستان نویسان گفت: این سرزمین مال شما جوانان است و این خاک مقدس است و باید تلاش کرد تا سئوالات نسل آینده درباره انقلاب و فداکاری‌ها با رمان و ادبیات و داستان پاسخ داده شود. امیرحسین فردی در غروب روز پنجم اردیبهشت ماه ۱۳۹۲، ناگهان قلب مهربانش از کار ایستاد و روح بی‌قرارش، به دیدار یاران شهیدش شتافت. --------------------------------------------- امیر ادبیات انقلاب اسلامی در یک نگاه «این هنرمند مؤمن و سختکوش از پیش کسوتان در عرصه فعالیت‌های ادبی دوران انقلاب و از بنیان‌گذاران هسته‌های جوانان هنرمند انقلابی و در شمار برجستگانی بود که نهال پر طراوت هنر انقلاب را در برابر دشمنان عنود و همراهان سست عنصر، با انگیزه و ایمان راسخ خویش پاسداری کردند و به شکوفایی و باروری امروز رساندند. رحمت خدا بر او و بر تلاش صادقانه‌اش» این جملات بخشی از پیام مقام معظم رهبری به مناسبت درگذشت مرحوم امیرحسین فردی است.
امیرحسین فردی در سال ۱۳۲۸ در روستایی در دامنه کوه‌های سبلان به دنیا آمد. از ابتدای کودکی دلبسته ادبیات و کتاب خوانی بود و در جوانی نیز همین دلمشغولی را دنبال کرده و به سمت ادبیات و نویسندگی گرایش پیدا کرد و به یکی از برجسته‌ترین نویسندگان حوزه ادبیات انقلاب اسلامی تبدیل شد.
از سوابق این هنرمند سخت کوش و متعهد می‌توان به این موارد اشاره کرد: عضویت در حوزه هنری، سی و یک سال سردبیری و مدیرمسئولی مجله «کیهان بچه‌ها»، مؤسس و مدیرمسئول «کیهان علمی»، مدیریت مرکز آفرینش‌های ادبی حوزه هنری، عضویت در شورای داستان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، عضویت در شورای داستان بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس، راه اندازی و مسئولیت جشنواره کتاب سال شهید حبیبی غنی‌پور (بچه‌های مسجد)، مسئولیت شورای ادبیات داستانی نیروی مقاومنت بسیج و مدیریت کارگاه قصه و رمان حوزۀ هنری، داوری جشنواره قصص قرآنی، داوری در بخش ادبیات جشنواره راهیان نور و... .
جوانان علاقه مند به مطالعه با نام امیرحسین فردی از کودکی آشنا هستند و نام وی را در تنها مجله اختصاصی برای کودکان و نوجوانان در سال‌های دهه شصت بار‌ها دیده‌اند. مجله محبوبی که در سال‌های جنگ و محدودیت‌های مخصوص به آن دوره برای بچه‌ها پیام آور شادی و سرگرمی بود و داستان‌ها و شعرهای زیبای و کودکانه‌اش در ذهن می‌ماند.
بعد‌ها که همین کودکان پا به مرحله جوانی گذاشتند با کتاب‌های این استاد ادبیات انقلاب اسلامی نیز آشنا شدند؛ کتاب‌هایی مانند: «سیاه چمن»، «آشیانه در مه»، «یک دنیا پروانه» و کتاب‌های برجسته‌ای همچون «اسماعیل» و «گرگ سالی». مرحوم فردی علاقه فراوان به تربیت نسل جوان در راستای اهداف والای انقلاب اسلامی داشت و تمام عمر مجاهدانه در این مسیر کوشش نمود. ناصر نادری، نویسنده جوان و از دوستان و شاگردان مرحوم فردی، درباره تلاش وی برای تربیت ادیبان جوان گفته است: «امیرحسین فردی به تنهایی یک وزارتخانه بود و حتی وزارت ارشاد و حوزه هنری نیز به اندازه وی نویسنده تربیت نکرده‌اند. امیرحسین فردی کار را عمیق انجام می‌داد اما در عین خاموشی، او نزدیک بیست سال هر دوشنبه در دوران جوانی‌اش به جای پرداختن به کامجویی این دوران به مسجد می‌آمد و جلسات قصه برپا می‌کرد، کاملا بی‌ادعا بود و بدون دریافت ریالی جریان مسجد را راهبری می‌کرد و همواره خود را مدیون انقلاب می‌دانست.»
