زنجان
← همه اخبار
بمناسبت فرارسیدن نهمین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه دینی رویش/ گزارش 1
۲ اسفند ۱۳۹۳کد خبر: 33376۲
نهمین جشنواره فیلم کوتاه دینی رویش از 5 تا 7 اسفند در پردیس سینما آزادی تهران و اختتامیه آن 8 اسفند در تالار اندیشه حوزه هنری برگزار می شود...
جشنواره «رویش» یک تعامل فرهنگی با موضوع دین است
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری، محمدعلی باشه آهنگر از داوران بخش داستانی نهمین جشنواره فیلم رویش درخصوص این جشنواره گفت: در مقایسه با چند دوره گذشته که به عنوان داور در جشنواره رویش حضور داشتم و فیلم سازان به ظواهر دینی توجه می کردند، کیفیت محتوایی آثار تغییر یافته است.
وی ادامه داد: به طور مثال، صدای اذان در بسیاری از کارها به عنوان یک مولفه ثابت مطرح بود، خوشبختانه در آثار نهمین دوره از این جشنواره، فیلم سازان کمتر به ظواهر پرداخته بودند و بیشتر به مضامین دینی در بطن و عمق فیلم جاری و ساری بودند پرداخته شده بود که باعث رشد کیفی آثار و جای بسی خوشحالی است.
باشه آهنگر درخصوص تولید اثر ویژه جشنواره رویش گفت: به شخصه دوست داشتم که فیلم سازان مختص این جشنواره فیلم بسازند و نمایش آن در جشنواره، نخستین اکران فیلم باشد. بسیاری از این آثار در جشنواره های دیگر نیز حضور داشته اند و سپس اثر خود را به این جشنواره نیز ارسال کرده اند.
وی افزود: بسیاری از آثار از منظر تکنیکی حرفه ای تر شده بودند و به طور مثال فیلم برداری آثار رشد قابل توجهی داشته است، اما مسئله بسیار مهم که هنوز هم بسیاری از فیلم ها با آن دست به گریبان هستند، موضوع ضعف های بازیگری است که به علت دستمزد بالای بازیگران حرفه ای و حضور نابازیگران در این فیلم ها دیده می شود و به شخصه نمی دانم چه راه کار جامعی برای آن می توان در نظر گرفت.
این فیلم ساز برجسته کشور سپس با اشاره به ضعف تکنیکی دیگر در آثار این دوره از جشنواره رویش تصریح کرد: به موسیقی کم تر در آثار این دوره توجه شده است و موسیقی بیشتر فیلم ها، انتخابی است تا کار آهنگ سازی مختص یک فیلم برایشان صورت گرفته باشند، بسیاری از موسیقی ها تنها به صورت حسی بر روی فیلم قرار گرفته بودند که گاهی بد و نا به جا بودند.
وی تعامل فرهنگی با موضوعیت دین که در این جشنواره اتفاق افتاده است را یک اتفاق مهم دانست و افزود: زمانی که از تمام کشور فیلم هایی با فرهنگ ها، گویش ها و جغرافیای فرهنگی مختلف در یک جشنواره گرد هم می آیند، یک تعامل فرهنگی با موضوع دین را شاهد هستیم که یک اثر بزرگ فرهنگی بر جامعه می گذارد و یک رویداد فرهنگی بزرگ است.
این داور باسابقه جشنواره های مختلف درخصوص فرق های بازیگری در تئاتر و سینما و لزوم پرداخت به بازیگری برای دوربین گفت: رسم است که بازیگران از تئاتر به سینما آمده و در آنجا به نقش آفرینی می پردازند. این ها فقط در مورد نقش آفرینی مشترک هستند و مبانی تکنیکی آن ها از قبیل لحن، بدن، فضا و اتمسفر نقش با یکدیگر تفاوت های اساسی دارند که باید آموزشگاه ها و مراکز عالی تربیت بازیگر به آن بپردازند.
