اقتصاد هنر وظیفه دارد برای همه گروه‌ها ذائقه‌سازی کند

مراسم اختتامیه نمایشگاه گروهی هنرمندان تجسمی استان «روایت هنر» همراه با نشست تخصصی اقتصاد هنر و  با حضور دکتر امیر عبدالحسینی، محمد زرویی‌نصرآباد (سرپرست مرکز هنرهای تجسمی حوزه هنری) و جمع کثیری از هنرمندان و تجسمی‌کاران پیشکسوت و جوان استان عصر روز سه‌شنبه ششم تیرماه 1402 در گالری سرو کانون شیخ شهاب‌الدین سهروردی به کار خود پایان داد.

در این نمایشگاه که از 30 خردادماه لغایت 6 تیر ماه 1402 برپا بود بالغ بر 40 اثر در موضوعات مختلف از هنرمندان پیشکسوت و نام‌آشنای در معرض بازدید علاقمندان قرار گرفته بود، در این مراسم ضمن بحث و گفتگو صمیمی و پرسش و پاسخ هنرمندان از اساتید کشوری در خصوص مباحثی پیرامون اقتصاد هنر، ذائقه‌سازی و شناسایی ذائقه‌ عموم مردم و علاقمندان به آثار هنری و بازاریابی از طریق نهادهای دولتی یا خصوصی و همچنین مجموعه‌داران آثار هنری و ارائه پیشنهاداتی برای فروش جهت پیشرفت و ارتقاء موازی دو مقوله هنر و اقتصاد هنر نیز بحث و تبادل نظر شد.

دکتر امیر عبدالحسینی، مدیر هنری، پژوهشگر، مدرس هنر و گرافیست ایرانی در ابتدای صحبت خود با ابراز خرسندی از برگزاری نمایشگاه گروه هنرمندان تجسمی گفت: سال‌ها بود شاهد برگزاری چنین نمایشگاهی از چندین نسل از بزرگان و پیشکسوتان بهمراه هنرمندان جوان‌تر نبودم که بنظرم این اتفاق خوش‌یُمن و مبارکی است که چند نسل از هنرمندان در کنار هم نمایشگاهی را برگزار کرده‌اند.

وی با اشاره به اینکه پیوند بین علوم ایجاد شده است به یک نمونه از این پیوندها اشاره کرد و گفت: براساس همین پیوندها مقوله‌ای به نام اقتصاد هنر شکل گرفته است.

پژوهشگر و مدرس هنر با اشاره به اینکه هنر به عنوان یک شغل باید ساز و کار داشته باشد تا تبدیل به یک حرفه و اقتصاد شود، اضافه کرد: این موضوع موجب گردش نقدینگی می‌شود.

وی با بیان اینکه در یکی از تعاریف اقتصاد که در هنر می‌توان به آن اتکا کرد این است که اقتصاد شبکه‌ای از تولیدکنندگان، توزیع‌کنندگان و مصرف‌کنندگان کالا و خدمات در یک منطقه و کشور است، بیان کرد: شاید به عزیزان هنرمند بر بخورد که از اثر آنها به عنوان یک کالا یاد شود اما باید قبول کرد که در اقتصاد هنری یک اثر به مثابه یک کالای فرهنگی است و تمام قواعد و ضوابطی که برای توزیع و قیمت‌گذاری و بازارشناسی اتفاق می‌افتد، برای یک اثر هنری نیز روی می‌دهد.

عبدالحسینی با اشاره به اینکه آنچه هنر را هنر می‌کند خلاقیت، ابداع و نوآوری و مباحث زیبایی‌شناسی است، ادامه داد: مصرف کننده در اقتصاد همان خریدار است که متاسفانه در ایران بیشتر نگاه حاکمیتی به آن وجود دارد و انتظار می‌رود دستگاه‌های دولتی آثار را خریداری کنند.

این مدیر هنری و گرافیست با سابقه با اشاره به اینکه اقتصاد هنر نگاه جدیدی نیست و در ادوار مختلف خرید محصولات هنری وجود داشته است، اضافه کرد: یکی از چالش‌های هنرهای تجسمی به دلیل فردی بودن این هنر نداشتن مدیر برنامه یا همان مدیر گالری است.

وی با اشاره به اینکه بازار هنری بی‌رحم بوده و قواعد خاص خود را دارد، افزود: مردم در خرید کالای هنری دو گروه هستند گروهی که هنر را دوست دارند و برایش هزینه می‌کنند و گروهی که به آثار هنری نگاه تجاری دارد.

عبدالحسینی با اشاره به اینکه گروهی نیز هستند که ذائقه کالای هنری را ندارند ولی از این کالا به عنوان یک کالای ارزشی استفاده می‌کنند، اضافه کرد: اقتصاد هنر وظیفه دارد برای همه این گروه‌ها ذائقه‌سازی کند.

پژوهشگر هنری، با اشاره به اینکه وقتی حرف از هنر است به کار بردن واژه پول چندان درست نیست، تصریح کرد: باید از واژه ارزش استفاده شود که هم در هنر و هم در اقتصاد ارزشمند باشد.

وی با اشاره به اینکه در هنر تجسمی ضلع تسهیل‌گر حذف شده خود هنرمند است که به دنبال فروش محصول است، اضافه کرد: خریدار از ارزش و جایگاه کالا خبر ندارد و هنرمند برای کار خود حاضر به قیمت‌گذاری نیست و به یک زبان مشترک نمی‌رسند.

عبدالحسینی با اشاره به اینکه برخی از مدیران آثار هنری این مقوله را به عنوان یک سرمایه‌گذاری نگاه می‌کنند، عنوان کرد: خیلی از مجموعه‌داران افراد ثروتمند جامعه هستند.

مدیر هنری، پژوهشگر، مدرس هنر و گرافیست ایرانی با اشاره به برخی راه‌های برندینگ‌سازی در آثار هنری عنوان کرد: نام‎گذاری آثار، تلاش برای مد و مدگرایی و پذیرش نقد شدن و ... از راه‌های این اقدام است.

وی با بیان اینکه موافق حمایت فرهنگی جریان‌ساز هستیم، گفت: در طول تاریخ نیز آثار زیادی ماندگار شده که ناشی از حمایت بوده است.