فردی از موسسان کتابخانه مسجد جوادالائمه (ع) در سال ۱۳۵۳ و تشکیل شورای نویسندگان آن بود و از جوانی علاقه خود به مکتب اسلام و ارداتش را به اهل بیت بار‌ها ثابت کرد و در محافل مذهبی حضوری پررنگ داشت. وی همچنین موسس جشنواره کتاب سال شهید حبیب غنی‌پور بود که جوایز آن در مسجد به نویسندگان بر‌تر اعطا می‌شد. مرحوم فردی در سال‌های آخر عمر با وجود ضعف جسمانی همچنان مسئولیت‌های سنگین اجرایی در حوزه ادبیات را می‌پذیرفت و با جان و دل در راه اعتلای این محافل اهتمام می‌ورزید. وی از موسسان اصلی و علاقه مندان به فعالیت‌های حوزه هنری بود و درباره چگونگی شکل گیری این نهاد توسط خودش و دوستان انقلابی‌اش گفته بود: «حوزه اندیشه و هنر اسلامی در پاییز سال ۱۳۵۸ تشکیل شد. در ابتدا ساختمان ما در خیابان فلسطین شمالی بود و در سال ۵۹ یا ۶۰ بود که به حوزه نقل مکان کردیم. ماجرای آمدنمان به حوزه بدین صورت بود که ما قرار بود نمایشگاه نقاشی راه‌اندازی کنیم خوب در جایی که بودیم هم خیلی کوچک بود و هم خیلی دور لذا تصمیم گرفتیم که به حوزه بیاییم که در آن موقع مرکز بهائیان ایران بود. قبل از ما جهاد سازندگی در آنجا مستقر شده بودند. آن موقع حوزه خیلی در هم ریخته و غم‌انگیز بود؛ مثل خانه‌ای بود که صاحب‌خانه‌اش فرار کرده و همه چیز به هم ریخته شده است، اتاق‌های بزرگ با سقف‌های بلند که هیچ وسیله گرمایشی هم در آنجا نداشتیم و سالن اندیشه یک مخروبه‌ای بیش نبود. ما حتی غذای گرم هم برای خوردن نداشتیم، با این اوضاع و احوال بود که ما کارمان را با همین شرایط شروع کردیم. البته ما به طور موقت آمده بودیم ولی بعد از اتمام نمایشگاه وقتی استقبال مردم را دیدیم، تصمیم گرفتیم آنجا بمانیم و نمایشگاه را دائمی کنیم، اول یک اتاق داشتیم بعد ۲ تا اتاق شد و در حوزه داستان، شعر، تئا‌تر، هنرهای تجسمی و بعد‌ها سینما فعالیت می‌کردیم. تعدادمان کم بود. فکر نکنم از ۳۰ تجاوز می‌کرد. در آن زمان حس و حالی که ما داشتیم خیلی برایمان خاص بود، حس می‌کردیم سربازان هنر و ادب اسلامی هستیم که باید از انقلابمان دفاع کنیم. بزرگ تری هم نداشتیم که ما را راهنمایی کند، خودمان بودیم.»
مرحوم فردی پنجم اردیبهشت سال ۹۲ بر اثر عارضه قلبی در تهران درگذشت و دوستدارن و علاقه مندان خود را در غم و اندوه فرو برد. این نویسنده گرانقدر ادبیات انقلاب اسلامی پس از عمری تلاش پایمردانه در راه تربیت جوانان انقلابی و مومن و متهد و نویسندگان چیره دست در حوزه ادبیات دفاع مقدس و انقلاب اسلامی، در ماهی که در آن متولد شده بود به دیار باقی شتافت.
امیرحسین فردی در پنجمین روز مهرماه سال ۱۳۲۸ در روستای کوچک قره تپه اردبیل قدم به دنیا آمد. بعد از گذران آغازین سال‌های عمرش در روستا به خاطر نظامی بودن پدرش به شهر آمد و برای اولین بار در شهر دلیجان پا به کلاس درس گذاشت. امیرحسین در سنین نوجوانی «کلبه عموتم»، «بر باد رفته» و چند اثر از بالزاک و داستایوفسکی را برای اولین بار خواند. و با تشویق‌های معلم انشایش رمانی چهار صد صفحه‌ای به نام «زیر دیوار سبلان» را به رشته تحریر درآورد.
بعد‌ها با آثار جلال آل احمد و غلامحسین ساعدی آشنا شد و مطالعات جدی خود را در سنین جوانی آغاز کرد و همان زمان فعالیت‌های فرهنگی در مساجد باعث شد به عنوان هدایتگر جوانان و نوجوانان علاقه مند به کتابخوانی و قصه نویسی قرار گرفت.