وی ادامه داد: متاسفانه مراکزی که از گذشته به تربیت بازیگران سینمایی می پرداختند، اینک به علت شهریه های بالای آن از اقبال کمتری برخوردارند، در دانشگاه های کشور نیز رشته تخصصی «بازیگری برای سینما» و «بازیگری برای دوربین» وجود ندارد، تنها یک کارگردان هوشمند و باسواد است که می تواند به بازیگر خود کمک کند تا بتواند از مدیوم تئاتر به سینما قدم بگذارد و بتواند در مقابل دوربین موفق شود. هستند بازیگرانی که در صحنه و در مقابل دوربین می درخشند، منتها رهبری یک بازیگر و ترسیم نقش می تواند به بازیگران کم تجربه تر را کمک کند تا بتواند خود را با قاب دوربین هماهنگ کند.
باشه آهنگر درخصوص ضعف های فیلم های این دوره از جشنواره رویش گفت: در بحث های صداگذاری، جلوه های ویژه، بسیار باید کار کنیم، اما ضعف بسیاری از این موارد، همه در گرو مسایل اقتصادی و بودجه است، زمانی که یک فیلم با کمبود بودجه مناسب است ابتدا از دکور، لباس، هزینه های ایاب ذهاب و خوراک گروه و ... زده می شود که خود در کیفیت فیلم اثر می گذارد، با رفع مشکلات اقتصادی می توان امیدوار بود این ضعف ها نیز رفع شود و سطح کیفی کار ها افزایش پیدا کند.
وی درخصوص جایگاه جشنواره فیلم رویش در جریان سینمایی کشور گفت: یکی از انتخاب های فیلم سازان برای ارسال اثر، جشنواره رویش است و این جشنواره به نوعی برآیند تلقی جوانان از دین و اکناف و اطراف آن است. این جشنواره از منظر تئوری و نظریه پردازی بسیار قوی ظاهر شده است و ساختار و برگزاری حرفه ای دارد، به علت نوپا بودن آن ضعف هایی دیده می شود که به مرور زمان این ضعف ها نیز برطرف می شود.
باشه آهنگر در پایان گفت: برگزاری یک جشنواره در حد و اندازه های رویش کار سختی است، این سختی به دلیل وجود مشکلات اقتصادی تشدید می شود که جا دارد از پایداری مسئولان، در برگزاری جشنواره تقدیر و تشکر کرده و برای آن ها آرزوی موفقیت داشته باشم.
-----------------------------------------
همذات پنداری مخاطب مستند دینی را باورپذیر می کند
امامی با اشاره به این که مستقیم گویی باعث می شود مخاطب فیلم دینی را نپذیرد و این خود هزینه بزرگی دارد، گفت: در حال حاضر به هیچ عنوان نمی توان به صورت مستقیم در مورد هدفی که فیلم دارد حرف زد؛ به دلیل این که مخاطب در عصر جدید علاقه مند است که کشف و شهود در فیلم را تجربه کند و یا فیلم آن ها را غافلگیر کند تا با نگاه جدیدی رو به رو شوند. ما نیز اگر در جشنواره هایی همچون «رویش» می خواهیم در ارتباط با دین و مختصات آن با مخاطبین حرف بزنیم، بهتر است که از مستقیم گویی پرهیز کنیم.
وی در ادامه گفت: به نظرم تا فردی به کاری که انجام می دهد باور نداشته باشد نمی تواند آن را انجام دهد. هنرمندی هم که در زمینه مسائل دینی فیلم می سازد قطعاً تا خودش به آن باور نداشته باشد نمی تواند اثر خوبی خلق کند. هنرمند تا مطلبی را درک نکند و تجربه ای هر چند کوتاه از آن نداشته باشد نمی تواند آن را به مخاطبین خود منتقل کند.
