زنجان
← همه اخبار
با هنر، صلح و وحدت متعالی را در جهان بگسترانیم
۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۳کد خبر: 32649۳
کیومرث قورچیان گفت: جهانیان باید به انسانیت و صلح بیندیشند و به وحدت متعالی دست پیدا کنند و هنرمند باید انسان را به خود حقیقی‌اش برگرداند.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری، وقتی با هزاران دغدغه فکری و ذهنی وارد کارگاه هنرهای تجسمی می شوی اولین چیزی که نظر و دیده را جلب می کند خطاطی های محمد سعید نقاشیان است که وصف تک تک آنان از دایره قدرت من خارج است. توصیف ِ برانگیختن احساسات با دیدن آن نوشته ها کاری دشوار است وقتی نتوان تمام احساسات برانگیخته شده را بیان کرد، وقتی وارد کارگاه می شوی فراموش می کنی که برای چه کاری آمده ای! بعد از کمی مکث و فکر کردن متوجه می شوم که کارگاه خلق اثر کیومرث قورچیان است که از سیمرغ حرف می زند.
یکی از تکنیک های قورچیان استفاده صحیح از بافت است، جدا از اینکه نقش و نگار سیمرغ تکنیک اصلی اوست، او در ابتدا به رئالیسم آثار خود اعتقاد دارد و گرایش‌اش به سمت انتزاع را انکار نمی کند.
قورچیان در کارگاه خلق اثر با نشان دادن آثار خود با اسلاید عکس توضیح داد: آثار که خلق کردم را با بافت برگ، برف و جدیدن با بافت دست به خلق اثر رسیدم.
وی با نشان دادن عکسی از پر و بال طاووس بیان کرد: طاووس به لحاظ رنگ و بافت یکی از بهترین خلقت های خداوندی است که می توان در خلق اثری از آن بهره جست. طاووس با رنگ های مختلف ایده های ناب و نویی به هنرمند نقاش می دهد که می تواند بهترین اثر را خلق کند.
قورچیان معتقد است که لحظه لحظه زندگی کردن انسان ها اتفاق جدید است و نباید تقلید یا کپی کردن را سرلوحه کار خود قرار دهیم. وقتی تمام لحظات ما سرشار از تغییر و دستاوردی نو است مطمئنا این اتفاقات رود خروشانی است که ما را به حقیقت می رساند. پس باید از تقلید و کپی کردن دست برداریم و نوگرایی را باب کنیم.
به گفته قورچیان حقیقت و الوهیت چیزی است که هنرمند می تواند آن را برای انسان تعریف کند.
او اشاره کرد به بافت سنتی دیواره‌هایی که از مساجد قدیمی در استان های ما وجود دارد، بافت هایی که حس درونی آدم را برمی انگیزاند و درون آدم را منقلب می کند تا شاهکاری آفریده شود.
این هنرمند نقاش که در تمام آثارش ردپای سیمرغ را می توان حس کرد، گفت: جهانیان باید به انسانیت و صلح بیندیشند و به وحدت متعالی دست پیدا کنند و هنرمند باید انسان را به خود حقیقی‌اش برگرداند.
قورچیان آهنگ و موسیقی درون را بهترین نوع احساسات دانست و گفت: باد، نسیم و باران بهترین صدایی است که طبیعی می نوازد چون جزیی از طبیعت هستند و باعث می شود که خلق اثری صورت گیرد و هنرمند به آفرینش برسد.
وقتی صحبت های قورچیان تمام می شود از کارگاه که بیرون می آیم، می اندیشم که کاش نقاشی بلد بودم و برای خودم میکل آنژی می شدم، همه را به صلح دعوت می کردم و حقیقت را به دیدگان جهانیان می آوردم، اما نه من می خواهم خطاط شوم و با سیاه مشق خودم را اثبات کنم شاید اتفاقاتی بیفتد بیشتر که فکر می کنم متوجه می شود با هر هنری چه نقاشی، چه خطاطی یا عکاسی و بسیاری از هنرهای هامی تواند صلح را در جهان بگستراند.
اشتراک‌گذاری:لینک کوتاه: https://zanjan.hozehonari.ir/s/4BP8DZQ
نظرات
در حال بارگذاری…
منبع: zanjan.hozehonari.ir