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، در آبان ماه ۵۸، به حوزه اندیشه و هنر اسلامی پیوست. بخش ادبیات داستانی در حوزه را با همراهی شهید حسن جعفربیگلو بنیان گذاری کرد. در آن سال‌ها «سوره بچه‌های مسجد» که مرتبط با ادبیات کودکان و نوجوانان بود را راه اندازی و شش شماره از آن را منتشر کرد.
در شهریور ماه سال ۶۱ به کیهان بچه‌ها دعوت شد و به عنوان سردبیر، عهده دار هدایت قدیمی‌ترین نشریه کودکان و نوجوانان کشور شد. در سال ۶۸ «کیهان علمی» را راه اندازی کرد و با همکاری بزرگانی چون «استاد احمد بیرشک» جایگاه شایسته‌ای به عنوان اولین مجله علمی کودکان و نوجوانان پیدا کرد. در دهه ۶۰ «جلسات داستان نویسی مسجد جوادالائمه» را هر هفته به طور منظم در کتابخانه مسجد، تشکیل داد. در این جلسات که به صورت کارگاهی اداره می‌شد، رمان های بزرگ جهان و داستان های نوشته شده اعضا خوانده و مورد بحث و نقد قرار می‌گرفت. پس از تربیت شاگردانی چند، در سال ۱۳۷۵، به راه اندازی «جشنواره کتاب سال شهید حبیب غنی‌پور» همت گماشت.
او بعد از بیست سال جدایی از حوزه، با عنوان مدیر کارگاه قصه و رمان به خانه هنر انقلاب بازگشت. در سِمت جدید تلاش گسترده‌ای برای رونق دادن به ادبیات انقلاب اسلامی آغاز کرد که در ادامه منجر به شکل گیری «جشنواره داستان انقلاب اسلامی» شد.
وی که موفق به دریافت نشان درجه یک هنری از وزارت ارشاد شده بود، در شهریورماه سال ۱۳۸۹ به مدیریت دفتر آفرینش‌های ادبی حوزه هنری منصوب و تا پایان عمر – در کنار مدیرمسئولی کیهان بچه ها- در این مرکز مشغول خدمت به ادبیات انقلاب اسلامی بود.
در سال ۱۳۹۱ در اولین «جشنواره پیش نگاران مطبوعات» از وی به عنوان یکی از پیش کسوتان عرضه مطبوعات، تقدیر به عمل آمد.
امیرحسین فردی بیشترین زمان عمر گرانقدرش را به تربیت شاگردانی پرداخت که امروزه هر یک سکاندار گوشه‌ای از فرهنگ این مرز و بوم هستند و بدین علت کمتر به نوشتن و طبع اثر پرداخت؛ رمان‌ها و کتاب‌هایی همچون «آشیانه در مه» «سیاه چمن»، «اسماعیل»، «گرگ سالی» و… از وی به جا مانده که با ارائه قلمی پرتوان، نثری لطیف و پرمحتوا، نام وی را به عنوان امیر ادبیات انقلاب جاودان نموده است.
آخرین سخنرانی مرحوم امیر حسین فردی در جشنواره طریق حوزه هنری آذربایجان شرقی از سخنرانی‌های ماندگار جشنواره داستان کوتاه طریق حوزه هنری آذربایجان شرقی، سخنرانی مدیر مرکز آفرینش‌های ادبی حوزه هنری کل کشور، مرحوم امیرحسین فردی بود به طوری که وی آخرین سخنرانی رسمی خود را از تریبون این جشنواره بیان داشت و بعد از چند صباحی دار فانی را وداع گفت و حیاتی جاودان یافت. مرحوم امیرحسین فردی در آیین اختتامیه جشنواره سراسری داستان «طریق» در تبریز گفت: انقلاب باید مثل آب زلال جاری باشد و یکی از رسالت‌های حوزه هنری صدور انقلاب است. فردی ادامه داد: صدور انقلاب قالب می‌خواهد و این قالب باید یک زبان بشری و بین المللی و جهانی باشد که هنر همه این قابلیت‌ها را داراست. نویسنده رمان «اسماعیل» گفت: مسلمانان آن سوی مرز‌ها برای آشنایی با انقلاب نیاز به خوراک فرهنگی دارند و متأسفانه دست ما خالی است و از آن‌ها شرمنده‌ایم. وی ادامه داد: مسلمین