ظاهر هالیوود درون سخیفش را پنهان نمی کند
امامی با اشاره به این که باید به جوان تر ها اعتماد کرد، گفت: این موضوع که جوان های ما غربزده شده اند را نمی پذیرم. به نظرم جوان هایی که در سینما فعالیت دارند بیشتر مدهوش تکنیک و جذابیت های تاکتیکی سینمای هالیوود شده اند تا نگاه سخیف آن ها به دنیای پیرامون شان. تکنیک نمی تواند درون آن ها را مخفی کند. باید به این باور برسیم که آن ها بسیار بهتر از ما سینما را می شناسند؛ چرا که در این زمینه آزمون و خطا کرده اند. برگزاری همین جشنواره ها و نگاه انتقادآمیز رسانه و داورها باعث خواهد شد جوان ترها که آینده سینما هستند به سواد تکنیکی نیز در این زمینه برسند و نقاط ضعف خود را بیشتر و بهتر بشناسند.
------------------------------------------
«رویش» از استانداردهای جشنواره‌های ایران بالاتر است
بهرام عظیمی کیفیت جشنواره رویش در کشور را این گونه توصیف کرد: ما جشنواره‌های زیادی در کشور داریم و رویش جزو معدود جشنواره‌هایی است که جای خودش را به خوبی در میان هنرمندان باز کرده است. من در جشنواره‌های زیادی در داخل و خارج کشور شرکت می‌کنم و با فضا و کیفیت جشنواره‌ها آشنا هستم و با دلیل حرف می‌زنم؛ همیشه دوست دا‌شته‌ام اثرم در رویش باشد.
عظیمی ادامه داد: رویش جشنواره‌ای بوده که با تغییر مدیریت کیفیتش افت نکرده و همیشه احترام زیادی به عوامل سازنده می‌گذارد. به همین دلیل کارگردانان دوست دارند کارشان در «رویش» نمایش داده شود و حاضرند برایش کار بسازند. زمانی که من به تیم سازنده‌‌ام گفتم قرار است انیمیشن «بابا» در جشنواره رویش پخش شود هیجان‌شان دو برابر شد. چون قبلا تجربه حضور در رویش را داشتند و با فضای جشنواره آشنایی داشتند. تا به حال جشنواره ای در ایران ندید‌ه‌ام که آنقدر به تیم سازنده احترام بگذارد. رویش در این چند دوره پیشرفت داشته و جوایزش خیلی درجه یک است که تأثیر زیادی در بالا رفتن کیفیت جشنواره دارد.
عظیمی درباره انیمیشنی که در جشنواره رویش دارد، گفت: از چند سال پیش گفته بودم که در حال ساخت یک انیمیشن دینی هستم و می‌خواهم آن را برای اولین بار در جشنواره رویش نمایش دهم که همین اتفاق هم افتاد.
وی در ادامه افزود: قبلا از طرف حوزه با من صحبت شده بود که کار دینی بسازم. چون من قبلا در جشنواره رویش داور بودم و یک دوره هم جایزه گرفته بودم، آشنایی کاملی با رویش داشتم. آن زمان من به حوزه گفتم خودم در حال ساخت یک کار دینی هستم. انیمیشن «بابا» برای موسسه خیریه مهر امام هادی(ع) در قم است. تیمی که روی انیمیشن کار کرده‌اند بچه‌های خیلی حرفه‌ای هستند و همه هم قسم شدیم یک سوم دستمزدمان را بگیریم که حتی بعضی از بچه‌ها یک پنجم دستمزدشان را گرفتند. خواستیم یک کار درباره یتیم بسازیم که شبیه کارهای دیگر نباشد. به گونه ای به یتیم بپردازیم که قبلا به آن پرداخته نشده است.
این انیمیشن‌ساز با سابقه درباره اتفاقی که در حین ساخت انیمیشن «بابا» افتاده، توضیح داد: داستان انیمیشن «بابا» را مهناز عادلی نوشته که اتفاق عجیب و ناراحت کننده ای در حین نوشتن آن افتاد. زمانی که ما داستان را به خانم عادلی سفارش دادیم ایشان یک هفته بعد پدرشان را از دست دادند. نکته عجیب اینجا بود کسی که خودش به تازگی یتیم شده شروع به نوشتن فیلم نامه‌ای درباره یک یتیم کرد و همین موضوع حس عجیبی به کار داده است.
عظیمی با تاکید بر این که همیشه دوست داشته یک کار دینی خیلی خاص و متفاوت بسازد، درباره کیفیت انیمیشن‌های دینی گفت: انیمیشن‌های دینی دو نوع است. یکی گروه خیلی پیام هایش را مستقیم بیان می‌کند و بیشتر فضای گذشته و قدیم را نشان می‌دهد. از این تیپ انیمیشن‌ها زیاد ساخته شده که تعدادی از آن ها خیلی موفق و خوب بوده است. ولی تعدادی زیادی به دلیل این که خیلی خلاقانه و نوآورانه نبوده و خیلی پیام هایش مستقیم بوده و حرف های کلیشه‌‌ای در آن گفته شده خیلی مورد استقبال قرار نگرفته است. به هر حال در انیمیشن‌های دینی باید دست به خلاقیت زد و حرف های تازه‌‌ای را بیان کرد.
-------------------------------------------------
«رویش» رفع تکلیف نمی کند
محمدعلی صفورا در پاسخ به این پرسش که کیفیت فیلم ها در جشنواره به نسبت دوره های قبل چگونه بوده است، گفت: جشنواره های متعددی در طول سال برگزار می شود که هر کدام با هدفی تشکیل شده اند. جشنواه رویش هم قرار است جایگاهی برای فیلم های دینی باشد. با مشاهده آثار در نهمین جشنواره کمی امیدوارتر از قبل شدیم؛ چرا که هم فیلم هایی دیدیم که به نسبت قبل از لحاظ فنی به استانداردها نزدیک تر شده اند و هم فرم و محتوای فیلم ها در چارچوب اصولی تر قرار گرفته است.
وی با اشاره به این که کمی در اطلاع رسانی برای حضور فیلم سازان در «رویش» ضعف وجود داشت، گفت: تعداد فیلم هایی که در جشنواره حضور دارند بسیار کم هستند. به نظرم عدم اطلاع رسانی درست باعث شده تعداد متقاضی برای حضور در جشنواره آن گونه که انتظار می رفت صورت نگیرد. اطلاع دارم که بسیاری از فیلم های کوتاه و نیمه بلندی که در طول سال ساخته می شوند مخصوصاً در بخش انیمیشن رویکرد دینی دارند و به دلیل این که اطلاع رسانی خوبی صورت نگرفت جایشان در این جشنواره خالی بود. حضور آثار با کیفیت با تعداد بالا باعث خواهد شد رقابت بهتری شکل بگیرد که نتیجه اش پیشرفت در عرصه فیلم سازی خواهد بود.
حرف جهانی مخاطب جهانی هم دارد
صفورا در ادامه با بیان این مطلب که باید دقت کنیم در هشت دوره گذشته به چه دستاوردی رسیده ایم، گفت: صرف این که جشنواره ای با محوریت دین داریم رفع تکلیف نمی کند و نباید فیلم سازان به این بسنده کنند بلکه باید با حساسیت بالا پژوهش کنند که حضور چنین جشنواره ای در زمینه اهدافی که دنبال می کنند چقدر توانسته درست و اصولی عمل کند. سینمای ما بیش از هر چیزی به متخصص کاربلد نیاز دارد تا به شناخت سینما و پیشرفت در بخش های گوناگون آن کمک کند و در برابر سینمای قدرتمند هالیوود بتواند بایستد و حرف جهانی بزند و مخاطبان جهانی پیدا کند.
فیلم ساز دینی تحقیق و پژوهش را رها نکند
وی در ادامه افزود: در ساخت موضوعات دینی نباید شعار داد و حتماً باید بحث غیر مستقیم بودن رعایت شود؛ در غیر این صورت تاثیرگذار نخواهد بود. فیلم ساختن در زمینه موضوعات دینی بسیار مهم است و باید با ظرافت تمام انجام شود؛ چرا که اگر نتوانیم مخاطب را راضی کنیم و اثرمان دائم در حال شعار دادن باشد به جای جذب مخاطب، ممکن است بیننده را از دین دور کنیم و یا ذهنیت بدی در او به وجود بیاوریم که برای جبران آن هزینه مادی و معنوی زیادی را باید بپردازیم. فیلم ساز دینی نباید تحقیق و پژوهش را از برنامه کاری خود حذف کند.