دنبال الگو هستند و وظیفه حوزه هنری معرفی الگو دادن به مسلمین است و نباید حوزه هنری سرگرم حواشی شود. مدیر مسئول و سردبیر سابق «کیهان بچه‌ها» گفت: به عنوان قدیمی‌ترین عضو حوزه هنری اعلام می‌کنم در کنار سپاه و جهاد که وظیفه دفاع و بازسازی داشتند برای حوزه هنری در بدو تأسیس مسئولیت‌ها و اهداف بزرگی ترسیم گردیده بود. فردی گفت: انقلاب همه چیز ماست، نماز و روزه و عبادت ما با انقلاب معنا پیدا می‌کند و تمامی نهاد‌ها و ارگان‌ها در مسیر توسعه و معرفی انقلاب باید کمک حال حوزه هنری باشند. وی با اشاره به عبارت رایج اشتباهی که در مورد انقلاب فرانسه وجود دارد گفت: انقلاب نه تنها فرزندان خود را نمی‌خورد؛ بلکه به آن‌ها اعتماد به نفس می‌دهد. مدیرکل مرکز آفرینش‌های ادبی حوزه هنری کشور خطاب به جوانان و داستان نویسان گفت: این سرزمین مال شما جوانان است و این خاک مقدس است و باید تلاش کرد تا سئوالات نسل آینده درباره انقلاب و فداکاری‌ها با رمان و ادبیات و داستان پاسخ داده شود. امیرحسین فردی در غروب روز پنجم اردیبهشت ماه ۱۳۹۲، ناگهان قلب مهربانش از کار ایستاد و روح بی‌قرارش، به دیدار یاران شهیدش شتافت. --------------------------------------------- امیر ادبیات انقلاب اسلامی در یک نگاه «این هنرمند مؤمن و سختکوش از پیش کسوتان در عرصه فعالیت‌های ادبی دوران انقلاب و از بنیان‌گذاران هسته‌های جوانان هنرمند انقلابی و در شمار برجستگانی بود که نهال پر طراوت هنر انقلاب را در برابر دشمنان عنود و همراهان سست عنصر، با انگیزه و ایمان راسخ خویش پاسداری کردند و به شکوفایی و باروری امروز رساندند. رحمت خدا بر او و بر تلاش صادقانه‌اش» این جملات بخشی از پیام مقام معظم رهبری به مناسبت درگذشت مرحوم امیرحسین فردی است.
امیرحسین فردی در سال ۱۳۲۸ در روستایی در دامنه کوه‌های سبلان به دنیا آمد. از ابتدای کودکی دلبسته ادبیات و کتاب خوانی بود و در جوانی نیز همین دلمشغولی را دنبال کرده و به سمت ادبیات و نویسندگی گرایش پیدا کرد و به یکی از برجسته‌ترین نویسندگان حوزه ادبیات انقلاب اسلامی تبدیل شد.
از سوابق این هنرمند سخت کوش و متعهد می‌توان به این موارد اشاره کرد: عضویت در حوزه هنری، سی و یک سال سردبیری و مدیرمسئولی مجله «کیهان بچه‌ها»، مؤسس و مدیرمسئول «کیهان علمی»، مدیریت مرکز آفرینش‌های ادبی حوزه هنری، عضویت در شورای داستان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، عضویت در شورای داستان بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس، راه اندازی و مسئولیت جشنواره کتاب سال شهید حبیبی غنی‌پور (بچه‌های مسجد)، مسئولیت شورای ادبیات داستانی نیروی مقاومنت بسیج و مدیریت کارگاه قصه و رمان حوزۀ هنری، داوری جشنواره قصص قرآنی، داوری در بخش ادبیات جشنواره راهیان نور و... .
جوانان علاقه مند به مطالعه با نام امیرحسین فردی از کودکی آشنا هستند و نام وی را در تنها مجله اختصاصی برای کودکان و نوجوانان در سال‌های دهه شصت بار‌ها دیده‌اند. مجله محبوبی که در سال‌های جنگ و محدودیت‌های مخصوص به آن دوره برای بچه‌ها پیام آور شادی و سرگرمی بود و داستان‌ها و شعرهای زیبای و کودکانه‌اش در ذهن می‌ماند.