--------------------------------------------------
برگزاری نشست سفارش در مستندهای دینی و انقلاب اسلامی در «رویش»
نشست تخصصی با موضوع سفارش در مستندهای دینی و انقلاب اسلامی از مجموعه نشست های تخصصی نهمین جشنواره فیلم کوتاه دینی رویش برگزار می شود.
این نشست روز سه شنبه 5 اسفند ماه از ساعت18:15-17:15 در سینما شهر قصه پردیس سینما آزادی و با حضور محمدمهدی طباطبایی نژاد (مدیر مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی)، سلیم غفوری (مدیر مستند شبکه افق) و امیر تاجیک (مدیر شبکه مستند سینما) برگزار می شود.
بر پایه این گزارش، قرار است در این نشست به موضوعات اهمیت اصل سفارش محصول هنری، چگونگی سفارش ساخت به هنرمند، چگونگی تبیین مسائل اصلی کشور به مستندسازان و بررسی سفارش اثر در مراکز تولید مستنداشاره شود.
---------------------------------------------------
پرداخت سوژه مهم‌تر از سوژه ناب است
اسفندیار شهیدی در ارتباط با اینکه هیئت انتخاب و داوری با توجه به چه ویژگی‌هایی فیلم‌های دینی را از غیر دینی جدا می‌کردند گفت: در مرحله انتخاب، ابتدا با داوران خصوصیاتی را که باید یک فیلم دینی داشته باشد بررسی کردیم البته برخی موارد از قبل به عنوان اهداف جشنواره فیلم رویش مشخص شده بود که تلاش کردیم درهمان مسیر حرکت کنیم که نگاه مقام معظم رهبری در این خصوصیات در رأس قرار داشت و خط اصلی را برای تشخیص یک فیلم دینی برایمان مشخص کرده بود. به هر حال در حال حاضر سینمای دینی برای ما یک ژانر محسوب می‌شود. اگر کمی فیلم‌های سینمای جهان را مرور کنیم در می‌یابیم که سایر کشور‌ها بنا به نگاه دینی که دارند و هم چنین اعتقاداتشان فیلم‌های دینی نیز می‌سازند تا نوع نگاه ایدئولوژی خود را از این طریق به دیگران منتقل کنند.
شهیدی در پاسخ به این سوال مبنی بر اینکه چگونه باید یک فیلم ساز ارزشی موضوعات ناب را برای به تصویر کشیدن انتخاب کند گفت: ازنگاه من موضوعات ناب یا سوژه ناب یک معضل بزرگ محسوب می‌شود. در حقیقت نمی‌خواهم وارد این مبحث شوم که فیلم سازان باید به موضوعات ناب یا خاص بپردازند. فیلمساز باید به این نتیجه برسدکه تفاوت فیلم‌ها با هر موضوعی که باشد در مرحله اول به نوع پرداخت وی باز می‌گردد. فیلم ساز به عنوان فردی که مسئولیت ساخت و پرداخت یک فیلمنامه را بر عهده می‌گیرد باید درک درستی از سوژه مورد نظر داشته باشد.
زیبایی‌شناسی کارگردان در فیلم گم نشود
وی در ادامه افزود: نگاه زیبایی‌شناسی و هم چنین عمق درک فیلمساز و هنرمند است که به فیلم جهت می‌دهد و یک موضوع و یا سوژه را برای مخاطب به صورت خاص جلوه می‌دهد. در برخی مواقع شاهد هستیم فیلم‌هایی با موضوعاتی که ارتباط مستقیم با اهل بیت(ع) دارند توسط یک کارگردان به گونه‌ای به نمایش در می‌آیند که اصلا نگاه دینی ندارد و یا به دلیل پرداخت غلط نه تنها توانسته در این مسیر حرکت کند بلکه شاید ناخواسته نگاه بیننده را نسبت به مقوله دین خدشه دار کند. اگر نگاه خودرا تغییر دهند به اندازه موهای سرمان موضوعات ناب وجود دارد.
فیلم از پلان اول شروع می‌شود نه از نقطه غافلگیری
شهیدی با اشاره به اینکه پیداکردن موضوعات از اینترنت تبدیل به معضلی بزرگ شده است گفت: در مرحله‌ای که باید فیلم‌ها را انتخاب می‌کردم نزدیک به پانصد و چهل فیلم دیدم که پانصد فیلم به موضوعاتی پرداخته بودند که در اینترنت به راحتی می‌شد آن‌ها را یافت. شاید کلمه درستی نباشد اما برخی از موضوعات بیشتر شبیه به جُک بودند. غالبا شاهد فیلم‌هایی بودیم که کارگردان تمام تلاش خودرا انجام داده بود تا بعد از مدت زمان طولانی که از فیلم گذشته بیننده با یک مسئله عجیب روبرو شود اما باید کارگردانان جوان به این نتیجه برسند که فیلم از همان پلان اول شروع می‌شود و باید مخاطب را جذب کند.
------------------------------------------------
«رویش» پناهگاه هنرمندان جوان و با استعداد است
الیاس صادق‌زاده کارگردان مستند «در کوی تو نغمه خدا می‌شنوم» جشنواره رویش را پناهگاهی برای هنرمندان جوان و با استعداد دانست و بیان کرد: مستندسازان زیادی در شهر‌ها و روستاهای دورافتاده هستند که اگر فضایی برایشان مهیا شود آثار درخشانی را خواهند ساخت. اگر جشنواره رویش بتواند این استعداد‌ها را کشف کند و به هر نحوی گرد هم جمعشان کند موفق شده به رسالتش عمل نماید.
صادق‌زاده ادامه داد: در کنار این حمایت نباید کیفیت آثار نادیده گرفته شود و ارزیابی کیفی باید به گونه‌ای باشد که مورد قبول اهالی هنر قرار بگیرد. ما استعدادهای زیادی داریم که جای رشد دارند و فیلم‌هایشان باید دیده شوند. امیدوارم جشنواره در حمایت از مستندسازان جوان و با استعداد تمام تلاش خود را بکند. جشنواره رویش در سالهای گذشته قدم‌های مثبتی برداشته و امید دارم در سالهای آینده هم این قدم‌ها را ادامه دهد. مخصوصا در حوزه دین جای کار و پتانسیل زیادی وجود دارد که با توجه به فضای رسانه‌ای موجود مستندسازان مستقل با بودجه‌های کم، مهجور واقع می‌شوند مگر آنکه نهادی پشتشان باشد.
وی درباره دلیل حضورش در جشنواره «رویش» گفت: من سال هاست دنبال جشنواره «رویش» بودم و آثارش را دنبال می‌کردم. می‌دانستم که رویکرد دینی دارد و این رویکرد کاملا بر فضای معنوی و دینی که بر اثرم حاکم بود همخوانی داشت. قبل از جشنواره رویش تصمیم داشتم مستندم را برای جشنواره تهران بفرستم ولی احساس کردم جشنواره رویش کاملا متناسب با فضای فیلمم هست و به همین دلیل تا شروع جشنواره رویش صبر کردم.
صادق‌زاده در پایان فضا و محتوای مستند «در کوی تو نغمه خدا می‌شنوم» را اینگونه توصیف کرد: مستند درباره یک هیئت عزاداری با یک دیدگاه و نگرش متفاوتی است. اعضای هیئت همه کر و لال هستند و وجه تمایزی که در عزاداران وجود دارد باعث به وجود آمدن اتفاقات زیادی شده است. در ماه محرم خدمت دوستان بودم و عزاداری این عزیزان را در مشهد مقدس فیلمبرداری کردم.