بعد‌ها که همین کودکان پا به مرحله جوانی گذاشتند با کتاب‌های این استاد ادبیات انقلاب اسلامی نیز آشنا شدند؛ کتاب‌هایی مانند: «سیاه چمن»، «آشیانه در مه»، «یک دنیا پروانه» و کتاب‌های برجسته‌ای همچون «اسماعیل» و «گرگ سالی». مرحوم فردی علاقه فراوان به تربیت نسل جوان در راستای اهداف والای انقلاب اسلامی داشت و تمام عمر مجاهدانه در این مسیر کوشش نمود. ناصر نادری، نویسنده جوان و از دوستان و شاگردان مرحوم فردی، درباره تلاش وی برای تربیت ادیبان جوان گفته است: «امیرحسین فردی به تنهایی یک وزارتخانه بود و حتی وزارت ارشاد و حوزه هنری نیز به اندازه وی نویسنده تربیت نکرده‌اند. امیرحسین فردی کار را عمیق انجام می‌داد اما در عین خاموشی، او نزدیک بیست سال هر دوشنبه در دوران جوانی‌اش به جای پرداختن به کامجویی این دوران به مسجد می‌آمد و جلسات قصه برپا می‌کرد، کاملا بی‌ادعا بود و بدون دریافت ریالی جریان مسجد را راهبری می‌کرد و همواره خود را مدیون انقلاب می‌دانست.»
فردی از موسسان کتابخانه مسجد جوادالائمه (ع) در سال ۱۳۵۳ و تشکیل شورای نویسندگان آن بود و از جوانی علاقه خود به مکتب اسلام و ارداتش را به اهل بیت بار‌ها ثابت کرد و در محافل مذهبی حضوری پررنگ داشت. وی همچنین موسس جشنواره کتاب سال شهید حبیب غنی‌پور بود که جوایز آن در مسجد به نویسندگان بر‌تر اعطا می‌شد. مرحوم فردی در سال‌های آخر عمر با وجود ضعف جسمانی همچنان مسئولیت‌های سنگین اجرایی در حوزه ادبیات را می‌پذیرفت و با جان و دل در راه اعتلای این محافل اهتمام می‌ورزید. وی از موسسان اصلی و علاقه مندان به فعالیت‌های حوزه هنری بود و درباره چگونگی شکل گیری این نهاد توسط خودش و دوستان انقلابی‌اش گفته بود: «حوزه اندیشه و هنر اسلامی در پاییز سال ۱۳۵۸ تشکیل شد. در ابتدا ساختمان ما در خیابان فلسطین شمالی بود و در سال ۵۹ یا ۶۰ بود که به حوزه نقل مکان کردیم. ماجرای آمدنمان به حوزه بدین صورت بود که ما قرار بود نمایشگاه نقاشی راه‌اندازی کنیم خوب در جایی که بودیم هم خیلی کوچک بود و هم خیلی دور لذا تصمیم گرفتیم که به حوزه بیاییم که در آن موقع مرکز بهائیان ایران بود. قبل از ما جهاد سازندگی در آنجا مستقر شده بودند. آن موقع حوزه خیلی در هم ریخته و غم‌انگیز بود؛ مثل خانه‌ای بود که صاحب‌خانه‌اش فرار کرده و همه چیز به هم ریخته شده است، اتاق‌های بزرگ با سقف‌های بلند که هیچ وسیله گرمایشی هم در آنجا نداشتیم و سالن اندیشه یک مخروبه‌ای بیش نبود. ما حتی غذای گرم هم برای خوردن نداشتیم، با این اوضاع و احوال بود که ما کارمان را با همین شرایط شروع کردیم. البته ما به طور موقت آمده بودیم ولی بعد از اتمام نمایشگاه وقتی استقبال مردم را دیدیم، تصمیم گرفتیم آنجا بمانیم و نمایشگاه را دائمی کنیم، اول یک اتاق داشتیم بعد ۲ تا اتاق شد و در حوزه داستان، شعر، تئا‌تر، هنرهای تجسمی و بعد‌ها سینما فعالیت می‌کردیم. تعدادمان کم بود. فکر نکنم از ۳۰ تجاوز می‌کرد. در آن زمان حس و حالی که ما داشتیم خیلی برایمان خاص بود، حس می‌کردیم سربازان هنر و ادب اسلامی هستیم که باید از انقلابمان دفاع کنیم. بزرگ تری هم نداشتیم که ما را راهنمایی کند، خودمان بودیم.»
مرحوم فردی پنجم اردیبهشت سال ۹۲ بر اثر عارضه قلبی در تهران درگذشت و دوستدارن و علاقه مندان خود را در غم و اندوه فرو برد. این نویسنده گرانقدر ادبیات انقلاب اسلامی پس از عمری تلاش پایمردانه در راه تربیت جوانان انقلابی و مومن و متهد و نویسندگان چیره دست در حوزه ادبیات دفاع مقدس و انقلاب اسلامی، در ماهی که در آن متولد شده بود به دیار باقی شتافت.
اشتراک‌گذاری:لینک کوتاه: https://zanjan.hozehonari.ir/s/PY85K3M
نظرات
در حال بارگذاری…
منبع: zanjan.hozehonari.ir