---------------------------------------------
فیلم ساز دینی باید نگاه متفاوتی به پیرامونش داشته باشد
حسین دارابی کارگردان فیلم کوتاه «علمک»، در پاسخ به این پرسش مبنی بر این که چه موضوعاتی در شرایط فعلی جامعه قابلیت این را دارند که در سینمای دینی مطرح شوند، گفت: بستگی به نگاه هنرمند دارد. فیلم سینمایی «بچه‌های آسمان» ساخته مجید مجیدی می‌تواند یک فیلم دینی باشد؛ چرا که به یک موضوع انسانی و رنج آن می‌پردازد. این مهم است که به پدیده‌های اطرافمان به عنوان یک هنرمند چگونه نگاه می‌کنیم و چگونه قرار است آن را به تصویر بکشیم. ابراهیم حاتمی کیا در جایی گفته بود که وقتی مجیدی فیلم نامه را برایم تعریف کرد اولین نفری بودم که با طرحش مخالفت کردم اما بعد از دیدن فیلم تازه متوجه نگاه مجیدی به عنوان یک کارگردان شدم. این نشان می‌دهد که هنرمند باید نگاه متفاوتی به آنچه که در پیرامونش رخ می‌دهد داشته باشد در بحث پرداخت فیلم نامه‌هایی با موضوعات دینی نیز باید این گونه باشد.
«سرباز رایان» هم شعار داد
وی با اشاره به این که سطحی گویی با شعار دادن تفاوت دارد، گفت: البته علاوه بر شعار دادن اصولی نباید به موضوعات سطحی بپردازیم که مخاطب اثر سینمایی را پس بزند. در فیلم سینمایی «سرباز رایان» شاهد این هستیم که چندین بار پرچم آمریکا نشان داده می‌شود و در یکی از صحنه‌ها فرمانده دیالوگ‌هایی را عنوان می‌کند که به شدت شعاری است و حتی به طور مستقیم شعار می‌دهد و سایرین نیز آن را تایید می‌کنند. ما نیز نباید از شعار دادن بترسیم اما مهم این است که در زمان و مکان درست این اتفاق بیفتد تا تاثیرگذار باشد.
دارابی گفت: باید نگاه نویی به موضوعات دینی داشته باشیم البته نه به این منظور که دین و هر آنچه که به آن مربوط می‌شود را تحریف کنیم بلکه باید نوع نگاه و زاویه دیدمان را تغییر دهیم و زیبایی‌های آن را به شکل منطقی به تصویر بکشیم. اگر فیلم ساز دنیای باور پذیری را خلق کند مخاطب به راحتی با آن اثر همذات پنداری می‌کند.
«رویش» جایی برای رویش فیلم ساز دینی
وی با توجه به شیوع تب هالیوودیسم در میان برخی فیلم سازان جوان گفت: به نظرم دچار غرب زدگی شده‌ایم؛ نباید از ارزش‌‌هایمان کوتاه بیاییم و یا از عنوان کردن آن با صدای بلند خجالت بکشیم. نمی‌توانیم پیشینه فیلم سازی غربی‌ها را انکار کنیم و نگاه جذاب آن‌ها را حتی به موضوعات توخالی نادیده بگیریم اما ما نیز باید در مسیری حرکت کنیم که ارزش‌های خودمان را در نقطه مقابل هالیوود قرار دهیم. جشنواره‌هایی همچون «رویش» می‌تواند فیلم سازانی را معرفی کند تا در این مسیر گام‌های بلندی بردارند. برای رسیدن به سینمای دینی که در نظر داریم، می‌توانیم از تجربیات آن‌ها استفاده کنیم اما قرار نیست مسیرمان با آن‌ها یکی باشد. روایت ما از انسانیت با روایت هالیوود متفاوت است و هفت پشت با هم غریبه‌ایم.
اشتراک‌گذاری:لینک کوتاه: https://zanjan.hozehonari.ir/s/LV3Z9FT
نظرات
در حال بارگذاری…
منبع: zanjan.hozehonari.ir